Liber¶ Diſt. II. Ca. XI..II.
det iū ſaturitatis expoſcit. ī vtraqꝫ enīpacte maximū ſuſtinebit detrimentuꝫInlſquis inequalitatem tenēs. nuncteſſtrem ieiuniorum ariditatem conſeingit nunc eſcaꝝ nimietate diſtēditet em mens cibi inanitate laſſata perant orōis vigorem. dū carnis laſſitupinſe nimia pregrauata dormitare cōtellit̉. ita rurſū nimietate voracitatisotpreſſa minuere. emittere ad deuꝫ p̄ces puras leueſqꝫ n̄ poterit. Sꝫ nectaſitmoīe qͥdē ipſiꝰ puritatē valebit īpnſtupta iugitati ẜuare dū ei ec̄ diebꝰmſis quibꝰ carnē acriori videtur contirencia caſtigare. p̄terita cibi materianuamuis ad preſens defecto ſit corpote ignem carnalis ꝯcupiſcētie ſubmitrat. Hec moyſes abbas Eotanduꝫ eciā ꝙ ſunt nōnulli qui iemū faciliter tolerant. alij vero molēre ſerunt̉ ſed tamen ī abſtinēcia vterbno diſpar meritum ſortit̉ ⁊ fortisnuis forcia ꝑagit ⁊ d̓bilis qui mīmanē agere preualet nō obmittit vn̄ depnis poteſt tantum mereri minus abtinendo ſic̄ fortis multū ieiunādo qꝛꝯtes corꝑis ⁊ bonam voluntatem honims pēſat ip̄e deus. Un̄ vnuſquiſqꝫdiſſideret vires ſuas. et ꝓut viderittoſſe ꝑ abſtinenciā diſcretaꝫ corpꝰn caſtiget. Un̄ petrus damiani. Nōnmi nempe ꝑ totā ebdomadā ieiunād ſacile tranſeunt. quidā ꝟo bidui eram ieiuniū moleſtiſſime ferunt. ſedrhis exhibendis nō diſpar meritumeretqͣꝫ ſortit̉ ⁊ robuſtus videlicꝫ. quidelia ꝑagit ⁊ debilis qui ea queqꝫ prealet. minima non derelinquit. Quaretet difficile eſt diffinitiuaꝫ ꝯmunēb tegulam ſuꝑieiunijs cōſtituere. neIbete videamur. vl̓ forciores a ſua ꝑctſōe ſangueſcere vel debiles viribꝰvrs maiora temptare. Uires gͦ ſuasꝯnulquiſqꝫ ꝯſiderans nō ſemetipſuꝫ
inaniter fallat nec ſimulata debilitatedecipiat ſed ꝓut ſibi viderit poſſe ſubſobrietatis legibꝰ ⁊ abſtinētie ſe rigore ꝯſtringat. hec petrus damiani. Un̄de menſura edendi difficile eſt dare regulam certam niſi vt inter duo iſta medium ſtudeat vnuſuuiſqꝫ tenere ne itaparum ſumat vt viribꝰ deficiat ⁊ labore frangat̉ ⁊ ne ita multū vt poſt cibūnō poſſit orare vel legere vl̓ agilis eſſead oꝑa virtutuꝫ. Inter iſta ꝓpria experientia melior eſt magiſtra ⁊ ſic patetde virtute ſobrietatis. FiliusOſtqͣꝫ informatus ſum de virtute ſobrietatis nunc q̄ virtus iſtāſequatur de hoc cupio edoceri.Capitulum. XI PaterFCire debes qd̓de ſobrietate generat̉ virtuscaſtitatis. nam caſtitas ſobrietatis ēfilia ⁊ nutritur ab ea Sicut ecōtrarioluxuria aventris ingluuie. Unde progenerali regula ab omnibus ſpiritualibus viris hactenus obſeruatum eſt.ꝙ qͥ caſtus eſſe d̓fiderat ſtudeat ſobrietati inherere. qꝛ ſine ea non diu caſtitas eſt ſecura. nam cum ꝓficiente ꝓficit ⁊ cū deficiēte deficit. Quid autemſit caſtitas ſcribit beatus Augu. ita dicens. Caſtitas eſt virtus. ſub iugo racionis īpetum libidinis refrenās. Caſtitas eciā eſt virtus nobiliſſima. qꝛ originē hꝫ de celo. hāc em̄ ſancti angeli ab ip̄o dn̄o oīm virtutū ab ipſo fontali prīcipio primituſdidicerūt ⁊ īdeclinabiliter ſeruauerūt. Hāc vnꝰ ⁊ ſūmus mgt̄ criſtus dn̄s nobis de celeſtiſcola ad terras publice docēdo attulit⁊ matrē ſuā glorioſaꝫ virginē mariaꝫperfectam ⁊ primam poſt ſe huius diſcipline magiſtraꝫ in eccleſia catholica ꝟginalis mūditie ceteris mirādā ⁊imitandā p̄fecit. Un̄ caſtitatis mūdi