LiberDiſt. II. Ca. V..II.

mora. ſic dicit. Potentibꝰ viris magna eſt virtus humilitas ꝯſiderata eqͣlitale ꝯditionis. omnes namqꝫ homīesratura equales ſumus. ſed acceſſit ditenſatorio ordine vt quibuſdā prelatri pideamur. Si igit̉ hoc a mēte depriimimus qd̓ temporaliter acceſſit inueremus citius qd̓ naturaliter ſumus.Hlerumqꝫ enim ſe animo accepta poteltas obijcit. eumqꝫ tumidis cogitatibmnbꝰ fallit. manu igit̉ humilime conſdetatōis deprimendus eſt tumor elaroms. naꝫ omnes hoīes natura equaes genuit. ſed varietatē meritoꝝ ordirealijs. alios diſpenſatio occulta poſtromit. Ipſa aūt diuerſitas q̄ acceſſit expitio recte eſt diuinis iudicijs ordīataAt qꝛ omnis homo iter vite non gradi. alter ab altero regat̉. Sancti aūtpitī cum preſunt non in ſe poteſtatemdedinis ſed equalitatē ꝯditionis attenrant. nec preeſſe gaudent hominibusſed ꝓdeſſe. homo quippe animalibꝰ irationabilibꝰ. non aut ceteris hominiprelatus eſt. Unde d̓r. terror veſteremor ſit ſuꝑ cuncta animantia ter⁊ idcirco ab animalibꝰ. non aūt abpminibꝰ timeat̉. qꝛ ꝯtra naturā ſuperdite eſt ab equalibꝰ velle timeri. qͣꝫuispietumqꝫ a ſubditis etiam ſancti virimeri appetunt. ſed qn̄ ab eiſdem ſubpitis deū deprehendunt minime timel pt humana ſaltē formidine peccareretuant qui diuina iudicia nō formirant. Nequaqͣꝫ ergo prepoſiti ex hoc q̄ro timore ſuꝑbiunt in quo non ſuampſoriam ſed ſubditoꝝ iuſticiā querūt.reo ꝙ mētuꝫ ſibi a ꝑuerſe viuentibꝰcrgunt̉. quaſi non hoībus ſed brutisnmalibꝰ dominant̉. qꝛ videlꝫ ex quaate beſtiales ſunt. ex ea etiam debēt foid ini iacere ꝓſtrati. Cum vero deeſttium quod corrigat̉. non de excellēoteſtatis. ſed de equalitate ꝯditio

nis gaudent ⁊ non ſolum ab eis metuiſed etiam plus qͣꝫ nccē eſt honorari refugiunt. Item per eundē ⁊ de eodemxx. mora. ſic d̓r. Miro enim ordine vno eodemqꝫ temꝑe ꝯuenire in actibusbonoꝝ ſolet ⁊ foris honor culminis. ⁊intus afflicte meror humilitatis. qui⁊ ſi hos prelatos hominibꝰ gloria poteſtatis oſtendat. interius tamē meroreſuo ſecretum ſacrificium domino ꝯtriti cordis offerunt Sciunt electi quiqꝫꝯſideratione intima cōtra exteriorisexcellētie temptamenta pugnare. quiſi ad exteriorē felicitatē ſuam cor apponerent. iuſti ꝓfecto non eſſent. Sedqꝛ cor humanū non poteſt de ipſis proſperitatibꝰ reꝝ quantulacunqꝫ gloriain nullo temptari ꝯtra ipſam ꝓſperitatem ſuam. ſancti viri intrinſecus dimicant. non dico ne in elatōe ſed ſaltemin eius amore ſuccūbant. cui valde ſuccubuiſſe eſt captiuā mentem eius deſiderijs ſubdidiſſe. hec grego. GSciendū etiam ꝙ multū valet ad humiliādū ſe. peccatoꝝ preteritoꝝ recordatio. ⁊ qui etiam fragilitatem ſuamſollicite reſpicit. de donis a deo perceptis ſe non extollit. Sed ſunt nonnulli qui quidē nihil virtutis agere ſtudētattamen cum alios peccare ꝯſpiciuntiuſtos ſe in eoꝝ ꝯparatione ſuſpicant̉Et ſunt nonnulli qui quibuſdam vitijs ſuperbia videliꝫ vel auaricia deprimunt̉. ſed cum alios in luxuriā vel irāꝯſpiciunt incidiſſe. ſe meliores illisdeputant. atqꝫ apud ſemetipſos quaſiſe de iuſticia extollunt quia negliguntpenſare ſua vitia quibꝰ grauiter tenentur. At ꝯtra illi qui ad altam virtutemꝯſcendere veraciter appetunt. mox cūalienas culpas audiunt. mox cor ad ꝓprias virtutes reducūt. ⁊ poſtpoſito iudicio de alienis culpis ſuas veraciterplangunt. Iſta ꝯmemorat beatus gre-

v. j.