Liber .II.Diſt. II. Ca. III.
grauis quia in pena poſitus adhuc ſuꝑplicia eterna ꝑtimeſco. Debet tn̄ a metu ⁊ dolore aīmus excuti ⁊ ad ſola eterne patrie deſideria extendi. Tunc em̄nobilitatē noſtre regenerationis oſtendimus. ſi patrem diligimus. quē nūcſeruili mente vt dominū formidamusUnde per paulum d̓r. Non accepiſtisſpiritum ſeruitutis. iteꝝ in timore ⁊cͣPondus itaqꝫ formidinis mēs electipoſtponat. in virtute ſe amoris exerceat. reuocationis ſue dignitatem deſideret. ad ꝯditoris ſui ſpem anhelet. queꝫquouſqꝫ ꝯſpicere nou valet eternitateꝫeius neceſſe .i. vt intimum cibum ſuūeſuriens expectet. hec gregorius Quiigit̉ in ꝑuerſa vita ſe ꝯſtitutum conſiderat. timeat incidere in gehennam ⁊ideo vitam ſuam emendando ⁊ penitēdo corrigat. Qui vero iam virtuoſe viuit ⁊ in ſtatu proficiendi eſt timeat neab eodē ſtatu. per ſuam negligentiamcorruat. Oportet em̄ ẜm apoſtolum vtcum timore ⁊ tremore noſtram ſalutēexerceamus ac iugiter in tali ſalubrimetu perſeueremus. Sic igitur habemus de timore. Filius.Elleꝫ ſcire que virtus primo oritur de timore.Ca. .III. Pater. OEbes ſcire qd̓ex timore dn̄i procedit ſiue ocītur bona voluntas. qui em̄ timet proſuis exceſſibꝰ damnari ſeu a deo ſeꝑari. mutat voluntatem ſuam prauam inbonā ⁊ ſicut timor eſt initiū oīm virtutum ſic etiam bona voluntas eſt origo⁊ mater oīm bonorum. Hoc ꝓbat beatus bernardus ſic dicens. Bona volūtas in aīo eſt origo oīm bonoꝝ ⁊ oīmmater virtutuꝫ. ſicut econtrario malavoluntas eſt origo oīm vitiorum ⁊ malorum ideo cuſtos anime ſue valde ſol
licitius eſſe debet. circa cuſtodiam voluntatis ſue. hec bern̄. Unde magnum⁊ principale donum dei eſt bona voſūtas. quia quicquid agit̉ non poteſt eēbonum. niſi ex bona volūtate procedatſine qua etiaꝫ nemo ſaluari poteſt Vſrichardus de ſancto victore. Interomnia bona que ad ſalutem hominisſpectare vident̉ primum ⁊ principa ſedonum bona voluntas eſſe cognoſcit.per quam in nobis diuine ſimilitudinis ymago reperitur quicquid homoagat bonum eſſe non poteſt niſi ex bona voluntate fiat. ſimiliter malum ennon poterit. ſine bona voluntate oīnſaluari nō potes. cū bona volūtate pelꝰre non potes. hec richardus.IEt notandum ꝙ volūtas corrupta ſeuinordinata ⁊ ꝯſuetudo mala plurimaſepe vitia quaſi naturalia in negieciaconſcientia efficere ſolet. Remiſſa naqꝫ voluntas generat mentis leuitatemex qua prodeunt inconſtantia morumleticia vana. cordis laſciuia ⁊ muſta alia. ⁊ in hunc modum omnia genetviciorum ex aliquo male voluntatis efectu vel male conſuetudinis ſuam fiſgula ducūt originem. Iſta commemorat beatus bernar. in epiſtola ad cartutſienſes ſic ait. Sicut magno aliqualdo labore ⁊ ſtudio perſeuerante viti ites trahūtur in affectum ⁊ mentem benam. ſic vicia leuiſſima remiſſioris ſicentie oportunitate tranſeunt in colſuetudinē. ⁊ quaſi naturalia efficiumſed nullum vitium eſt naturale. Omnis vero virtus naturalis eſt. Conſuetudo tamen vel corrupte vel inaſite ngligētie plurima ſepe vitia quaſi natiralia in neglecta ꝯſcīa efficere ſolꝫ. ſremiſſa volūtas facit leuitatē mentisex qua ꝓdeūt inſtabilitas mētis. incoſtantia morum vana letitia ſepe vſch̓ad laſciuiam carnis vel multa alia in