Diſt. II. Ca. .VI.FLiber .II.

gis impatientes exiſtant in clauſtro.qͣꝫ prius fuerunt in ſeculo. De quibꝰbeatus bern̄. dolenter ſic ait. Uideo ꝙmultū doleo poſt ſpretā ſeculi pompānōnullos magis addiſcere ac ſub alismitis humiliſqꝫ magiſtri grauius inſoleſcere. ⁊ impatientes amplius fieri in clauſtro. qͣꝫ fuiſſent in ſeculo. qd̓qꝫ magis ꝑuerſuꝫ eſt. pleriqꝫ in domodei non patiunt̉ haberi ꝯtemptui. quiin ſua domo non niſiꝯtemptibiles eſſepotuerūt. hec betn̄. Qui igit̉ in ꝟtutibꝰꝓficere deſiderat ⁊ ad ſtatum ꝑfectumꝑuenire. ſtudeat in ꝟtute patientie ſeexercere. naꝫ qui ꝓximoꝝ mala impatienter tolerat. ip̄e ſibi ꝑ impatiētiamteſtis eſt. ꝙ a vita ꝟtuoſa longe diſtatDe quibꝰ beatus grego. xx. moral̓. ſicdicit. Nullus quippe perfectus eſt. quiinter ꝓximorum mala patiens nō eſt.qui em̄ equammiter aliena mala nō tolerat. ip̄e ſibi ꝑ impatientiā teſtis eſt.qꝛ ab omni plenitudine longe diſtat.Abel quippe eſſe rennuit quem Chaynmalicia nō exercet Sic intritura areegrana paleis p̄muntur. ſic flores interſpinas ꝓdeunt ⁊ roſa que redolet creſcit cū ſpina que pūgit. qꝛ ſic iuſto peccator cum malicia iungit̉. Sic in fornace auro palea cū igne ſociat̉ vt quoardet palea purget̉ aurum: Hi ergoveraciterhoni ſunt. qui in bonitate perſiſtere inter malos poſſunt. hec grego.Item. v. moral̓. de eodē d̓r. Ilſe vere ꝑfectus eſt. qui erga ꝑfectionem ꝓximiimpatiens non eſt. nam qui alienamimꝑfectionē ferre non valens deſerit.ip̄e ſibi teſtis ē ꝙ ꝑfecte nōdū ꝓfecit.hinc veritas d̓t. In patiētia veſtra poſfidebitis aīas ⁊cͣ. Quid eſt enim aīampoſſidere niſi ꝑfecte in oībꝰ viuere cunctis mentis motibꝰ ex ꝟtutis artes dominari. Qui igit̉ patiētiam tenet animam poſſidet. qꝛ inde ꝯtra oīa aduer-

ſa fortis efficit̉ vnde ſibi ⁊ ſe ip̄m vincēdo dominat̉ Ex quo ſe laudabilitefrangit. infractū ſe fortiter exerit quiꝰcū in ſuis ſe voluptatibꝰ ſuꝑat. ſeſe acꝯtraria inuictū parat nam illi veratꝰter recri ſunt. qui amore ſuꝑne pattꝰꝰad cūcta p̄ſentis vite aduerſa prepatur. nam qui ꝓ eternis bonis mala prꝑpeti metuunt recti veraciter nō ſumhec grego. T Uera aūt patientiahec eſt. vt illū amet quem tolerat ſi voodit illum quē ſuſtinet non eſt vitirpatientie. ſed velamen rancoris Felbeato grego. qui d̓t. Patientia vera eique ⁊ ip̄m amat que portat. naꝫ tolciꝰre ⁊ odiſſe non eſt virtus manſuetudꝰnis ſed velamen furoris. hec greg. Ode mala que patimur niſi patientet lꝰſerant̉ celeſti mercede priuant̉ dnbꝰorigenes. Cuncta quidem mala. cꝰhomo aliquis paſſus fuerit in hacꝰta ſi abſqꝫ perfecta ferant̉ patientia ꝰceleſti premio ſunt penitus aliena. veorigenes. Beati ergo ſunt illiqui mla pn̄tis vite patienter ſuſtinent. dꝰles celeſtem gloriā poſſidebūt in ipro Unde d̓t hugo. Beatos illos cttꝰmus. qui mala queuis ꝑferūt in imitientiā tn̄ non prumpunt. celeſuis ꝰqꝫ illos expectabit gloria. in quibꝰ nahec vera inuenta fuerit patientia ⁊ bcta. hec hugo. U Et notādum aſi quis ꝑfectam patientiam in addeſis habere non valet. agat tamen quꝰtum valet motus impatientie reſꝰdo ⁊ mercede ac merito non prinblDe hoc thomas de aquino ſic dicꝰQuamuis flagella nō ſint omnino ꝰpoteſtate noſtra tamen quantū adquid ſunt vt .ſ. patienter refiſtat elꝰſic homo facit de neceſſitate vittmeꝰUnde ⁊ meritoria ⁊ ſatiſfactoria epoſſunt. hec thomas X3igit̉ tribulatōeſ patiēter ſuſtinete ᵐ