Liber .II.¶ Diſt. II. Ca. VIII.

.II.bribꝰ influunt ⁊ illa iteꝝ ſuis inferioridus vſqꝫ in infimū vt inferiora ſuperideibo ſubdita ſint. ⁊ ſuperiora inferiocrio preſint ⁊ ea regant. vt ſumma medas. ⁊ media preſint ymis. ſic angelinblores inferioribꝰ preſunt. Et de homibꝰ ſublimioribꝰ ſimiliter inferiolob paulus dicit. Omnis aīa poteſtado ſubdita ſit Subſtantia em̄ diuinareſt eleuata ⁊ ſegregata ab omni creꝓ inferiora immediate motū eiuſmlinere non pn̄t niſi mediātibꝰ ſuperoribus cū ipſe tn̄ immotus oīa in ſerouet ⁊ gubernet. ita vt nihil ſit omniis eo preſentius ⁊ nihil incompreemibilius. Scd̓a ratio eſt. cum nononnibꝰ datū ſit eē docibiles dei ne igr ati errent a via dei qua nccē eſt eoēreruenite ad celeſteꝫ gloriam. expeditA ſequantur doctrinā ſanctoꝝ doctoꝝſeūt dat cecus manū ductori ne cadatimpinget vel erret. Tercia ratio. vldino qui noluit deo ſubeſſe peccandora ſuꝑbiendo gloriā dei perdidit. ſamrciat ei ſubijciendo ſe hoī ꝓpter deūta humilitatis meritum grām deicuperet quā amiſit. quanto autē made ⁊ purior fuerit humiliatio ⁊ ꝓmpde tanto plenior erit recuꝑatio. Maontūdo pero humiliatōnis attendit̉ inImnicultate operis iniūcti. puritas inmnplicitate intētionis ꝓmptitudo inactitate executionis H Eſt etirrriplex obīa. nccītatis. cupiditae ⁊ caritatis. Heceſſitate obedit quipait inultus ⁊ libenter eēt liber ſi poſ⁊rrel audetet. Cupiditate obedit quireccede terrena vel ꝯmodo corꝑisAſolatōe exteriori libenter facit qd̓nungit̉. Obedientia vero caritatis ēret catltate dei ⁊ ꝓpter diuinā remucrationē obedit̉. Et notandū ꝙ oberentia eſt genitrix omniū virtutū. perram plta omniū fideliū bene ordina-

tur ⁊ regitur. De qua dicit ihero. Obedientia eſt ordo quo oīm vita fideliuꝫordinat̉. genitrix omniū virtutū. cibꝰomniū ſanctoꝝ. virtus omniū viuentium. hec ihero. Sine hac virtute nullūopus bonū poteſt placere deo. nec poterit acceptū eſſe illi omne qd̓ inquinatum fuerit ꝓpria voluntate. Un̄ beatusbernar. Nec ſtudiū bone actionis. necocium ſancte ꝯtemplationis. nec lacrime penitentis extra obedientiā accepta poterunt eſſe deo. Unde grāde malum eſt ꝓpria voluntas. qua fit vt bonatua bona tibi non ſint. Nihil omninoqd̓ ꝓpria voluntate inquinatū eſt guſtabitis qui paſcit̉ inter lilia. Quid aūtſit ꝓpria voluntas dicit idē beatus berPropria voluntas eſt que non eſt ꝯmunis cum deo ⁊ hominibꝰ ſed noſtra tm̄.qn̄ qd̓ volumus non ad honorē dei necad vtilitatem ꝓximi facimus. ſꝫ ſatiſfacere cupimus ꝓprijs motibꝰ animorum. Quid em̄ odit deus aut quid punit preter ꝓpriam voluntatē. ceſſet propria voluntas ⁊ infernus non erit. hecdicit bernardus. Unde ab omni viroreligioſo cauenda eſt inobedientia. qꝛhoc vitium ade perdidit ꝑadiſum ⁊ inobedientibꝰ angelis tulit celuꝫ Teſtebeato auguſtino qui dicit. O qͣꝫ enorme vitium eſt inobedientia. que angelo perdidit celum. ade ꝑadiſum: ſauliregnum iſrahel. ſalomoni amorem dei⁊ celū inobedientibꝰ. hec auguſtinus.Nec etiam chriſtus dominus obedientie amator dabit illis gratiam ⁊ copiam ſui qui vitio inobedientie deſeruiunt. qꝛ ipſe mori potius qͣꝫ non obedirevoluit Unde beatus bernar. Non dabit inobediēti copiam ſui tantus obīeamator. vt mori qͣꝫ non obed ire maluerit. Quis ergo nō erubeſcat obſtīatuseſſe in ꝯſilio ſuo. quando ipſa ſuum ſapientia deſtruit. Un̄ in euāgelio Luce