Diſt. II. Ca. IX..Liber .II.
nos luctari oportet. nam ſi veſtitus quilibet cū nudo luctatur. ad terrā deicit̉.qꝛ habet vnde teneat̉. quid auteꝫ ſuntter tena oīa. niſi q̄dam corꝑis veſtimēta. Qui ergo ꝯtra alterū ad certamenꝓperat veſtimenta abiciat ne ſuccūbatBeatus eſt ergo ẜm dictum beati bern̄.Qui poſt illa nō abijt que poſſeſſa onerant. amata inquinant. amiſſa cruciātquia dum tranſeūtia appetunt deſideriorū ſuorum ſe pondere affligunt. Sancti aūt qui tꝑalia non amant. nulla pōdera deſideriorū terrenorum tolerantDe hoc beatus grego. vj. mor̄. ſuꝑ illd̓verbum. homo ad laboreꝫ naſcitur ſicdicens. In hac itaqꝫ vita homo ad laborem naſcit̉. qꝛ carnalis quiſqꝫ dumtranſeuntia appetit. deſideriorū ſuorūſe pōdere affligit. grauis quippe laboreſt. hanc ipſam pn̄tis vite gloriaꝫ querere. queſitam qn̄qꝫ ꝑcipere. ⁊ ꝑceptācircūſpectione cuſtodire. Grauius labor eſt cū hoc magna fatigatiōe apprehendere. qd̓ is qui apprehenderit. nouerit diuſtare nō poſſe. Sancti aūt viriqui tranſeuntia nō amant. non ſolumnulla tꝑalium deſideriorū pondera tolerant. ſed ⁊ ſi qua aduerſa ꝯſurgunt. īipſis ſuis preſſuris ⁊ languoribꝰ nonlaborant. Quid em̄ flagellis durius.et tamen de flagellatis apl̓is ſcriptumeſt ibant gaudentes ⁊cͣ. Quid ergo eorū mentibus labor eſt. quibꝰ ⁊ pena verberū labor non eſt. Homo ergo ad laborem naſcit̉. qꝛ ille huius mundi veraciter mala ſentit. qui eius bona inhianter appetit. nam cuius mens ad altaſuſpendit̉. ſub ipſo eſt quicqͥd exteriꝰꝯtra ipſam mouetur. hec grego. Undemagna eſt ſecuritas mentis nihil ꝯcupiſcentie habere rei ſecularis. qꝛ ſi adterrena adipiſcēda coranhelat. tranqͥſlum eſſe nullatenus poteſt. Qd̓ tāgitbeatus. Gregorius xxij moralium ſic
dicens Uagna eſt ſecuritas cordis mhil ꝯcupiſcentie habere rei ſeculatisnam ſi ad terrena adipiſcenda cor tmhyat tranquillū eſſe nullatenus potenquia aut nō habita ꝯcupiſcit vt habeataut adepta metuit ne amittat. vt dimmin aduerſis ſperat proſpera. in proſtiris formidat aduerſa hūc illucqꝫ quaſi in quibuſdam fluctibꝰ voluitur ac ſꝫmodos varios rerū alternantiū mulabilitas verſatur. Si vero ſimul in ateticione ſuperne patrie forti ſtabiſitaleanimus figitur. minus reꝝ tꝑaliū ẜturbatōe vexatur. a cunctis quinternis motibꝰ eādem intentōnem ſueēquaſi quendam ſecreriſſimuꝫ ſecemꝰpecijt. ibiqꝫ incōmutatibili inheresmutabilia cuncta tranſcēdens ip̄a ſtaquillitate qͥetis ſue in mūdo extra mnadumeſt. Excedit profecto yma omiaintētōe ſummoꝝ in cunctis rebꝰ. quanō appetit. libertate quadaꝫ ſupeſſenſentit. nec tempeſtates rerū tꝑaliuꝫ iitus ſuſtinet. quas intuet̉ foras. qꝛ tsrena omnia que concupita mente dr̄primere poterant. deſpecta ſubia cenꝰUn̄ ꝑ ꝓphetam dicit̉. Statue tibi ſpculum vt dum quiſqꝫ ſpeculatur ſumaſuꝑemineāt infima. hinc eciaꝫ ribbꝰcuc. dicit. Super cuſtodiam meaꝫ ſtbo. Stat quippe ſuꝑ cuſtodiā ſuaꝫ q ēſolerciaꝫ diſcipline terrenis deſidet anō ſuccumbit. ſed ſuꝑeminet vt doſſemper ſtantem appetit eternitate iaſit ei omne qd̓ tranſit hec greg. Tªᵐᵐnamqꝫ qui terrenis rebꝰ ꝑamorem ꝰſubiacet cum ſubtrahūtur aut amiiotur nō dolet. qui ꝟo eas diligit cuꝫ dlate fuerint gemit. vn̄ bea. greg. Vldolore amittitur quicquid ſine amdꝰpoſſidetur. Que vero ardenter dinsmus. habita. grauiter ſupiramus ꝰlata. nam quāto magis terrena quiꝰdiligit. tanto priuari vehemencius ᵏ