Liber .II.Diſt. II. Ca. II.

nem ſubdit. que in timore domini conitituta non inuenit extra quod metuatqꝛ dum recto metu ꝯditori omniū iunbit̉. poteſtate quadam ſuꝑ omnia ſubreuat̉. hec grego. Iuſti etiam viri cuꝫinitente ꝯſiderāt quomō aſſiſtere oporteat coram diſtricto iudice valde ꝑtineſcunt. reducunt nāqꝫ ad memoriaꝫpraua oꝑa que fecerunt. ⁊ qualiter diirticta illa deus dijudicat attendunt ⁊fetituros ſe abſqꝫ dubitatōe preſciūtiſ temota pietate reducent̉ Qd̓ idembeatus grego. viij. mora. tangit dicēsduſtoꝝ mens ſꝑ ſollicita venturo exaimnim intendit. omne namqꝫ qd̓ aguntmetuunt. dū caute ꝯſiderant qui antequantū iudicem ſtabunt. intuent̉ potētiam illius magnitudinis: ⁊ pēſant qͣnco teatu ꝯſtricti ſint ꝓprie infirmitatiscnnumerāt mala ꝓprij operis ⁊ ꝯtra hecadgregantur bona ꝯditoris. ꝯſiderātpeaua que diſtricte iudicet. bona oꝑas ſubtiliter penſet. ⁊ ꝑituros ſe abſqꝫrinbiguitate preſciunt ſi remota pietate iudicent̉. qꝛ hocip̄m quoqꝫ iuſtebidemur viuere culpa eſt. ſi vitā noitam cū iudicat hanc apud ſe diuinammicd̓ia non excuſet. Hinc in eodemſioro ſcriptū eſt Aſtra non ſunt mūdanōſpectu eius. qꝛ apud deuꝫ diſtricteindicāti ipſi quoqꝫ maculas inquinationis habent qui per mundiciaꝫ ſanctitatis lucēt. Contemplant̉ igitur qͣꝫdintrictius iudex veniat qui dum vi immenſe magnitudinis cordiū ſecreta ilraminat. om̄es ante oculos culpas reducit penſant quanta illi ſit verecūdiaNꝯſpectu tūc totius generis humaniIndeloꝝ omniūqꝫ archangeloꝝ ꝯfunbi perpendunt. qui poſt ꝯfuſionē crucirrus maneat ⁊ deficienter carnem ge⁊ nina ꝯſumat. hec greg. Penſant etiamn electi ⁊ iuſti viri a quanta beatitudinſe ad quantā corruptionis ſue miſe

riam ceciderunt. perpendunt nāqꝫ nōque in hac vita tolerant. ſed metuuntne poſt hanc vitam grauiora patiant̉.lugent qꝛ in hoc exilio ⁊ ſeculo detinētur. timent ne ⁊ cum exilium relinquitur mors eterna ſubſequat̉. Sed electoꝝ animus debet talem metum ⁊ dolorem a ſe excutere ⁊ ad ſola eterne patrie deſideria ſe extendere pondus formidinis abijcere. ⁊ in virtute amorisdei ſe exercere. Iſta ꝯmemorat beatusgrego. xij. mora. exponens illud Iob.Indignatio ſagittaruꝫ domini ebibitſpūm meum. ſic dicit. Sagittaꝝ indignatio ſpūm bibit. qꝛ ſuper ne ſentētieelectos quos in peccatis inuenit dumvoluerit immutat. vt duriciā ſuā trāſfixa mēs deſerat. atqꝫ ex ſalutifero vulnere ſanguis ꝯfeſſionis currat. Penſant namqꝫ vnde lapſi ſunt. penſant aquanta beatitudine. ad que corruptionis ſue tormenta ceciderunt. ⁊ non ſolum gemunt in his que ſuſtinent. ſꝫ inſuꝑ metuūt hoc qd̓ diſtrictus iudex delinquentibꝰ de gehenne ignibꝰ minat̉Unde ⁊ recte per iob ſubdit̉. Et timores tui militant ꝯtra me. Iuſtoꝝ mēsnon ſolum perpendit qd̓ reſtat. videlꝫqualia in hac vita patit̉. metuit. ne pꝰhanc grauiora patiat̉. luget. qꝛ in huius cecitatis exilio a ꝑadiſi gaudijs. timet ne ⁊ cum exilium relinquit̉ morseterna ſubſequat̉. Iam ergo ſententiam tolerat in pena. ſed minas adhucventuri iudicis timet ex culpa. Hincpͣs. ait. In me tranſierūt ire tue ⁊ terrores tui ꝯturbauerūt me. Interni q̄ꝑpe iudicis poſtqͣꝫ ire pertranſeunt etiāterrores perturbāt. qꝛ iam aliud de dānatōe patimur. ⁊ adhuc aliud de eterna vltione formidamus. Unde dicit̉Et terrores tui militant contra me. acſi aperte diceret. percuſſus quidem depreſentibus doleo. ſed in hoc dolor ſit

t. iiij.