Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber .II.Diſt. II. Ca. X.

neceſſitate huiuſmodi eſus requirat̉.ac mens ſuperioris ꝓpter hoc pluſqͣꝫ oportet ſollicitet̉. eciam ſi licētialati talis eſus ſumat̉. peccat tn̄ māducans. qui contra p̄ceptū regule ſancte facit tali cibo ſine neceſſitare vtēdoSciendū eciā magna diſcretio eſthabenda in ſumendo alimento naꝫ fiparſimonie vel abſtinentie metas exceditur ſuas. in ſuꝑfluitate cibi vel potꝰdeclinat in viciuꝫ gule. ſi nimis modicum admittat de neceſſario alimentovicium indiſcretōis incurrit. quaꝫvires corꝑis deſtruat. vigorē mentisextinguat. naturam debilitat. bonaque promereri potuit negligat vl̓ vitācicius perimat. vel ſenſum perdat vl̓ ſivires recuꝑari debent tanta pooſtmnoduꝫ ſtudeat cura corpus reficere. commodis fomentis. quanta prius īdiſcrete eadem ſubtraxerant ei. ergo inomnibꝰ diſcretio eſt habenda. vn̄ bea.Fulgencius. Ieiuniijs ſic adhibendaeſt tēperies vt corpus noſtruꝫ nec ſaturitas excitet nec inedia īmoderata debilitet. facit vt inaniter ieiunemusdebilitas ne ieiunare poſſimus. Un̄ īrefectōe noſtra voluptas expleaturſed infirmitas ſuſtentetur. hec Fulgēcius. C Et qꝛ humanum corpuſſine alimentis ſubſiſtere pōt id̓o tales ac tantas ſumamus eſcas. quibuſnec corpus oneremus. nec libertas animi p̄graueret̉. nihil em̄ obruit mentem ſicut venter plenus eſtuans. vn̄beatus iheronimus. Abſqꝫ guſtu īpoſſibile ē humanū poſſe corpus ſubſiſtere ſed adeſſe d̓r racio vt tales tātasſumamus eſcas quibꝰ nec corpus oneremus nec libertas anī p̄grauet̉ modicus ac tꝑatus cibꝰ carni animi vtilis eſt. Unde ieiunia ſint moderata.ne nimia debilitent ſtomachuꝫ: maiorem refectionem paſcencia erum-

pant in cruditatem: que parens eſt ſbidinū eciā exviliſſimis cibis vitadꝰeſt ſacietas. nihil em̄ ita obruit amiinovt plenus venter eſtuans. hec iſttonimus. Dicit de ſobrietate bealusbaſilins ſic. Naturale eſt cibi defidetꝰum. qm̄ quidem corpus humanū ſciper defluit idcirco repleri īdiget cibꝰac reformari ſi quid ergo illud eſt qͥepoteſt breuius vel facilius hanc impire neceſſitatem corꝑis. id pocius incibis eligendum eſt. Oportet omꝰillis vti cibis. qui facilius viliūcomparantur vt non occaſione inpeamur precioſa queqꝫ ac difficiliora ſectari. dum ſuauitate condimentoruviles natura cibos in ſummū deſſtꝰtum ſaporeꝫ conamur extollere. Iieciam manducat bibit in gloria sſi ī memoria habeat deū a quo h1ſet gracias ei agere non ſecurum mducare ſed quaſi oꝑariuꝫ dei ab ip̄oꝰfici ob hoc. vt ad laborem expletis ſufficiat mandatorū. hec baſiſuD Unde corpus caſtigandum eabſtinenciā cuꝫ diſcretōe non conrendum. quia vt dicit beatus.mus Abſtinencia nulla virtus eſt nꝰptum quiſqꝫ corpus edomat quamavalet aut valde inordinata eſt ni airit pluſqͣꝫ valet. hec iheronimus. exprout dicit beatus bernardus. Tepelꝰcia eſt in ſolis ſuperfluis reſecadꝰſed in admittendis neceſſarijs. fbet ergo vnuſquiſqꝫ prout vires coris ſibi ſuppetunt tantuꝫ de cibo ſulꝰre ht nec ventreꝫ ieiunioꝝ ariditate eſtringat nec eſcarum mimietate dincꝰtat. De quo Moyſes abbas in ſuacunda collatōe ſic ait. Generalis ihic ꝯtinētie modus eſt. vt ẜm cartatem virium vel etatis vel corprꝰtum ſibimet vnuſquiſqꝫ concedat̉ qtum ſuſtentatio carnis quantū e-