Liber .II.Diſt. II. Ca. X.
de ergo ꝯmedamus ſiue bibamus ſide aſiud quid facimus omnia in nomine domini facimꝰ pie ſancte ac religioe. Si māducas mēſaꝫ tuā ꝑ ſe ſatisſobriam ſobrietas tua ꝑornet. ⁊ cummaducas neqͣqͣꝫ totus māduces. ſꝫ cortore tuo ſuā refectioneꝫ procurante.nens nō omnino ſuam negligat ſꝫ dememoria ſuauitatis dn̄i vel ſcripturaram aliquid qd̓ etiā paſcat meditādoet ſaltē memorādo ſecum ruminei ⁊oigetat ⁊ ip̄a neceſſitas nō ſeculariterron carnaliter expleat̉ ſed ſicut decetmonachū. ſicut ꝯuenit ſeruo dei. namriam ad ſanitatē corꝑis cibus quambneſtius ⁊ ordinatius ingerit̉. tāto facilius ⁊ ſalubrius digerit̉. Obtuandus eſt ergo ſumēdi modus. vtron effūdat qui comedat aninā ſuā ſupec cibū p̄uemendo tempus. nec antel. Qualitas qͣ quelibet vtit̉ ꝯmuſtaternitatis. excepta cauſa mate infirmitatis: De condimētisſufficit obſecro vt ꝯmeſtibiles fiibi noſtri. ⁊ nō ꝯcupiſcibiles velfabiles. ſufficit em̄ ꝯcupiſcentietia ſua. que vix aut nullo modo ꝑſrpōt ad finē explende neceſſitaritviam quātecūqꝫ delectatōiscide ſicut de cibo ſic ⁊ de ſomno didū eſt. Caue inqͣꝫ ſi potes ſerue deiutus aliqn̄ obdormias: ne ſit ſomatuus nō requies laſſi ſed ſepultucoruis ſuffocati. nō reꝑatio ſꝫ extīcpiritus tui. Iturus ergo ī ſomnūpet aliquid defer tecuꝫ in memot cogitatōe in qua placite obdors quod nōnūqͣꝫ etiā ſomniare iunaod etiā euigilātē te excipiēs inin heſterne intentōis reſtituat. ſicrox ſicut dies illuminabit̉ ⁊ noxminatio tua in delitijs tuis. placiCoormias ⁊ in pace requieſces faligilabis ⁊ ſurgens facilis ⁊ a-
gilis eris ad redeūdū in id vn̄ nō totꝭdiſceſſiſti. ſobriū em̄ cibū ſobriūqꝫ ſenſum ſequit̉ ſobrius ſomnus De quopoſt congruā quietē facile ſenſus corporis ⁊ mentis euocare. ⁊ quaſi ſeruos domus patriſfamilias ad oꝑa neceſſaria ſpiritui ſuſcitare ⁊ remittere.Sic em̄ prudēs anīq ⁊ deo deditꝰ habere ſe dꝫ in ꝯſcīa ſua. ſicut prudēs pater familias ī domo ſua. nō habeat mulierem litigioſam carnē ſuaꝫ ſꝫ ad ſobrietatem morigeratā ⁊ aſſuefactā adobediētiā ⁊ ad laborē paratā vbiqꝫ inſtitutam. ⁊ eſurire ⁊ ſaciari. ⁊ habundare ⁊ penuriā pati. hēat ſēſꝰ exteriores nō duceſſꝫ ẜuiētes Interiores ſobrios ⁊ efficaceſ habeat omnīo domūſuam vel familiā cogitatōnū ſuaruꝫ ſicordinatā vt dicat huic vade ⁊ vadat. ⁊alij veni ⁊ veniat ⁊ ſeruo ſuo corꝑi ſuoſac hoc ⁊ faciat abſqꝫ ꝯtradictōe. Quiſic ſemetip̄ꝫ regit ⁊ ordinat in ꝯſcientia ſua. bn̄ ſtat. hec ber. O Sciendū etiā ꝙ neceſſaria ē pugna ꝯtra gulā ⁊ delectatōꝫ ciboꝝ. ne ſurrepat Un̄ſic ad alimēta accedēdū ē ſicut admedicamēta. Et tn̄ cū ſalutis cauſa corpus reficit̉. ad iungit ſe in ipſo eſu periculoſa quedā iocūditas ⁊ inordinata delectatio. ⁊ homo excedit mēſurāneceſſitatis. ꝓpter ānexā voluptatem.nā qd̓ neceſſitate ſatis iā eſſet. delectatōi paꝝ ē. Un̄ etiā deuoti ⁊ ſancti viricū reficiūt corpus extra mēſurā neceſſitatis nōnūqͣꝫ in cibo vel potu rapiūt̉Iſta ꝯmemorat bea. Aug. in libro cōfeſſionū quaſi gemēdo ſic di. Reficimus dn̄e deꝰ quottidianas ruinas corporis edendo ⁊ bibēdo. priuſqͣꝫ eſcas⁊ ventrē deſtruas. cū occideris indigētiā meā ſacieate mirifica ⁊ corruptibile hoc indueris corruptōe ſempiternaNunc aūt ſuauis eſt mihi neceſſitas.et aduerſus iſtam neceſſitatē pugno.
3º ij.