LiberDiſt. II. Ca. V..II.

mmlis. ⁊ in templo pectoris ſui geſtattum. Superbꝰ aūt cū ſit deo odibiliscit dyabolo ſimilis. Humilis licet inpitu videat̉ viliſſimus. glorioſus ē tn̄npirtutibꝰ. ſuperbꝰ homo licet decotis pideat̉ in aſpectu ⁊ clarus. ſꝫ inurem eum manifeſtant oꝑa ipſius ⁊ ꝑnceſſum ⁊ motus dinoſcit̉ ſuperbia ⁊cuitas ipfius. cupit ſe ſꝑ laudari abꝯnmbꝰ ⁊ virtutes quibꝰ alienus eſt depredicare. non ſe patit̉ cuiqͣꝫ ſubieru. ſemꝑ cupit primatū. ⁊ ad maiorēptādū conat̉ ſe immergere qd̓ ex mericeobtinere non p̄t. Humilis ecōtradoteſpuit oēm honorem terrenū. ⁊ vlmū ſe eſſe iudicat cunctis hominibꝰ.am ⁊ ſi mediocris in vultu appareat.mmens apud deū inuenitur. cū ꝯſumrenerit omne mandatū nihil ſe feciſereſtat̉. ⁊ omnes virtutes anime ſuedate feſtinat. ſꝫ diuulgat deus omniaea eius ⁊ ꝓfert in mediū mirifica gealilius ⁊ exaltabit eum ⁊ claꝝ efficimmum. ⁊ in temꝑe precum ſuarū qd̓tolulat impetrabit. hec effrem abbasSed ⁊ hoc ſciendū ꝙ ſunt nōmmi qui humilitatis cauſa mentiunaſlſerentes ſe eſſe pctōres vltra ꝙͣꝫbel ſe hoc feciſſe qd̓ non ꝯmiſerūttneceſſitate cogente virtutes habiabſcondendo. vel negando celare.oreccatum eſt ⁊ ſatis reprehenſibilereleſte beato auguſtino qui dicit. Cūpmilitatis cauſa mentiris ſi nō erasFecatoranteqͣꝫ mentireris. mentienTemicieris. vnde non ita caueat̉ ardantia vt veritas relinquat̉. Et beadtego .xxvj. moral̓. idem ſentit dimrs. Incaute ſunt huīles. qui ſe mēciō illaqueant dum arrogantiaꝫ viſt. imo mentiendo ſuꝑbiunt qui cōceritatē ſe erigunt quā relinquunttem nccītate vrgente vera bona deoauit̉. tanto magis humilitati iun

gitur. quanto ⁊ veritati ſociat̉ An paulus humilis non fuerit qn̄ emulatōneveritatis cōtra falſos apoſtolos tot deſe diſcipulis fortia geſtauit. qui nimirum veritatis inimicus exiſteret ſi abſcondendo ꝓprias virtutes predicatōne preualere permiſiſſet. hec gregori.Notandū etiam ꝙ malignus ſpūs cūſibi humilitatē dominari ꝯſpexerit hominem talem de alijs facinoribꝰ nō cito temptare preſumit Unde hilariusCum hoſtis noſter antiquus humilit̓atem ſibi dn̄ari cōſpicit. de alijs vitijstemptare hoīem non preſumit. hec hilarius. O Sūt etiā tres gradushumilitatis. Primus eſt ꝙ homo hocqd̓ eſt .i. vilem. infirmū. inopem oīsboni. vitioſuꝫ ac pctōrem fuiſſe vel adhuc eſſe ⁊ ſi quos alios defectus hꝫ agnoſcat ⁊ ſciat. ⁊ non mentiat̉ ſe ſibi eēmaiorē in quacunqꝫ dignitate aut ſtatu ſit. ⁊ nō eleuet ſe ſupra ſe vel aliosinſolenter. nec vanas hominū laudesvl̓ honores ⁊ ſi aliqn̄ delectet aliquodiſtoꝝ ſemetip̄m redarguat. caſtiget. qͣideceptū ⁊ in quo veritas nō ſit. Scd̓sgradus poteſt dici vt non ſolū ſeipſuꝫagnoſcens homo ſe ſpernat ꝓ vilitateſua. ſed etiam ab alijs ſi ꝓpter hmōi ſuos defectus ſpernat̉ patienter hoc ſuſtineat. imo qꝛ veritatem amat etiam abalijs deſideret talis reputari. qualeꝫ ſereputat. videliꝫ vilē. vitioſum ⁊ ignobilē. ⁊ qualē ſe nouit eſſe. Hōres etiam ſibi exhibitos non ſolum faſtidiatſed etiā ipſos vilipendat. Iſte aūt gradus eſt altus ſatis. ⁊ rari ſunt qui euꝫaſcendūt etiam inter religioſos Und̓nō eſt miꝝ ſi inopes ſumus virtutuꝫ ⁊gratiaꝝ cum matrem ⁊ cuſtodē virtutum humilitatē tam alienam a nobisſentiamꝰ. Qui gͦ cito deſiderat culmēvirtutis attingere ſtudeat in humilitatis ꝓfundo ſolidari. qꝛ ſicut deus ſuꝑ

v. iiij.