Liber .II.Diſt. II. Ca. .V.
ciunt ad celeſtia volando ſubleuanturvolantia itaqꝫ aīalia alis ſuis ſe viciſſim feriūt. qꝛ ſanctoꝝ mentes in eo ꝙſuꝑna appetunt ꝯſideratis inuicem alterius ꝟtutibꝰ excipiunt. excitantur.Ala em̄ ſua me ꝑcutit. qui exēplo ſanctitatis ꝓprie me ad melius accēdit. ⁊ala mea vicinū aīal ferio. ſi aliqn̄ alteri opus bonū qd̓ imitet̉ oſtendo Sedqꝛ ſanctoꝝ vitam ſanctificare iſtis aīalibꝰ diximus. libet in ipſo volatu aīalium oculos mentis attollere ⁊ quantaviciſſim alarum ꝑcuſſione ſe excitentſubtili ꝯſideratione penſare. Paulusnamqꝫ cū ceteroꝝ ſanctoꝝ ſollicitudinem in predicatione robuſtius laborando tranſcenderet. vt ab elatione ſepremeret. ⁊ vires ſuas in humilitatisgremio nutriret. crudelitatis ſue antique nō immemor apoſtoloꝝ oīm innocentiā ꝯtemplatus ait. Ego em̄ ſuꝫ minimus apoſtoloꝝ qui non ſum dignusvocari apoſtolus. qꝛ perſecutus ſum eccleſiam dei. ⁊ tn̄ eorundem oīm apoſtolorum primus quaſi accepti principatus oblitus ac ſi minus ip̄e aliquid ſapere in paulo mirabat̉ ſapientiam dicens Sicut ⁊ cariſſimus frater noſterpaulus ẜm datam ſibi ſapientiam ſcripſit vobis. in quibꝰ ſunt quedā difficilia ītellectu. Ecce paulus in apoſtolismirat̉ innocentiam. ecce apoſtoloruꝫprinceps mirat̉ in paulo ſapientiam:Quid eſt hoc niſi ꝙ ſancti viri dū virtutum ꝯſideratione viciſſim ſibi aliospreponunt volantia aīalia alarum ꝑcuſſione ſe tangunt. vt eo ad volatumſe altius excitent. quo humilius alterin altero qd̓ ammirat̉ videt. hinc itaqꝫ colligendum eſt quanta debeamusſolicitudine meliorum vitam conſpicere qui in infimis iacemus ſi ⁊ hi quiiam tanta ſanctitate ſublimes ſunt. vthumilitatis greſſu ad maiora ꝓficiāt
adhuc querunt in alijs qd̓ imitante:admirentur. ſed hec reprobi neſciumqꝛ mentis oculum ſemper in infunispremunt. qꝛ ⁊ ſi qn̄ in via domini vemiunt nō ad melioꝝ veſtigia intuenda ſꝰad prauorum exempla vertunt̉. Uledeorum ꝯſiderāt vitam. quibꝰ ſe humliando poſtponant ſed quibꝰ ſe ſupetoendo preferant. Deteriores nam qꝫ taſpiciunt. quibꝰ meliores ſe eē glorſetur Et idcirco ꝓficere ad meliora ipoſſunt quia hoc ſibi ſufficere eſtimaꝙ peſſimos antecedunt O miſeri vicorruptam ꝑgunt ⁊ integrū reſpicimꝰper ſpeciē quidem quaſi ante ſe pedelꝰꝓferunt. ſed ꝑ ꝯſiderationem pranohoīm poſt ſe oculos tendunt̉. recte vldere appetunt ſed ad immundos tolaregulam ſumunt. Si em̄ ſemetipſoⁱquales ſunt congnoſcere cupiunt nodeteriorum ꝯſpicere ſed melioꝝ et ciꝰpla debuerāt. id circo ergo peccatorꝰſe eſſe non intelligūt. qꝛ hoīes non atendūt. nam ſi hoīes attenderent dꝰꝰtum peccando diſtarent a bonis ſolsinuenirent. hec grego. Studeamusgo pre omnibus humiliari ⁊ hummuti inſiſtere. ſi volumus ad perfectioceterarum virtutum peruenite. qui cvirtutes fine humilitate ꝯaretat. dſi inventum puluerē portat̉. Undē letus grego. Perijt omne qd̓ agit̉ n̄ sſollicite in humilitate cuſtodiat. aem̄ virtutes ſine humilitate cōgteoꝫquaſi puluerē inventuꝫ portat oīs ꝰqꝫ labor ſine hūilitate vanitas eſi. ꝰcit etiā de eodē effrem abbas ẜm ꝰomnibꝰ humiliari ſtude quod eſt ovirtutum ſublimius. vt ad perſedꝰnis faſtigium poſſis ꝯſcendete. Scte enim conſtitutiones non aſitelper humilitatem implentut ⁊ mdlꝰtemporum labores pet ſuperbianihilū reputabūt̉ Uit hūilis eſt e