Liber .II.Diſt. II. Ca .V.

debet vniuſcuiuſqꝫ verſari cogitatio.debet em̄ quiſqꝫ recordari qͣꝫ negligenter cor ſuū qͣꝫ negligenter tempus ſuūexpenderit. qͣꝫ malū finē operi ſuo impoſuerit. Hec eī tria cū ſumma diligētia ſunt obſeruanda. vt .ſ. cor bene cuſtodiat̉. tꝑs vtiliter expendat̉. ⁊ finisbonus ⁊ debitus in omni tꝑe prefigat̉Item debet recogitare qͣꝫ negligensfuit in orōne. qͣꝫ negligēs in lectione.qͣꝫ negligens in operis executione. inhis em̄ tribꝰ dꝫ vnuſquiſqꝫ ſeip̄m diligentiſſime exercere ⁊ excolere. ſi vultfructum bonū facere ⁊ dare in ſuo tꝑeItē debet recogitare. qͣꝫ negligens ſitvel fuerit ad penitendū qͣꝫ negligēs adreſiſtendū. ⁊ qͣꝫ negligēs ad ꝓficiēdūdebet em̄ cū ſumma diligentia defleremala ꝯmiſſa. repellere temptamēta diabolica. ⁊ ꝓficere de vna ꝟtute in aliāvt poſſit ꝑuenire ad p̄mia eterna. Secundo dꝫ homo recogitare ſi in ip̄o vigeat vel viguerit ꝯcupiſcentia voluptatum curioſitatū ⁊ vanitatum Certe tuaꝯcupiſcentia voluptatis viget in religioſo hoīe. qn̄ appetit dulcia viꝫ cibaria ſaporoſa. qn̄ appetit mollia .ſ. veſtimenta delicioſa. qn̄ appetit carnalia videlicet oblectamēta luxurioſa. Certetūc viget ꝯcupiſcentia curioſitatis indei famulo. qn̄ appetit videre pulcra.qn̄ appetit habere cara Certe tūc vigetꝯcupiſcentia vanitatis. qn̄ appetit hominū fauorem quando querit humanam laudem quando deſiderat honorem humanum. Iſta oīa debet ſeruusxp̄i tanqͣꝫ venenuꝫ fugere. qꝛ ſunt iudices oīs mali Tercio recogitare debethomo diligenter qui cupit noticiā habere ſuijp̄ius ſi in ipſo vigeat vel viguerit nequitia iracundie. nequitia inuidie ⁊ nequitia accidie. Certe tūc in religioſo homine viget iracūdia. quando anima in corde vel affectu ſigno vel

verbo vel clamore quātumcūqꝫ modicam indignatōem ⁊ ex corde rancoreꝓximo ſuo oſtendit. tūc aūt in hoīe tegnat inuidia. qn̄ gaudet de ꝓximi aduerſitate. ⁊ triſtat̉ de eiuſdē ꝓſperſtate qn̄ letat̉ de malis ꝓximi ⁊ tabeſcitde bonis ip̄ius. Tūc etiam accidia viget ī religioſo qn̄ fuerit tepidus. ſomnolentus. ocioſus. tardus. negligeꝫremiſſus. diſſolutus. indeuotus. tt iſtis ⁊ tedioſus. hec oīa ſeruus xp̄ſ deꝰbet deteſtari ⁊ fugere. qꝛ in his vitijs.alijs ſupra memoratis ꝯſiſtit perdinocorporis. inquantum aūt magis qͥbiqꝫ in illis que p̄miſſa ſunt ſuam ꝯſclaꝰdiſcuſſerit tanto ꝑfectior in ſuijpnuscognitione ⁊ noticia erit.Oſt diſcuſſionem ꝯſcīe ⁊ cogͥmFiliustionē ſuijpſius quā ꝯſequit̉ homo ex diligenti ſui dijudicatione deſiderio nūc informari que virtus ſit quecomitat̉ hanc virtutem.Ca. V. Pater AEbes ſcire qd̓humilitas eſt. que hanc vitiatem ſequit̉ videlicet cognitionem ſu-ipſius. quia quāto magis homo ſemeip̄m diſcuſſerit ⁊ ꝓprias defectus amecordis oculos reduxerit. ac congnoaꝰrit tanto hūilior erit Nā certa nontiꝰſuoꝝ defectuū hoīem ſibijp̄i vilē reddꝰUn̄ primo ſciendū qͥd ſit hūilitas eiaūt hūilitas ẜm bern̄. Uirtus qua ſomo ꝟiſſima ſui ꝯgn̄itiōe ſibup̄i viteꝰcit Et beatus aug. Humilitas eſt er ltuitu ꝓprie ꝯdictionis. ⁊ ſui ꝯditoriꝰvolūtarie mētis inclinatio Iteꝫ tetHumilitas eſt ꝯtemptus ꝓprie ex cellentie. Notādum aūt eſt ꝙ humilitaꝫeſt fundamentum omnium virtutolꝰbonorum operum. omnis namqꝫ ſtactura bonorum operum ac virtutumꝰ