¶ Liber¶ Diſt. II. Ca. X..II.
ne capiar. ⁊ quottidianū bellum geroin ieiunijs ſepius in ſeruitutē redigēscorpꝰ meū. ⁊ dolores mei voluptate pelluntur. nam fames ⁊ ſitis quidē dolores ſunt. vrunt ⁊ ſicut febris necāt. niſi alimētoꝝ medicina ſuccurrat q̄ qm̄preſto eſt ex ꝯſolatōe muneꝝ tuoꝝ in qͦbus noſtre infirmitati celum ⁊ terra ⁊aque ſeruiunt. calamitates delicije vocātur hoc me docuiſti vt quēadmodūmedicamēta ſic alimenta ſumpturusaccedam. ſed dū ad quietē ſacietatisex indulgentie moleſtia tranſeo in ipſu tranſitu inſidiat̉ mihi laq̄us ꝯcupiſcētie. ip̄e em̄ tranſitus voluptas eſt etnō eſt altius qua trāſeat̉ qͣꝫ quo trāſirecogit neceſſitas. Et cū ſalus ſit tā edēdi qͣꝫ bibendi. adiungit ſe tāqͣꝫ pediſſequā periculoſa iocūditas ⁊ plerūqꝫ p̄ire conat̉. vt eius cauſa fiat qd̓ ſalutiſcauſa me facere vel dico vel volo. nec īdem modus vtriuſqꝫ eſt. nam qd̓ ſaluti ſatis eſt. delectatōi paꝝ eſt. ⁊ ſepe incertum fit. vtrū adhuc neceſſaria corporis cura ſubſidiū petat. an voluntaria cupidatis fallatia miniſteriū ſuppetat. ad hoc incertū hylareſcit infelix anima. ⁊ in eo p̄parat excuſatōis patrocinum gaudens nō apparere. quid ſatis ſit moderatōi valitudinis. vt obtētu ſalutis obumbret negociū pietatisvoluptas. his tēptatōibꝰ quottidie conor reſiſtere. ⁊ īuoco dexterā tuā ad ſalutē mea. ⁊ ad te r̄fero eſtus meos. qꝛꝯſiliū mihi de hac re nōdū ꝯſtat. audio vocē iubētis dei mei. Nō grauēt̉corda veſtra in crapula ⁊ ebrietate.Ebrietas eſt longe a me. miſereberisne appropīq̄t mihi. Crapula aūt nonnūqͣꝫ ſurripit ſeruo tuo. miſereberis vtlonge fiat a me. nemo pōt eē ꝯtinensniſi tu dederis. Cōforta me vt poſſim.Audio quēdam rogantē. Aufer ameinquit ꝯcupīas ventris vn̄ oportꝫ ſan
cte deus meus te dare. cū ſit qd̓ impetias fieri. Sꝫ in his tēptatōibꝰ poſituscerto quottidie aduerſus ꝯcupiſcetiamāducādi ⁊ bibendi. n̄ eſt em̄ qd̓ ſemetp̄ſcidere ⁊ vlterius nō attingere deceꝰnam itaqꝫ freni gutturis tꝑata laxatuon ⁊ ꝯſtrictōe tenende ſunt. Et quiseſt dn̄e qui nō rapiet̉ aliquantuſuꝫ extra metas neceſſitatis. quiſqͥs eſt. megnus eſt. magnificet nomē tuuꝫ. cdeautem non ſuꝫ qꝛ homo peccator ſumſed ego magnifico nomē turaſi ⁊ inidpellat te ꝓ peccatis meis qui vicit ſecꝰlum numerans me inter firma mebrcorporis ſui. qꝛ imꝑfectōꝫ eiꝰ videtuꝰoculi tui ⁊ in libro tuo omnes ſcriteltur. De illecebra odorū nō ſatago mmis cū abſunt nō t̄quiro. cū aſſunt noreſpūo paratus eis. etiaꝫ ſemꝑ cateteita mihi videor forſitā fallor. ſunt eſ⁊ iſte plangēde tenebre. ī quibꝰ mē itet facultas mea. que in me eſt. vt almus meus de viribꝰ ſuis ip̄e ſe intertegans. nō facile ſibi credendum eximet. qꝛ ⁊ qd̓ ineſt plerūqꝫ occuſtumniſi experientia manifeſtaret̉. ⁊ nemꝰſecurus eſſe debet in iſta vita. que ſolꝰtemptatio nominatur. hec Augu.P Unde ſtudioſe debent īuigilatꝰreligioſi vt cum ſumunt alimenta. mnimietate ciborum obruantur. qꝛ noꝰprodeſt ieiunium. vbi nimia ſacietaꝰventris fuerit ſubſecuta. vnde hndꝰrus. Non reputanda eſt abſtinentiequam ſacietas ventris fuerit ſubſetota. Dicitur de eodem in quodam ſemōe ſic. nihil ꝓdeſt tota die lōgū fraiſſe ieiunium ſi poſtea ciboruꝫ nimieiꝰte obruatur illico mens repleta torl̓ſcit. ⁊ irrigata corꝑis noſtri terta iinas libidinum germinabit. Sit etstemperatus cibus. ⁊ nunquam vemienimium repletus. ⁊ plus ſemper ee cho cordis q̄ꝫ te cibo co ppria cvt