Liber .II.Diſt. II. Ca. III.

negligentiam vel tranſgreſſionē ꝓpoſiiſex leuitatis vitio venientia. in huncmnodū omnia genera vitioꝝ ex aliquomnaſe voluntatis affectu vel male ꝯſuetudinis vſu ſuam ſingula ducunt oridinſem. que quanto diutius menti inolita eſt. tanto fortius heret ⁊ fortioribꝰtem edijs indiget. etiam curā inquiritbiligentiorē. hmōi enim peſtes vitiotum vſqꝫ in vltimam ſolitudinē ſolitatiū perſequunt̉. ⁊ ſicut bene ꝯcreta virtus ⁊ fideliter animo inſidēs poſſeſſotem ſuum in nulla deſerit multitudīeſe vitium ꝯſuetud inis poſſe ſſorē ſuuꝫſſbeꝝ eſſe non patit̉ in qualibet ſolitudire. nam niſi ꝑtinaci ſtudio ⁊ prudentiſabore expugnata fuerit ꝯſuetudo ſutetati al̓s non poteſt. vinci vix poteſt.quomōcunqꝫ ſe ꝯponat animus herꝫtin quauis ſolitudine ſecretum vel ſientiū eſſe non patit̉ cordis. hec bern.caborare igit̉ debemus vt noſtram votuntatē ſi praua ē aut remiſſa corrigamus. qꝛ ſi inquantum in nobis eſt velinus vires ad bene operandū apponetei ꝓmpta fuerit noſtra voluūtas. nipli ppterit nos auxiliante dn̄o a virtueac bonis operibꝰ ꝓhibere. Unde cribit. Goſſibile eſt iuſſa dei implere ſiin beſimus. Si em̄ inqͣꝫtum in nobisſt pires pelimus apponere. maximuꝫeus adiungit auxiliū. qꝛ ſi ꝓmpta futit̉ in nobis volūtas. nihil erit quodros a virtute poſſit ꝓhibere. hec criſo.Et ſciendū eſt ꝙ voluntas bora ꝓdeſt ad ſalutem hoīm etiam ſi effettū boni operis non habuerit. qꝛ quiondid vult homo ⁊ non poteſt perficere.de deus ꝓ facto reputat. ſi enim nihilabet quis dare. det voluntatē quā haei ⁊ totuꝫ dedit. De hoc primo diciteatus ihero. Uoluntas ꝓdeſt. q̄ ſi efferū non habuerit. tn̄ premiū nō amitſt Item beatus ambro. Affectus tuus

operi tuo nomen imponit. quicqͥd vis⁊ nō potes deus ꝓ facto reputat. Et beatus augu. Bona voluntas cui non eſtfacultas oꝑis. ſufficit ſibijpſi. ſufficitetiā deo. ſi nihil dare habes. da voluntatē quam habes ⁊ totū dediſti. Omnia eī impleuit qui qd̓ potuit fecit. hecauguſt. Unde qui habere vult magnūmeritū magnā habeat voluntatem. qꝛquantū creſcit bona voluntas tantumcreſcit ⁊ meritū. De hac voluntate dicit beatus bern̄. Bona voluntas nec dari p̄t inuito. nec auferri niſi volenti. etgo totum meritum hoīs eſt in bona voluntate. Quantū creſcit vo luntas tuatantum creſcit meritū tuum. tantū mereris quantū vis. fac magnā voluntatem ſi vis habere magnū meritū. ita deus pijſſimus ⁊ miſcd̓iſſimus in eo noſtram redemptōem in quo nullus niſivelit egere p̄t. Amare namqꝫ equal̓r ⁊diuites ⁊ pauꝑes poſſunt. licet equaliter dare pecuniā non poſſint. Voluntas tn̄ bona nō eſt. ſi non operet̉ quodpoteſt. hec bern̄. De hac voluntate etiānotandū ꝙ ſicut voluntas ſi fuerit vitioſa in hoīne facit aīam vitioſam. ita ⁊bona voluntas ſi affuerit efficit animābonā. R Que etiā hꝫ qͣtuor gradus Primus gradus eſt volūtas rectaScd̓s voluntas valida Tercius deuota. Quartus volūtas plena. In quibꝰbone volūtatis gradibꝰ dꝫ aīa deuotade die in diē ꝓficere ⁊ ſe in illis exercere. De hoc per beatū ber. ſic d̓r. Sermodei duo operari debet. ⁊ animas vitioſas ſanare. ⁊ bonas ammonere. vitioſas dixerim non ad omnes quibus ineſt vitium. ſed que vitio ex voluntateconſentiunt. nec reſiſtunt quantuꝫ poſſunt. Bonas dico animas non ſolumperfectas. ſed etiam incipientes. quelicet vitium habeant. tamen nullo modo conſentiunt ſed repugnant. Et ta-