¶Liber .II.Diſt. II. Ca. I.
eo qui me ꝯfortat. Ecce in altū ramusprodijt ſed qꝛ in radice ſe tenet. in viriditate ꝑmanſit. in altū em̄ ſurgensareſceret. ſi ſe a radice diuiſiſſet Sibiem̄ a radice nihil tribuit. qui oīa ſe poſſe nō in ſe ſꝫ in eo qui ſe ꝯfortat fatet̉hec greg. Laborandū igit̉ eſt. ⁊ ſtudioſe agendū. ꝓ adipiſcendis ꝟtutibꝰ. qꝛip̄e nobilitant hoīem ⁊ reddunt amabilem deo ⁊ hoībꝰ. Un̄ beatus iheroni.Summa apud deū libertas eſt clarereꝟtutibꝰ. ſolus em̄ ille nobilis eſt. quēnobilitat ſua ꝟtus. Sūma etiaꝫ apuddeū nobilitas eſt non ſeruire peccatisUn̄ ⁊ tulius d̓t. Si quid optimū volumus adipiſci. ꝟtuti oꝑa danda eſt. nihil em̄ ꝟtute amabilius. nihil qd̓ magis alliciat ad diligendū cū ꝓpter virtutū nobilitatē ⁊ ꝓbitatem etiā quosnūqͣꝫ vidimus diligamus. hec tulius.Hoc igit̉ attendendū eſt ꝙ ſancti virioēm diligentiā adhibuerūt qūo interiorem hoīem ſuum. viꝫ aīam ꝟtutibꝰdecorarent. ſciētes nihil acceptius eēdeo. qͣꝫ in hmōi bonis ſe freqn̄ter exercere Unde beatus bern̄. d̓t. Oīs curaſanctoꝝ ſpreto ornatu cultuqꝫ ſuꝑfluoexterioris ſui hoīs. qui certe corrūpitur oī ſe diligentia prebuit ⁊ occupauit extollendo ⁊ decorando interioreꝫillū hoīem. qui ad ymaginē dei eſt ⁊ renouat̉ de die in diē. certi em̄ ſunt. deonon poſſe eē quicqͣꝫ acceptius ymagine ſua. ſi ꝓprio fuerit reſtituta decori.quem videlicet decorē nō niſi ꝟtutibꝰꝯſequunt̉. hec bern̄. Qui igit̉ deſiderathabitaculum ſui creatoris effici adornet lectulū ſue ꝯſcīe decore ꝟtutuꝫ. q.nequaqͣꝫ mentē ſeu cor alicuius ingredit̉. niſi fuerit ꝟtutibꝰ decoratū. quodꝓbat beatus bern̄. ſic dicēs. Deus quidn̄s ꝟtutum d̓r nequa qͣꝫ thalamū mētis ingredit̉. ſi non fuerit lectulus cōſcientie virtutibꝰ adornatus. quantū
cūqꝫ te affligas. quantūcūqꝫ te crucies. non ſui copiam tibi tribuit deus.niſi fueris ꝟtutibꝰ decoratus. hec berſiEt notandū ꝙ ſicut deus. qui creauithoīem ad ymaginē ſuam eſt caritas.bonus. mitis. miſericors ⁊cͣ. q̄ de etlegunt̉. G Ita homo creatus eſvt bonus ⁊ patiens mitis ⁊ ꝟtuoſuseſſet. quanto quis in ſe ipſo ꝟtuoſiorētanto ꝓpinquior eſt deo. ⁊ maioreꝫ ſucreatoris gerit ſimilitudinē. De hocin libro de ſpiritu ⁊ anima d̓r ſic Zſcūcreator qui hoīeꝫ creauit ad ymagineſuam. ē caritas. bonus. mitis. iuſtur⁊ miſericors ⁊ cetera ſanctorum innisnia ꝟtutuꝫ. que de eo legunt̉. ita homocreatus eſt vt caritatē habeat ⁊ bonusſit ⁊ mitis iuſtus patiens ⁊ māſuetusquas virtutes quanto quiſqꝫ in ſeipplus habet. tanto ꝓpinquior eſt debꝰmaiorem ſui conditoris gerit ſimulitudinē. Si vero quod abſit aliquis ſꝫdeuia vitioꝝ ab hac nobiliſſima ſut editoris ſimilitudine degener obertertunc fiet de eo qd̓ ſcriptum eſt. Vomꝰcum in honore eſſet non intellexit ⁊cQuis maior honor poteſt eſſe hoīs: cꝙ ad ſimilitudinem ſui conditoris eederet̉. ⁊ eiſdē virtutum veſtimētis vſtiret̉ quibꝰ ⁊ conditor. de quo ſegit aDominus regnauit decorem induluseſt .i. omnium ꝟtutum ſplendore ⁊ totius bonitatis decore ornatus. vel qmaius pōt eſſe homini dedecus aut ſnſeria qͣꝫ vt hac ſimilitudine ſui condtoris amiſſa ad informem ⁊ irrationabilem brutoꝝ iumentorum ſimilitusnem dilabit̉. Quapropter quiſqꝫ diꝰgentius attendat prime ꝯditionis ſucexcellentiam. ⁊ reuerende ſancte ttmꝰtatis ymaginem in ſeip̄o agnoſcatꝰnoremqꝫ diuine ſimilitudinis. ad quꝰcreatꝰ eſt nobilitate moꝝ ⁊ exetcitatꝰne ꝟtutū dignitate meritor habereꝯ-