TLiber .II.Diſt. II. Ca. V.

bula igit̉ per xp̄i humilitatē vt veniasad eius eternitatem. vis capere celſitudinem dei. prius cape humilitatē. Altus eſt dn̄s. ſi te erigis non tanges illūſi te humilies deſcendet ad te. hec aug.Oportet gͦ vt ꝑ humilitateꝫ aſcendat̉ad celi ſublimitatē. ⁊ qui deſiderat habere primatū celeſtem. neceſſe eſt vt ſequat̉ humilitātem terreſtrem. Un̄ beatus bern̄. Per humilitatē aſcende adſublimitatē. qꝛ hec eſt via ⁊ nō eſt aliapreter ip̄am. qui aliter vadit cadit potius. qͣꝫ aſcendit. ⁊ criſo. Quicūqꝫ deſiderat primatū celeſtē ſequat̉ humilitatem terreſtrē. Dicit etiam de hoc yſidorus. Homo deſcendas humilitatevt exalteris ne exaltatus humilierishumilitas aūt caſum neſcit. lapſuꝫ nōnouit. humilitas nūqͣꝫ lapſuꝫ paſſa ē.hec yſidorus B Et notandū ꝙ triplex eſt hūilitas .ſ. magna maior maxima. Magna eſt humilitas. qn̄ ſe homo apud ſemeip̄m veraciter ꝯtemnitMaior vero qn̄ ſe ꝯtemni ab alijs nondeſpicit. Maxima aūt qn̄ homo ꝯtemptum ſuum non ꝯtemnit. ſed ad modūꝯcupiſcit. hos tres modos tangit Richardus de ſancto victore ſic dicens.Humilis nāqꝫ eſt. qui ſeip̄m apud ſemetip̄m veraciter ꝯtemnit. hūilior aūtqui ſe ꝯtemni ⁊ ab alijs nō refugit Humilimus ꝟo qui ꝯtemptū ſuū nō ſolūnon ꝯtemnit ſed ad moduꝫ ꝯcupiſcit.hec ille. De quo d̓t etiam beatus bern̄.Uerus humilis vilis vult reputari nōhumilis p̄dicari. gaudet de ꝯtemptuſui. Sed ſunt nōnulli. qui quidē peccatores ſe eſſe fatent̉. pctōres ab alijseſtimari nolunt Quod redarguit beatus bernardus adducēs in exemplumdn̄m noſtrum ſic dicēs. Qui peccatūnon fecit. non dedignatus eſt peccatorem ſe reputari. Et nos eſſe volumusſed nolumus reputari Hec bern̄. Sed

qui veraciter ſunt humiles. de ſua deſpectione gaudent ⁊ cū ſe viles in alſenis oculis ꝯſpiciūt. de hoc intra ſemetipſos gratulant̉. De talibꝰ d̓t beatusgregorius. Qualis quiſqꝫ apud ſe lateat. contumelie illate probant Namſicut ſuꝑbi honoribꝰ ſic plerumqꝫ homiles ſua deſpectione gratulant̉. cūchſe in alienis oculis viles ꝯſpiciunt idcirco gaudent. qꝛ hoc iudicium connmari intelligunt quod de ſe ⁊ ip̄i habaerunt. hec gregorius Unde ſancti viri magna quidem agunt. ſed per humꝰlitatem in corde ſuo infimi ſunt. quodmultum acceptum eſt deo. Teſte beaioiheronimo qui d̓t. Nihil eſt quod nosdeo ⁊ homībꝰ ita gratos faciat qͣꝫ ſi vite merito magni ⁊ humilitate infimꝰſimus. hec iheronimus. CSedhec virtus valde rara ē. vt magna qͥddem operantem ſe tn̄ nō magnum enmare. mirabileꝫ in virtutibꝰ coramalijs apparere. ⁊ tamen ꝯtemptibilenꝰſe reputare. Unde beatus bernardus.Magna ⁊ rara virtus vt magna ſit eoperātem magnum te neſcias. ⁊ malfeſtam oībꝰ tuam te ſolum latere ſactitatem. mirabilem te apparere ⁊ cotemptibileꝫ te reputare. hec beatus denardus. Perfecti etiam viri ⁊ veratꝰter humiles ſemper ſtudent in virtuiꝰbus proficere. ⁊ hanc humilitatem ꝰbi ſeruant vt ſemper ⁊ in bono proneant ⁊ tn̄ nec perfectionis inicia ſe hacꝰre credant. de hoc richardus de ſanciꝰvictore cū admiratōne quadam ſic̄ alO virū perfectum ſummaqꝫ humſttate fundatum. qui ſemper poteſt ⁊ ſcſtinando proficere. ⁊ proficiendo feſiꝰnare. ⁊ hanc ſibi humilitatē ſemꝑ ſeuare. vt ſemꝑ in bono ꝓficiat. ⁊ tn̄ ntꝰꝑfectionis initia ſe habere credat. ſe.richar. D Et notandum ꝙ nemo dꝫ fiduciā hr̄e de aliquo bono or