Diſt. II. Ca. .V.Liber .II.

gorius. iij. moral̓. exponens illud v̓būSedens in ſterquilinio ſic d̓t. In ſterquilinio qͥppe ſedere eſt vilia de ſe quēpiaꝫ ⁊ abiecta ſentire. In ſterquilinionobis ſedere eſt ad ea que illicite geſſimus mentis oculos penitendo reducere at cū ante nos peccatoꝝ ſtercora cernimus. omne qd̓ in aīa de elatione ſurgit inclinemus In ſterquilinio ſedet.qui infirmitatē ſuam ſollicitus reſpicit. ⁊ ſeſe de bonis. que ꝑcepit non extollit An non apud ſe in ſterquilino abrahā ſederat. qui dicebat. loquar addn̄m meuꝫ cū ſim puluis ⁊ cims. aperte em̄ cerminus. in quo ſe apud ſe locopoſuerat. qui puluerē ⁊ cinerē ſe etiaꝫqn̄ cum deo loqueret̉ eſtimabat Si igitur ſe ita deſpicit. qui vſqꝫ ad honoreꝫdiuine locutionis aſcendit. ſolicita intentione penſandū eſt. qua pena illi feriendi ſunt. qui ⁊ ad ſumma nondū ꝓficiunt ⁊ tn̄ de minimis extollunt̉. naꝫſunt nōnulli. qui cū praua agunt de ſemagna ſentiunt. in altum mentē ſubleuant. ⁊ preire ſe ceteris ꝟtutum merito putant. hi nimiꝝ apud ſe introrſus humilitatis ſterquiliniū deſerunt.⁊ elationis faſtigia aſcendūt. illū imitantes. qui primus ſe apud ſe extulit.ſed eleuando ꝓſtrauit qui dixit in celūaſcendam. ſuꝑ aſtra celi exaltabo ⁊cͣ.Etiam ſciendum ꝙ ſunt nōnulli. quinihil quidem virtutis agere ſtudent.ſed tn̄ cū alios peccare ꝯſpiciūt iuſtosſe in eoꝝ ꝯꝑatiōe ſuſpicant̉ Neqꝫ em̄corda oīm vna vel ſimilis culpa tranſfigit Hunc namqꝫ ſuperbia illaqueat.illū forſitan ira ſupplantat Hunc auaricia exccuciat. illuꝫ luxuria inflāmatEt plerūqꝫ ꝯtingit vt is quem ſuꝑbiadeprimit. alium reſpiciat. qualiter iraſuccendat. Et qꝛ ſe ira non citius inſtigat. meliorem ſe iracundo iam deputat. atqꝫ ſemet ip̄m quaſi de iuſticia ex

tollit. qui penſare negligit vitiū. quograuius tenet̉. plerūqꝫ cōtingit. vt ſaquem auaricia ſauciat. aliū luxurſe toragine merſum cernat. ⁊ qꝛ ſe a poſſutione carnali alienum reſpicit. quibꝰip̄e ſordibꝰ ſpiritalis veneni intrinſecus polluat̉ non attendit. dūqꝫ in aliopenſat malū qd̓ ip̄e non hꝫ. in ſe nedigit ꝯſiderare qd̓ hꝫ. ſicqꝫ ſit vt duꝫ adaliena dijudicanda mens ducit̉ ꝓptiudicij lumine priuet̉. ⁊ eo duxius cotra aliena ſuꝑbiat. quo ſua negligentius ignorat At ꝯtra. hi qui ad alta viꝰtum ſurgere veraciter appetūt cū aſienas culpas audiūt. mox cor ad ꝓpriaꝰreducūt ⁊ tāto recrius illas dijudicaquanto verius iſtas deplorāt Quia istur electus quiſqꝫ infirmitatis ſue colſideratione ſe ꝯprimit dicat̉ recte avir ſanctus in ſterquilimo dolens ſdet. qui em̄ vere ſe humiliat ꝯtinue ꝯderationis oculo quibꝰ circumſetſit delictoꝝ ſordibꝰ ꝓficiens pemalhec grego. H Eſt etiā aliud qd̓ vªlet ꝯtra vitiū elationis videlicet. vt oona que agimus ſciendo neſciamusquatenus ad cuſtodiam hūilitatis ſee⁊ recte eſtimemus. ⁊ in ip̄is nihil etīanobis virtutis tribuamus Sed bonꝰque facimus de miſericordia noſtei coditoris eē agnoſcamus. De hoc ceꝰtus greg. in libro moral̓. ſic d̓t Plalꝰqꝫ em̄ ſi ſcimus bona. que agimusnelationem ducimur Viaꝫ ſi neſcimoꝰminime ẜuamus. qͣs em̄ audita vtdlꝰꝯſcīa non quantulū cunqꝫ ſuꝑbiat. adqͥs curſum bonū in ſe cuſtodiat qd̓ ſisnorat Sꝫ ꝯtra vtrāqꝫ quid ſuꝑeſtᵐvt recta q̄ agimus ſciendo neſciamꝰvt hec ⁊ rcā eſtimemus ⁊ minima: d̓nus ad cuſtodiam ſui ſi ſentiat aimdſcīam rectitudinis. vt in tumore ſoeleuet hūilitas eſtimatōis Et qbᵐꝰſe hūilia ſentiat aīmus iuſtoꝝ. eªjſ