Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber Diſt. II. Ca. XI..II.

det ſaturitatis expoſcit. ī vtraqꝫ enīpacte maximū ſuſtinebit detrimentuꝫInlſquis inequalitatem tenēs. nuncteſſtrem ieiuniorum ariditatem conſeingit nunc eſcaꝝ nimietate diſtēditet em mens cibi inanitate laſſata perant orōis vigorem. carnis laſſitupinſe nimia pregrauata dormitaretellit̉. ita rurſū nimietate voracitatisotpreſſa minuere. emittere ad deuꝫces puras leueſqꝫ poterit. Sꝫ nectaſitmoīe qͥdē ipſiꝰ puritatē valebit īpnſtupta iugitati ẜuare ei ec̄ diebꝰmſis quibꝰ carnē acriori videtur contirencia caſtigare. p̄terita cibi materianuamuis ad preſens defecto ſit corpote ignem carnalis ꝯcupiſcētie ſubmitrat. Hec moyſes abbas Eotanduꝫ eciā ſunt nōnulli qui ie faciliter tolerant. alij vero molēre ſerunt̉ ſed tamen ī abſtinēcia vterbno diſpar meritum ſortit̉ fortisnuis forcia ꝑagit d̓bilis qui mīma agere preualet obmittit vn̄ depnis poteſt tantum mereri minus abtinendo ſic̄ fortis multū ieiunādo qꝛꝯtes corꝑis bonam voluntatem honims pēſat ip̄e deus. Un̄ vnuſquiſqꝫdiſſideret vires ſuas. et ꝓut viderittoſſe abſtinenciā diſcretaꝫ corpꝰn caſtiget. Un̄ petrus damiani.nmi nempe totā ebdomadā ieiunād ſacile tranſeunt. quidā ꝟo bidui eram ieiuniū moleſtiſſime ferunt. ſedrhis exhibendis diſpar meritumeretqͣꝫ ſortit̉ robuſtus videlicꝫ. quidelia ꝑagit debilis qui ea queqꝫ prealet. minima non derelinquit. Quaretet difficile eſt diffinitiuaꝫ ꝯmunēb tegulam ſuꝑieiunijs cōſtituere. neIbete videamur. vl̓ forciores a ſuactſōe ſangueſcere vel debiles viribꝰvrs maiora temptare. Uires ſuasꝯnulquiſqꝫ ꝯſiderans ſemetipſuꝫ

inaniter fallat nec ſimulata debilitatedecipiat ſed ꝓut ſibi viderit poſſe ſubſobrietatis legibꝰ abſtinētie ſe rigore ꝯſtringat. hec petrus damiani. Un̄de menſura edendi difficile eſt dare regulam certam niſi vt inter duo iſta medium ſtudeat vnuſuuiſqꝫ tenere ne itaparum ſumat vt viribꝰ deficiat labore frangat̉ ne ita multū vt poſt cibū poſſit orare vel legere vl̓ agilis eſſead oꝑa virtutuꝫ. Inter iſta ꝓpria experientia melior eſt magiſtra ſic patetde virtute ſobrietatis. FiliusOſtqͣꝫ informatus ſum de virtute ſobrietatis nunc virtus iſtāſequatur de hoc cupio edoceri.Capitulum. XI PaterFCire debes qd̓de ſobrietate generat̉ virtuscaſtitatis. nam caſtitas ſobrietatis ēfilia nutritur ab ea Sicut ecōtrarioluxuria aventris ingluuie. Unde progenerali regula ab omnibus ſpiritualibus viris hactenus obſeruatum eſt. caſtus eſſe d̓fiderat ſtudeat ſobrietati inherere. qꝛ ſine ea non diu caſtitas eſt ſecura. nam cum ꝓficiente ꝓficit deficiēte deficit. Quid autemſit caſtitas ſcribit beatus Augu. ita dicens. Caſtitas eſt virtus. ſub iugo racionis īpetum libidinis refrenās. Caſtitas eciā eſt virtus nobiliſſima. qꝛ originē hꝫ de celo. hāc em̄ ſancti angeli ab ip̄o dn̄o oīm virtutū ab ipſo fontali prīcipio primituſdidicerūt īdeclinabiliter ſeruauerūt. Hāc vnꝰ ſūmus mgt̄ criſtus dn̄s nobis de celeſtiſcola ad terras publice docēdo attulit matrē ſuā glorioſaꝫ virginē mariaꝫperfectam primam poſt ſe huius diſcipline magiſtraꝫ in eccleſia catholica ꝟginalis mūditie ceteris mirādāimitandā p̄fecit. Un̄ caſtitatis mūdi