LiberDiſt. II. Ca. V..II.

dunt̉ ꝙ quō ſint recta ꝯſpiciunt. ſedē eoꝝ rectitudine non preſumūt. Ilcetiam verā deo exhibet orōnem. quiemetip̄m qꝛ puluis ſit humiliter viel. qui nil ſibi ꝟtutis attribuit. qui boa que agit de mīa ꝯditoris cognoſcitEſt namqꝫ magnū ꝯturbati ſolaciū vipſiſatis vitijs cū ſe quaſi nudari ꝟturo ꝯſpicit. ad ſolam miſcd̓ie ſpem reattat. ⁊ eo nudari non ſinat. quo ſe aActutibꝰ humiliter nudū putat. QuiSn fortaſſe aliqua virtute in temptatiꝯne detegit̉ infirmitateꝫ tn̄ ꝓpriam agbſcens ipſe melius humilitate veſtit̉yaide robuſtius qui ſteterat cum ſibime ad iutorio diuīo ceſſat tribuere qd̓idet. hec grego. I Notandū etiꝙ ad humilitatem veram ꝯſequenin maxime valet exemplū noſtri remnptoris qui ſe humiliauit ꝓ nobisſiem aſſumēdo ⁊ in eadē multa opporia ⁊ paſſiones ſuſtinendo. vt nosItetet ſuo exēplo qui puluis ſumusſbn alta ſapere ſed timere ⁊ humilese. De hoc dicit beatus ber. O homoruere humilitatis ⁊ manſuetudinisreculum dn̄m noſtꝝ iheſum xp̄m vnitle creature factorē. tremebundū iubilioꝝ ⁊ mortuoꝝ. ante pedes etiribīs traditoris ſui genua incuruāoīſce qꝛ mitis eſt ⁊ humilis corderundete in ſuperbia tua. erubeſce inpatlentia tua. Quid em̄ magis mirdū. quid amplius deteſtādū. quidnſus puniendū. qͣꝫ ꝙ videns filiumſummū in regno celoꝝ nouiſſimūmn in tegno hoīm. apponat tn̄ adnagnificare ſe homo ſuper terramcit etiam beatus aug. Ecce hēmusmſitatis exemplū. ſuꝑbie medicamrū. quid igit̉ intumeſcis o homo.is morticina quid extenderis. Eres fetida quid inflaris. princepsehumilis ⁊ tu ſuꝑbis. caput hu

mile ⁊ membꝝ ſuperbum. hec aug. Uidemus igit̉ ꝙ magna ſit virtus humilitatis. ꝓpter quā edocendā tanta ſuſtinuit dei filius De qua ſic d̓t beatusbern. Quanta ꝟtus humilitatis ꝓpterquā edocendā is qui ſine eſtimationemagnus eſt vſqꝫ ad paſſionē factus ēꝑuus. hec ber. Si vero non poſſumusſequi exemplū noſtri redēptoris eo ꝙipſe ſit deus ⁊ homo ⁊ dn̄s virtutū. ſequamur ſaltē veſtigia ſeruoꝝ ſuoꝝ hoceſt precedentiū patꝝ qui fuerūt hoīesſicut ⁊ nos. ⁊ tn̄ extiterūt in ſanctimonia vite ꝑfecti. ⁊ in ꝟtute humilitatispreclari. qꝛ qui aliorū bona veraciterpenſat. ſua oꝑa magno humilitatis radio illuſtrat. De hoc beatus gre. ſic d̓tIlle nāqꝫ cordis ſui oculū per elatōisſue tenebras extinguit. quicunqꝫ cū recta agit ꝯſiderare melioꝝ vitam negligit. At ꝯtra magno humilitatis radioſua oꝑa illuſtrat qui alioꝝ bona ſubtiliter penſat. qꝛ dū ea que ipſe fecerit facta foris ⁊ ab alijs ꝯſpicit. eum qui deſingularitate intus erumꝑe nitit̉ tumorem ſuꝑbie p̄mit. magna quippe q̄ agimus qͣſi minima ducimus cū hec ꝑ fortia exēpla penſamus. ſed tunc apd̓ deum creſcunt ꝑ meritū cū apud. noſmetipſos ꝑ humilitatē decreſcūt. hec gre.R Unde nccē eſt ꝙ qui in ꝟtutehumilitatis ꝓficere deſiderat. vt exēpla ſanctoꝝ viroꝝ ꝯſpiciat. atqꝫ in eorum ꝯꝑatione ſe penſans. ſe pctōremeſſe deprehendat. Si em̄ plene intelligere appetit qͣlis eſt. talis nimiꝝ dꝫ cōſpicere qualis non eſt vt ex bona ⁊ ſcāꝯuerſatōe alioꝝ colligat quantū ipē avita ꝟtuoſa atqꝫ ꝑfecta diſtat. Iuſtoꝝgͦ debemus ꝯſpicere vitā vt ſubtil̓r dep̄hendamus noſtrā. qd̓ quidē facere electi nō ceſſent. melioꝝ nāqꝫ vitā ꝯſiderant ⁊ idcirco ſe hūiliant. ⁊ ſi qͥd prauitatis dep̄hendūt in ꝑfectā ꝯſideratō

v. ij.