¶Diſt. I Ca. IX.Liber.II.

patum feciſti. quid amplius. ꝯtemnequodcūqꝫ delectat. ꝯtēpſi. adhuc patum feciſti. Et dixit amplius ꝯtemnete ip̄ſum. ꝯtempſi. iā ml̓ta feciſti. ſicnnueniſti me hec Aug. valde nāqꝫ placei deo talis humiliatio. quādo homoipter deū ꝯtēnit ſeipſum vnde Bedat ſullas deo gratas hoſtias ymmolanus. niſi libi in ꝯtemptu noſtri ac viipenſione humili placeamꝰ. dicit deroc fortunatus Ad hoc vt criſto dignectulam. digne viuā neceſſe eſt. vt procelſto me viuaciter totaliter ꝯtemnamſe ſiemo criſtum ſequit̉. niſi carnē ſuāctucifigat. nemo autē ſe crucifigit homnū niſi ꝑ ſuijpſius felicē ꝓbabilēqꝫꝯlemptū hec fortunatus T Undeſni ꝑfectus monachus eſſe deſideratportet vt nō ſolū renūciet omībꝰ quetoſſidet. ſed eciam vt moriat̉ mundoriemetipſum abneget. teſtat̉ hoc bealusSheronimus qui ſic dicit Si qͥsꝑlſigit criſtū. ſi quis verus eſt criſtias ſpecialit̓ ſacerdos ⁊ monachusquo tamqͣꝫ in ſpeculo relucꝫ ꝑfectioInn ſolum renūciet omnibꝰ. que poſſiprt ſed eciā abnegꝫ ſemetipſum ita virortuls ſit toti mundo. oportet nāqꝫdininem. qui capere vult ꝑfectioneꝫrrenere. ita mortuū eſſe mūdo vt tā q̄rortuus nichil de rebꝰ ſecularibꝰ ſervt. ita vt cū apl̓o dicat Noſtra ꝯuerno in celis eſt Itaqꝫ nos oportꝫ perrtas tribulatoēs acq̄rere regnū deirtant in via qui ꝑ diuicias ⁊ delitieſellinant ite. Signū manifeſte dātionis eſt in hoc mundo ſua bn̄ plaaliquem aſſequi. ⁊ a mundo diligicIheronimus Circa qd̓ Scienn ꝙ qͣꝫuis ꝯtēptores mūdi ⁊ ꝑfecli. vſorem qraciā ⁊ habūdācioreꝫ ꝯſolaꝓpter excellentiam meriti copilopiritualis dulcedīs a dn̄o p̄cipir ꝓpter hoc tamen nō priuant̉ eciā

minus ꝑfecti. qꝛ peccatores poſt emēdationem vicioruꝫ. poſt executionembonoruꝫ operuꝫ. conſolationem anīeſue ⁊ graciam eciam ipſi ꝯſequuntura domino. Minor tamē eſt illo qui ſeper contēptū mundi ⁊ tꝑaliuꝫ rerū ſegregat a mūdo. De hoc yſaac abbasſirie ſic dicit. Eſto liber a multa ſollicitudine corꝑis. rerūqꝫ ꝑturbatōe. vtdelectabilem deguſtatiōꝫ in anīa tuadeguſtes per dulcem ꝯſideratōꝫ. queexuperat omnem ſenſum. ⁊ ſenciat eāanima perſeuerando in ipſa. niſi enimhomo deſtruat a corde ſuo ſollicitudinem ſecularium preter neceſſarium vſum nature. ac dimittat dominū curare de ipſis. ſpiritualis ebrietas in ipſo non mouebitur. ⁊ conſolatōnem illam non ſenciet de qua erat apoſtolusconſolatus quando dicebat. Noſtraconuerſatio in celis eſt. Et iteꝝ Uiuoego iam non ego. viuit vero in me criſtus. Hec autem dixi. non ſuccidensſpem ita videlicet ꝙ niſi quis attīgatſummitatem perfectōis non promereatur graciam dei aūt ſibi conſolationem inueniat occurrentem. In veritate em̄ cum aliquis cōmiſſa publicauerit ⁊ ab eis ſe elongauerit omnino.et acceſſerit conſtanter ad bona in modico tempore ſenciet auxilium. ꝙ ſi ꝑſeuerauerit aliquantulum inueniet cōſolationem anime ſue. et remiſſioneꝫpeccaminum conſequetur. ⁊ habūdāciam recipiet bonorum. et gratia dignus fiet. Uerumtamen minor eſt illoin comparatione apud perfectionemqui ſeipſum ſegregat a mundo. et īuenit in anima ſua beatitudinis ſecretumet cōprehendit illam rem pro qua criſtus aduenit hec Hſaac AbbasU ¶ Unde notandum ꝙ duo ſuntgeneta iuſtoꝝ Sunt nāqꝫ nōnulli quiſic celeſtia appetūt vt tamē a terrenoꝝ