Diſt. II. Ca. X.Liber.II.

mus qꝛ intus in homine interiori facti ſumus ad ymaginē dei. in corꝑe autem de limo terre facti ſumus. Notādum etiā ꝙ facile eſſet ſobrie ⁊ ſecundum naturam viuere. ad iuncto tn̄ condimento diuine gratie ſi noſtra carnanras ⁊ fragilitas admitteret. Un̄ bea.et. Facilimū quippe ⁊ delectabile eſſet ad iuncto amoris dei ꝯdimento ſetandū naturā viuere. ſi inſania noſtranos ꝑmitteret. Hec bern. Q Etſciendū ꝙ ſobrietas ad ml̓ta vtilis eſtpeimo em̄ valet ad ſatiſfactionē ꝓ pectalis vt ſicut corꝑis voluptate peccavmus ita caſtigatōe emēdemus. Itēzalet ad carnis laſciuiā reprimēdam.At que impinguata inſolens facta eſt.nracerata diſcat ſpiritui obedire. Iteꝫzaſet ad multaꝝ virtutū abilitationē.bbrius em̄ agilior eſt ad bonū ⁊ calior. cautior in lingua. ꝓmptior ad derotionē ⁊ purior in affectu. Item vact ad ſapiētiā inquirēdam. qꝛ magisenſum vigilem facit ſubtilem. ⁊ meotiam tenacē. Item valet ad aliorūainicatōꝫ. qui cū exteriora vident orpmata ⁊ tꝑata ꝯijciunt quid de interiabo eſtiment que nō vident̉. Itē vact ad meritū glorie recte ꝓ ſeip̄a qͣꝫ ꝓtutibꝰ ſibi cōnexis. qꝛ quo magisnobis de voluptate ſubtrahimusmagīs ⁊ hic ſpiritualibꝰ ⁊ illic ceotibus delicijs habundamus. Admnſiderādum etiā eſt ꝙ tres ſūt gracrs lobrietatis. Primus eē pōt a craprla ⁊ ebrietate cauere. ⁊ debita tꝑa ⁊eas in ꝯmedendo ſubire. ne ieiuniaatuta leuiter frāgāt̉ vel tꝑe īcōgruopulis ⁊ potibꝰ temere inſeruiat̉ ⁊ neragis ad luxuriā qͣꝫ ad nature refectiꝯne edendo ⁊ bibēdo ſtudeat̉. Scd̓svtadus eſt etiā a quibuſdaꝫ licitis abmētept ā carnibꝰ ⁊ vino ⁊ ceteris dectabilibꝰ ⁊ frequencius ieiunare. ſi-

cut deuoti religioſi ⁊ penitentes facereſolent. Tercius gradus eſt ſic domuiſſe gulam ⁊ ſic docuiſſe palatū vt ſoluꝫſit ꝯtentus. que extreme ſufficiant neceſſitati. in qͣlitate cibi ⁊ potus vt quoſimplicior victus. eo magis diligat ⁊ſi aliqn̄ delicata ſumere oporteat. nondelectatōeꝫ in eis ſed ſolam neceſſariam refectōꝫ requirat ẜm dictū. Apo.carnis curam ne feceritis indeſiderijsPoteſt etiam eſſe alia diſtinctio de ꝓfectibꝰ abſtinētie ⁊ ſobrietatis SPrimus vicꝫ gradus eſt paciēter carere cū nō pōt haberi cibus vel potusdelectabilis. ⁊ nō cōtriſtari qn̄ nō habentur deſiderata interdum. ſicut quidam cū qn̄qꝫ nō hn̄t in menſa qd̓ deſiderant ꝯtriſtāt̉ dedignāt̉. murmurātverecūdiam abiciunt nec cogitāt profeſſionē ſuam ⁊ ꝙ aliqn̄ diuites ſecl̓inon habent omniū copiā que cupiūtquanto magis religioſi ⁊ monachi. qͥpauperes eſſe decreuerūt. Secundusgradus abſtinentie eſt velle abſtinerepro deo etiam ab illis que haberi poſſunt amore ſobrietatis ac pauꝑtatiset boni exempli. Tercius gradus abſtinētie eſt poſſe ſine difficultate abſtinere ab habitis delectatōibꝰ vel tantūinde ſumere puram neceſſitatē ⁊ hocnon amore delectatōis ſꝫ recreatōnis⁊ quamuis quo ad pauꝑtatem maiorvirtus ſit non habere qd̓ cupias tamēquo ad fortitudinē abſtinentie maiuſeſt appetitum retrahere ab vſu vel delecratōe preſentis voluptatis. qͣꝫ abſentem non deſiderare. caucius tamen etſecurius eſt fugere corporales delectaciones. quia ſepe victi ſunt ī certamīequi nimis voluerunt eſſe ſecuri. ⁊ quiex preſumptione ſibi victoriā ſpopōderuūt victi ⁊ ꝯfuſi didicerunt qͣꝫ ſtultū eſt ſe committere perculis prelioꝝvbi pōt oportune vitari. facilius eniꝫ

3º. iij.