Liber.II.Diſt. II. Ca. X.
git. Et ſecundū dictū beati bern. Ubicurioſa ciboꝝ diuerſitas. celeſtis paīſdeſerit mētē. ꝓpterea abſtinentia ⁊ ieiunium multum ſunt amanda qꝛ inicium ſunt ſpiritualis certaminis ⁊ ſplēdor caſtitatis ac mater oratōis. nec valet a ꝯcupiſcentia mala ſeduci. qͥ corpus ſuum ꝑ diſcretū ieiuniuꝫ caſtigatDe hoc dicit yſaac abbas. Ieiuniumeſt ꝓtectio omnis virtutis. ⁊ iniciuꝫcertaminis. ⁊ corona ꝯtinētiū. ſplendor caſtitatis. principiū vie criſtianitatis. ⁊ mater oratōis. ſicut imitaturſanos oculos deſideriū lucis. ita ſeqͥt̉ieiuniū. qd̓ cum diſcretōe fit deſideriūorationiſ. cū ſigillum ieiunij ſupponit̉ori hominis in ꝯpunctōe meditatur.et cor eius ꝓducit fructus oratōis. etmale cogitatōes longe ꝓlongātur abipſo. et ꝯcupiſcentiaꝝ ⁊ inamum colloquioꝝ ē inimicus. nūqͣꝫ vidit aliqͥsieiunantem cū diſcretione a mala concupiſcentia redactū in ſeruitutem. hecyſaac abbas. Et notādū ꝓut dicit iheronimus. ꝙ ieiunio paſſiones corporis. oratione vero ſanande ſint peſtesmentis. Iſte etiam virtutes vicꝫ ieiunium ⁊ oratio ſibi inuicem ſuffragant̉nam ieiuniū orationi deuotionem preſtat. oratio vero īpetrat ieiunandi virtutem. Unde dicit beatus ber. Ieiunium orationi deuotōnē ⁊ fidutiā donatoratio virtutem impetrat ieiunandi ⁊ieiunium gratiam meretur orandi.Ieiunium orationē roborat. Oratioſanctificat ieiuniū ⁊ repreſentat domino. ¶ Ieiuniū aūt laudabile eſtſic̄ ſcribitur a beato iheronimo. Sintpura caſta ſimplicia ⁊ non ſuꝑſticioſaieiunia. pura vt ieiunās ſit abſqꝫ mortali peccato. caſta vt bona ītētiōe fiātſimplitia vt non querātur delitie. Itēeſt ieiunium bonuꝫ. melius ⁊ optimūBonum eſt quod ſit cū caritate ad ſa
tiſfaciendū ꝓ peccatis. Melius qd̓ mad honorem dei ⁊ ꝓximi vtilitateꝫ. vividelicꝫ cōtumeliā dei in ſuo corpptvindicet. et pauperibꝰ tribuat qd̓ noſubtrahit. Optimū ieiuniuꝫ eſt quoshomo ex vna parte abſtinet. ⁊ ex antparte bona agere nō ceſſat. et etiamꝰvicijs ſe continet. Unde dicit yn dorus. Hoc eſt perfectum et racionabꝰle ieiunium quando noſter homo exarior ieiunat. ⁊ īteriororat. Et bealutIeronimus. Tunc preclara eſt apd̓ᵍum abſtinētia corporis. cū animus ꝰiunat a vicijs. Quid prodeſt extenbꝰri corpus abſtinentia. cum animus lꝰtumeſcit ſuperbia. hec iheronimusN Et notandū ꝙ quamuis corpuꝰabſtinentia ſit affligendum nō tameꝰeſt conterendum. modus em̄ in ombus eſt habendus. Unde cura catuꝰhabenda eſt. ſed non in deſiderijs: cgo ſiue comedamus ſiue bibamusue aliud quid facimus. omnia in nsmine domini facere ſtudeamus. ⁊ ſꝰpie ſancte ⁊ religioſe ac ſobrie. qͥꝛ fſobrium cibū ſequitur etiam ſobeiaſomnus. ⁊ talis ſalubris obſeruamꝰmultū valet ꝓ religioſis ⁊ ſanctumddinem ꝓfitentibꝰ. De hoc beatus eein epiſtola ad carthuſ. Anligendumꝰaliquando corpus. ſed non conteledum quia modus in omnibꝰ habenseſt. ꝓpter quod ad modicum ſed nōconcupiſcentijs cura carnis agendꝰAgenda ꝟo eſt ſobrie ⁊ cuꝫ quada irituali diſciplina. vt neqꝫ ī modo dneqꝫ in qualitate neqꝫ in quātitate dpareat aliquid. quod nō deceat ſctuddei nō ſolū in hoc ſꝫ ⁊ omnē vitam loſirā. quāuis hominibꝰ occuliā exhibꝰre debemus ſanctā ⁊ honeſtā omne couerſatōꝫ noſtrā. ſanctis angelis dncabilē agere. ⁊ delectabilē. quāuister domeſticos parietes incluſam ⁊