Liber .II.Diſt. II. Ca. I.

bat. vt qn̄ apparebit tunc ei ſimilis appareat qui eū mirabiliter ad ſimilitupine ſuam in primo hoīe ꝯdidit. mirabiſiuſqꝫ in ſcd̓o .i. in ſeipſo reformauit. Hec in libro de ſpū ⁊ anima. Eccequo per virtutum decorem ꝓmouemurad dei ſimilitudinē ⁊ vnimur cū ipſo.cefficimur filij dei. ⁊ denominamur.ipter hoc etiam dij ſumus. non quidēraturaliter ſed per gratiam ⁊ adoptiueSe hoc per quendam ſic d̓r Sāctimoma pīte ſiue virtutes animā deuotā ꝓnolient ad dei aſſimilationē. Aſſimiatio aūt dei perficit homini dei denoīratōem vt homines dicant̉ dij ſicut ipceus eſt dictus. non tn̄ naturaliter.ſed adoptiue. hec ille H Unde intebo humanis principale bonū eſt viras que deo ſemꝑ inherere facit. Econtat io vero peccatuꝫ a deo nos ſeꝑansnalo dyabolo facit copulari. Qd̓ teſat Theodorus abbas in ſua collatōeſe dicēs. Nihil in rebꝰ dumtaxat humams principale bonū credenduꝫ eſtimn ſola virtus animi que fide ſinceraros ad diuina perducens illi incōmuabili bono facit iugiter inherere. Etcontrario nihil malum dicendum eſtin pctm̄ ſolum qd̓ a bono deo nos ſetans malo facit dyabolo copulari.cc theodorus in collatōe ſua. Feſtinaeego debemus cum omni diligentiaū ceſiſtendū peccatis ac vitijs ⁊ adheteūdum virtutibꝰ. qꝛ ſicut virtutes ſuraamatores pulcros ⁊ ſplēdidos redent in futuro ſeculo. ita vitia ad illaꝫtethennē manſionē tenebroſos ac imreclectos tranſmutent. Unde pafuncius abbas in ſua collatōe ſic dicit. Fetinate debemus omni inſtantia vt inctior quoqꝫ noſter homo vitioꝝ diuiras quas in anteriori ꝯuerſatōe ꝯtraAt bniuerſas abijciat atqꝫ diſpergat q̄vetori atqꝫ anime iugiter coherentes

ꝓprie noſtre ſunt. ac niſi adhuc in hoccorpore ꝯſtitutis a nobis abiecte fuerint ⁊ abſciſe. etiā poſt exceſſum nosnon deſinent ꝯmunicari virtutes. velipſa caritas que eoꝝ fons eſt in hoc ſeculo ꝯquiſita poſt fineꝫ huius vite pulcrum ac ſplendidū amatorem ſuū reddent. Ita vitia ad illam perhennē commoratōem obfuſcatā mentem quodāmodo coloribꝰ totam infectāqꝫ tranſmutent Pulcritudo enim vel difformitas aīme virtutū vel vitioꝝ gignit̉ qualitate. ex quibꝰ quidaꝫ attractus colo:aut ita ſplendidam eam reddet vt a ꝓpheta mereat̉ audire. Et ꝯcupiſcet rexdecorem tuum. Aut certe tetram fetidam atqꝫ deformē. ita vt fetoreꝫ ꝓprieturpitudinis ipſa ꝯfiteat̉ ⁊ dicat. Cōputruerunt ⁊ corrupte ſunt cicatricesmee a facie inſipientie mee. Et id circo he ſunt ꝓprie noſtre diuitie que cumanima iugiter ꝯmorant̉. quas nobisregum nullus hoſtium nec ꝯferre poterit nec auferre. he ſunt ꝓprie diuitie noſtre quas nec ipſa morsʸ quidem valebit ab anima ſeꝑare. hec pafunciꝰ. Un̄vere d̓itie nō ſunt res terrene. ſꝫ virtutes quas aīa poſt hanc vitam ſecum defert vt in eternū viuere poſſit Teſte beato bern. qui d̓t. Uere ſunt diuitie qͣsfidelis aīa ſecū portat vt ineternuꝫ viuat I Ad amorē etiam virtutumhortat̉ Iohannes abbas montis ſinaiſic dicens. Sit tibi pater ſpūs dei quiad onus peccatoꝝ tuoꝝ tecū collaborare vult ⁊ etiam p̄t. mater vero tua ſit cōpunctio a ſordibꝰ lauare valens. Frater vero qui ad curſum ⁊ viam ſupernātecum collaborat ⁊ coartat̉. Poſſidevxorē ineuulſibilē memoriā mortis.Filij vero tui dilectiſſimi ſint. ſuſpiriacordis ⁊ gemitus. Seruū poſſide cortuum. amicos vero ſanctas virtutes.que quidem in tempore exitus tibi ꝓ-

t. ij.