Liber.II.Diſt. II. Ca. V.
fetimus vt ad amorem eius per alioꝝtempla flagremus. nunc autē qꝛ necdam eum intueri poſſumus ſummoꝑeſeceſſe eſt vt eoꝝ qui eum perfecte ſecuriunt ꝯſpectis actionibus imitemur.yntueamur ergo qͣꝫ pulcra ē agilitasequentium. ⁊ videamus qͣꝫ turpis ſittetūdo pigroꝝ. Statim namqꝫ cumeſſe agentiū geſta reſpicimus noſmetbſos ꝯfuſione intima vlciſcente iudicamſius. mox verecundia mentem ꝯcuit. mox iuſte ſeuiens reatus addicit ⁊eremēter hoc etiā diſplicet qd̓ adhucdetaſſe turpiter libet. Un̄ bene ad ezepielem d̓r Fili hoīs oſtende domui iltareſ templū vt ꝯfundant̉ ab iniquitaroo ſuis ⁊ metiant̉ fabricā ⁊ erubeſcāt⁊omnibꝰ que fecerunt Templū quipte dei filijs iſtahel ad ꝯfuſione oſtendieqn̄ vniuſcuiuſqꝫ iuſti anima quā inptando deus inhabitat quāta ſanctireſulgeat ad ꝯfuſionē ſuam peccando demonſtrat̉. vt in illa bonum qd̓dſigunt videant. ⁊ in ſeipſis malūboperant̉ erubeſcant. Metiri vero fantam eſt penſare ſubtiliter vitam iuſot. ſed dū metimur fabricam nccē ēret cunctis que fecimus erubeſcam.ebonoꝝ vitam quanto ſubtilius penvrdo diſcutimus. tāto ſeuerius in noreomnia iniq̄ geſta reprobamus Beeaūt̉ ꝓhete d̓r vt oſtendat templumremm iuſtoꝝ rectitudinem peccato.rdetatē diſſimulat. ſaltem ad vocemcaſcantis agnoſcat. Templū quipfeccatori on̄dere eſt ſponte ſua ꝯſirte. nolentibꝰ opera rectoꝝ narratui itaqꝫ ſicut diximus ꝑduci adna deſiderant ſuꝑeſt vt melioribꝰdeetit intendāt. quatenus tanto ditmls in ſe culpas dijudicent quantilis altius qd̓ ammirent̉ vidēt.cra quid iſta de peccantibꝰ dicimusbſosquoqꝫ oꝑatores iuſticie tā
ta ꝓuehi diſpenſatione videamus Alius namqꝫ habet donum ſcīe. ⁊ tn̄ ad ꝟtutē mire abſtinentie non ꝑtingit. Alius magne abſtinentie virtutē attingit ⁊ tn̄ ſumma ſcīe ꝯtemplatōne nondilatat̉ Alius ſpiritu ꝓphetie valꝫ oīafutura prenoſcere. ſed tn̄ per curatōisgrām nō valet preſentis moleſtie mala ſubleuare. Alius per curationis gratiā mala preſentis moleſtie ſubleuat.ſed tamen quia ſpūm ꝓphetie non habet quid ſequat̉ ignorat. Alius indigētibꝰ multa iam ꝓpria largiri poteſt. ſꝫiniuſte agentibꝰ obuiare libere non p̄tAlius iniuſte agētibꝰ audacter ꝓ deoobuiat. ſed tn̄ indigentibꝰ que hꝫ tribuere recuſat. Alius iam ſe ab ocioſoſermone reſtringēs. lingue laſciuiamſuꝑat. ſed tn̄ adhuc inſurgentes ire ſtimulos perfecte non calcat. Alius īſurgentē iram edomat. ſed tn̄ adhuc linguā ad leticiam relaxat. Quid eſt hocꝙ iſte eo bono indiget quo alius pollet. ⁊ ille cū multis polleat habunde.alijs bonū adeſſe ꝯſiderat qd̓ ſibi de eēſuſpirat. niſi ꝙ mira nobiſcū diſpenſatione agit̉. vt per hoc qd̓ alter hꝫ ⁊ iſtenon habet. vnus alteri melius oſtēdatquatenus tanto ardentius ad humilitatē quiſqꝫ ꝓficiat. quanto ex bonis q̄non habet inferiorē ſe hec habentibuspenſet. ſicqꝫ ſit vt dum ille in iſto. atqꝫhic in illo reſpicit qd̓ ammiret̉ diſtincta bona eos ⁊ ab altitudine elatōisreprimant ⁊ ad ſtudium ꝓfectus accēdant. magna namqꝫ ſollicitudine adcurā noſtre melioratōnis attingimusqn̄ id virtutis in alijs cernimus qd̓ nōhabemus Unde ⁊ ezechiel ꝓpheta cuꝫvolantia animalia deſcripſiſſet. adiunxit. ⁊ vocem alaꝝ animalium percutientium alteram ad alteram. Quid nāqꝫ alas aīmaliū niſi virtutes debemusſentire ſanctoꝝ. qui dū terrena deſpi-