Liber .II.Diſt. II. Caʳ .IIII.

les aīe licet ex infirmitate vel ignorancantia ſepe cadant. tn̄ ꝑ bonā voluntatem quā habent reſurgūt Hec eſt enimque bonā facit aīam Si ꝟo voluntasfuerit vitioſa. vitioſam facit aīam Siqꝛ homo ſicut iob ait. Nunquam in eodem ſtatu ꝑmanet. aut em̄ deficit aut ꝓficit ꝓficiendū eſt in hac voluntate. qꝛipſa eſt de qua ꝓpheta ait. hec eſt viadn̄i ābulate in ea. primus gradus huius vite eſt recta. Secundus valida.Tercius deuota. Quartus plena volūtas. In primo gradu aīa mēte legi deiꝯſentit. ſed carne repugnante bonumqd̓ diligit ꝓficere non inuenit. ſed ſepemalū qd̓ odit ꝑ infirmitateꝫ facit. Inſcd̓o gradu aīa non ſolū malū qd̓ nonagit odit ſed etiā bonū qd̓ diligit licetcū grauedine fortiter tn̄ ꝑficit. In tercio gradu iaꝫ dilatato corde currit viāmandatoꝝ dei. ⁊ delectat̉ in eis ſicutin oībꝰ diuicijs In quarto gradu ſuntangeli qui ea facilitate qua ſemper volunt plenarie ꝓficiūt. hūc gradū deſiderare quidem p̄t. aſcendere nō p̄t obhoc qd̓ corpore grauat̉. Qui igit̉ nondū voluntateꝫ rectam habet. ſciat qꝛimpedit eū intentio carnalis. qui habet rectā ⁊ non validam. ſciat qꝛ impedit eū mala ꝯſuetudo. qui hꝫ deuotam⁊ non plenā ſciat. qꝛ impedit eū terrena inhabitatio Cuius vitioſa eſt volūtas oret ⁊ dicat. Fiat volūtas tua ſicutin celo ⁊ in terra. ſe intelligens in terra. In celo illū autē qui rectam hꝫ voluntatem. qꝛ quantū diſtat celū a terratantuꝫ diſtat voluntas recta a vitioſa.Item etiā oret qui hꝫ voluntatē rectaꝫſe intelligens in terrā illum aūt qui involuntate valida ē celū. ita de ceterisvt ſemꝑ intendat aīa ꝓficere. qꝛ ſicutdamnatus eſt. qui ſemꝑ in vitioſa permanet voluntate. ita rep̄henſibilis eſtqui in alijs non ſtudet proficere. Hec

bern̄. Sed ⁊ hoc cira voluntatē ſciendum. cū em̄ vult bonū agere qd̓ potenlaudāda eſt Cū ꝟo plus vult qͣꝫ potencorrigenda eſt. cū aūt facere non vuſtqd̓ p̄t. excitanda eſt. Iſta cōmemdratbeatus bern̄. ſic dicēs. Bona voluntatcū vult qd̓ poteſt laudanda eſt cū vuiqd̓ non p̄t corrigenda eſt. cū non vurqd̓ poteſt excitanda eſt Hec bern̄. ⁊ ntpatet de voluntate.Filius.Cire aūt deſidero que virtus ſequat̉ bonam voluntatem.Ca. .IIII. Pater SE hoc ſcire debes. ꝙ ex bona voluntate ꝓtedit ſuijpſius diſcuſſio ſiue dijuditatio. omnis namqꝫ voluntas bona odmalum ⁊ diligit bonū. homo vero habens bonā voluntatē ad ſemetipſuꝫ touertetur ac ſemetipſum diſcutit. ac ingreditur ſecretum conſcientie ſue. ioqꝫ omnes defectus. omnes conſuelodines. omnes affectiones. omnes sperationes. omnia peccata. tam prerita qͣꝫ preſentia diligenti conſidetaone examinat ⁊ examinando inſpicꝰ⁊ ſi quid minus rectum apud ſe inusnerit ſtatim penitendo punit. Necemeſt enīm vt homo in ſuis operibus inprouidus ⁊ circumſpectus ⁊ quotio ſana diſcuſſione cogitationes locutoeꝫpariter ⁊ facta ſua examinet. Quanoetiam ad bona agenda ſolito ſit alacꝰor ⁊ quantum ad temptamenta vinteda ſit inſtantior. penſet etiam quantoin virtutibus ꝓficiat. vel quantum dficiat ⁊ qualis ſit in affectibꝰ ⁊ quauiꝰin moribus diligenter attendat Un̄ dhugo de ſancto victore. Neceſſaritꝰeſt vt homo in omnibus operibus iois ſit circumſpectus. ⁊ prouidus e-