Liber¶Diſt. I Ca. IX..II.
timeſcit ⁊ quāto mens in aſpectu celeſtiuꝫ fortius figit̉. tanto minus rerumtkalium ꝑturbatiōe vexatur. Dicit etian de hoc proſꝑ. Boni tꝑalis amiſſioſt iuſti exercitiū. ⁊ iniuſti ſupplicium.ſꝛ ⁊ iuſtus celeſtium deſiderio captusdinma tꝑalia ſiue habeat ſiue amittat:bimnmno nō ſentit. ⁊ iniquus qd̓ cuꝫ delectatiōe habuit ſine dolore nō perdit.S facinus inauditum ſuaui iugo xp̄iꝯtempto ferreū cupiditatis imperiuꝫcoluntaria mentiū indignatōe ſuſcipinus. ⁊ abiecto dn̄i noſtri leui onere.dō ſubi ectos nō onerat. ſed honorat. n̄ceprimit omīno ſed ſubleuat. plumbeani pondus ceruicibꝰ noſtris aggregamus. quod citius deponi p̄t qͣꝫ ferri qꝛpſa cupiditas ꝯtemni pōt. facilius qͣꝫcxp̄ſeri. hec proſper Cauenda eſt ergoꝯtupiſcentia diuitiarū qꝛ diuitie poſenſores ſuos non ſaciant ſed magis irtuant ⁊ cruciant. Und̓ dicit valeriusdiuitie nō ſaciant ſed magis irritanttoſſidentē. Et damaſus nulli eſt dubimn. qn̄ maior ſit cruciatus auari oīatoſſidētis qͣꝫ pauꝑis penitus nihil haentis. De eadem pauꝑtate etiam diIt ſeneca. Poneſta res eſt ⁊ leta paup.qui cū pauꝑie bene ꝯuenit. diues ē?ſon qui parū habet ſed qui multa cupſt pauꝑ eſt. Que ſunt maxime diuire. nō deſiderare diuitias. Quis plumū habet. is qui minimū cupit. Queraxima egeſtas. auaritia. pecunie imzate oportet nō ſeruire. Utendū eſt diius nō abutendū. Fortior eſt qui cuꝯditatē vincit qͣꝫ qui hoſtem ſubijcit.tem difficillimum ſeipſum vincererecuma nō faciat auariciā ſed irritat.do ſemꝑ indiget pecunia. mihi credetotes eſſe diues ⁊ felix. Scire vtiva liptate maxima felicitas eſt. Mulreſt nō corrūpi diuitiarū ꝯtubernio.dagnus eſt ille. qui in diuitijs pauꝑ
eſt FIemo alius eſt deo magis dignusqͣꝫ qui opes cōtēpſit hec Seneca. Infelix ergo eſt qui inheret diuicijs ⁊ rebus tranſitorijs que diu cū homine ꝑmanere nō poſſunt. nam fallaces ſunt⁊ ſe diligentes decipiūt. vn̄ bea. greg.Fallaces diuicie ſunt. q̄ nobiſcū diupermanere nō poſſunt fallaces ſunt. q̄mentis noſtre īopiā nō expellūt. Sole autem diuicie ſunt. que nos diuiteſvirtutibꝰ faciūt Si fratres cariſſimidiuites eſſe cupitis. veras diuicias amate hec greg. R Uere auteꝫ dinicie ſunt ſancte ꝟtutes. que homineꝫin ꝯſcīa diuiteꝫ faciunt. De talibꝰ diuicijs dicit beatus aug. Bona conſciētia. iuſticia. miſericordia. caſtitas ⁊ ſobrietas. qui talibꝰ rebꝰ plenus eſt. diues erit. etiaꝫ ſi de naufragio nudusexierit. hec aug. Et beatus BernardusFilij Adam. genus auaꝝ ⁊ ambitioſūaudite. qͥd vobs cuꝫ terrenis diuicijset gloria tēꝑali que nec vere nec veſtreſunt. Uere diuicie nō opes ſunt ſꝫ virtutes. quas ſecum portat conſcīa. vt īperpetuum diues fiat. hec Ber. Talesigitur diuicie nobis deſiderande ſuntque animam ornant. id eſt ꝟtutes ſuntquibꝰ nemo habūdare poteſt niſi priꝰrenunciet carnalibus diuicijs De hocdicit Proſper. ille nobis ābiēde ſuntdiuicie. que nos ornare poſſint. vt ſūtdiuitie virtutū. patrimonium em̄ cordis diuicie ſunt incorruptibiles moꝝquibꝰ non habundant niſi qui carnalibus dinicijs ex corde renunciāt. hec ꝓſper. He ſunt diuicie videlicet ꝟtutesquas debet vnuſquiſqꝫ cū diligenti ſtudio ꝯquirere qꝛ ẜm dictum beati BerNulla paupertas ꝑnicioſior eſt qͣꝫ penuria virtutum. vn̄ valde cauenda eſtauaricia. que homines agitat ⁊ nulluꝫquietum eſſe ꝑmittit. qꝛ nō habentesdiuicias cupiditate torquentur. poſſi
y. iiij.