Diſt. II. Ca. X.Liber.II.

aliquam laſciuiā ⁊ guloſitaten. ⁊ māplicantes non ſpernant eos. qui a talidis ſe abſtinent quaſi hoc agant ꝓptervaniaꝫ gloria vel laudē humanā. Und̓palilus ad Romanos. Is qui mādiat non manducātem nō ſpernat. ⁊ qͥro manducat manducāt ē nō iudicet.anſde cū om̄i ſtudeo abſtinētes inuibiſate debent vt hoc qd̓ faciūt ad laudēel. ⁊ ꝓpter ſalutem animaꝝ ſuaꝝ ſagatiret circa hoc humilitatē ⁊ paciētiaꝫhabeant. ne meritū ſuū ꝑdant. qꝛ nonnaqꝫ aliqui ꝓpter huiuſmodi abſtinē.dram in quādam elatōꝫ extollūt̉. arbirantes ſe ceteris eſſe meliores ⁊ iō deip̄ſuntur. ⁊ in futuro premio priuande. Sepe eciaꝫ aliqui ꝓpter abſtinēciimn pel alias ꝟtutes quas exhibēt a ꝓxmis infirmioribꝰ deſpiciūtur ac eciaꝫdicant̉ aſſerētes eos talia agere ꝓpt̓zaſiam gloriam vt poſſint ꝑ hoc prelars ⁊ alijs placere. Si vero ꝓpter taliadonuicia ip̄i abſtinentes rapiuntur adpaciētiam ⁊ ſcandaluꝫ faciūt alijsmmtiam ſuā ꝑperba impacientie vinAcando meritum ſuū ꝑdunt. quāuisvona intētōe prius abſtinuerunt. qꝛ ꝑdtbulenciam mētis ac impaciētiamvtorimi caritatē in ſe vulnerant ⁊ perſequens alios ꝑ hoc ſcandalizant etfeccāt. Un̄ veraciter abſtinētes deſummā diligētiaꝫ adhibere vt inre pirtute ⁊ in alijs ſi quas hn̄t ꝟtutis ſe nō eleuent ſed verā cordis hūie habeant ⁊ ſi ꝓpter huiuſmōi abmenciaꝫ pel quaſcūqꝫ alias virtutesett infitmiores ꝓximos deſpiciāturra iniuſte iudicantur aut eciam ypotē a ppellentur. ꝯͣ tales iniurias ſibidras clipeū paciētie opponant. ne ꝑciū impaciētie merituꝫ ſuū ꝑdant.did em̄ poterit nobis obeſſe ſi omdetogent. cum ꝯſcīa nos defendatrei quid prodeſt nobis. ſi omnes lau

dent qn̄ ꝯſcīa ꝓpria nos accuſat. Dehoc dicit bea. gre. A In omni qd̓de nobis dicit̉ ſꝑ taciti ad mentē recurrere debemus interioreꝫ teſtē ⁊ iudicem querere. Quid em̄ ꝓdeſt ſi omnes laudent. cuꝫ ꝯſcīa accuſet. ⁊ quidpoterit obeſſe ſi omnes nobis derogēt⁊ ſola nos ꝯſcīa defendat. hec gregor.Un̄ vere abſtinentes ⁊ religioſi cōtrahm̄o i iniurias paciētiam habeant. vteis ex hoc maius merituꝫ creſcat ac adomino ꝑvirtutē paciētie copioſiuspremium in futuro ꝑcipiani Illi veroqui vtuntur eſu carmum debent tali cibo vti ſobrie. ⁊ cū timore dei. ⁊ aliosqui a talibꝰ abſtinent nō ſpernere. veliudicare vel īiurioſe obicere nec ꝓpterabſtinentiam. ⁊ alias virtutes contraproximuꝫ aliquā inuidiaꝫ ſpiritualēhabere ſꝫ pocius ꝯgaudere de ſpirituali profectu fratrum ſuoꝝ ⁊ bonuꝫ qd̓in ſe nō habent debent in alijs diligereqꝛ qui diligit bonum ꝓximi ꝑticepsefficitur huius boni. et virtutis qd̓habet proximus. Et qd̓ in ſe nō habetꝑ ꝓpriam virtutem. habebit tn̄ per fraternam caritateꝫ. Un̄ de hoc per quēdem doctoreꝫ ſic dicit̉. Qui bonū qd̓in ſe nō habet in altero diligit de nonſuo ſuum facit. Ecce qͣꝫ fructuoſuꝫ eſtdiligere bona ⁊ virtutes proximoruꝫid̓o debet vnuſquiſqꝫ alteri fauere ī donis ſpiritualibꝰ ſicut ſibi vt bonuꝫ qd̓per ſe habere non valet per caritatemfraternam poſſideat. B Notādūeciam de eſu carniū ꝙ quilibet monachus ordinē Cyſtercienẜ. ꝓfeſſus abſtinere debeta tali cibo niſi offerat̉ ei aſuo prelato qui poteſt ꝓpter ſuū indultum apoſtolicum in talibꝰ diſpenſarevel neceſſitas infirmitatis aut alia racionabilis cauſa vt premiſſum eſt hocexegerit. Si vero ꝓpter laſciuiam ſeucorporalem delectacionem ſine omni

z iiij