LiberDiſt. II. Ca. IX..II.

inaure obtulit quia profecto redemptori noſtro nō obedit. qui innocens nōeſt. ⁊ innocens nō eſt qui ei obediri cōtemnit. ⁊ obediētia nō ſeruili metu ſꝫcaritatis affectu eſt. quia caritas virtutes omnes quaſi optimū aurum cetera meralla tranſcendit. hec Greg. Exhis igitur dictis colligere poſſumusꝙ neqͣqͣꝫ valet aliquis virtutē obediētie perfecte adimplere. niſi prius ſtudeat ꝓſpera mundi deſpicere. ⁊ aduerſa queqꝫ paciēter tolerare. Un̄ Richardus de ſancto victore. Duo ſolentperfectōꝫ obedientie p̄pedire. id eſt necogamur vel amata deſerere. vel aſpera tolerare ſed ſi ſemel amore abſtinētie animus vel pacientie ꝑfecte incaluerit. ꝓtinus ad omnem obediētiā abſqꝫ vlla ꝯtradictōe ſe ſubdit. Qui em̄tam aduerſa ꝑpeti qͣꝫ in ꝓſperis nō delectari apud ſemetip̄ꝫ ſtatuit. que difficultas eius obediētiā vlterius minuere potuerit. Hec richardus. Sic igit̉patet de virtute obediētie. FiliusAbita iam informatōe de obediIentia que virtus ſequatur hancde hoc cupio edoceri.Capitulum. IX Pater MCire debes qd̓de obediencia oritur contemptus diuiciarū ſiue paupertas. qꝛ q̄ frāgit voluntatem ꝓpriā humiliter ſuperioribuſ obediēdo promptior erit ad cōtemptū rerū tranſeuncium paupertatem amando. Paupertas aūt ẜm dictum Iohannis Abbatis montis ſinai eſt ſollicitudinū depoſitio. cure vite pretereuntis priuatio. itineratio ſine impedimento. fundamentū pacis.mundicie ſemita. ⁊ qui guſtant ſuperna faciliter inferiora contempnunt. qͥvero illa nō guſtant ⁊ in poſſeſſionibꝰexultāt. hec Iohannes abbas. Et no-

tandum ꝙ paupertatis virtus ad pefectionis integritatē ī tātū eſt neceſſaria vt nullus omni no ſine ea poſſit eperfectus. teſte domino qui dicit. ⁊vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende ommaque habes. ⁊ da pauperibꝰ. cū em̄ ſumꝰma euangelice ꝑfectōis conſiſtat in ecellētia paupertatis. quō ſe credit aprehendiſſe ꝑfectōis apicem. qui ndum particeps factus eſt euangentpaupertatis. ait nāqꝫ Hugo de ſaneto victore. Quicquid ꝑfectōis eſt īlꝰligioſis. inueniri non pōt. nec tn̄ inunitur ꝑfectōis integritas. niſi diſistur paupertas. Sunt duo que queꝰlibet religioſuꝫ mouere debent adpertatis amorem. primum diuino eemplū qd̓ eſt irrep̄henſibile.Secundū eſt diuinū promiſſuꝫ quoseſt inenarrabile. primo mouere eead amorem paupertatis exemplū dꝰnoſtri iheſu criſti. ip̄e em̄ pauꝑ fuſt ſſcendo. pauper ꝯuerſando. pauꝑoriendo. De cuius paupertate diᵏſtolus. Scitis gratiam domini noſiheſu criſti. qui cum diues eſſet proꝰbis egenus factꝰ eſt. vt eius inopla suites eſſemus. ꝙ auteꝫ dedit nobis eempla paupertatis ⁊ terrena ꝯtemꝰdi. Dicit beatus Auguſtinꝰ. Omꝰterrena ꝯtēpſit deus homo vt ab dinibus hominibꝰ ꝯtemnēda demoſuꝰret. ⁊ omnia aduerſa ſuſtinuit vt ſplꝰnēda doceret. vt nec in illis queretefelicitas. nec in iſtis timeretur adbeſitas. Beatus etiā Ber. de criſti pabꝰ̓tate ſic dicit. Uide pauperem crmonatum ſine hoſpicio. iacenteꝫ inter oꝰuem ⁊ aſinum in preſepio. inuoſbliin vili panniculo. fugientem in edꝰtum. ſedentem in aſino. pendente nꝰdum in patibulo. qͣꝫ magna abuſio det nimis magna vt diues eſſe veliteemiculus vilis ꝓpter quem deus ma