Liber .II.Diſt. II. Ca. I.

tes difficile ꝯſurgimus. ad vitia ſinelabore dilabimur. iſta enim ꝓna ſunt.nia ardua. Et petrus dami. Naturaliret hoc modo humana laborat infirmitas vt aꝯtinētie rigore facile corruat.nū pirtutum vero ſtatū diſciplināqꝫ virendi difficulter aſſurgat. hec petrusdamiani. Unde nccē eſt vt laborē ſubcat ille qui cupit virtutes adipiſci. nāAt dicit beatus ambro. nulla ſine labote eſt virtus. qꝛ labor ꝓceſſus eſt ꝟtuſs. Et beatus bern̄. Uirtus doceri vulttum humilitate. queri cū labore. habeti cū amore. F Et notandum ꝙpelmo multum graue eſt aliqd̓ virtuoram facere opus. ſi aūt quis aſſueſcatnnbirtutibꝰ ſe exercere nō eſſet graue.paulo poſt ſi ꝑſeuerauerit leue ſentiet.ſtimo etiam delectabit. Quod ꝓbatceatus bernar. dicens. Non natura ꝟtutes ſed vſus facit. primū tibi imporabile videbit̉ aliqd̓ virtuoſum facereraſlſueſcas iudicabis non adeo grauepaulo poſt nec ſenties. paulopoſt etiaꝫcectabis. hec bern̄. Sed ſunt nōnulrqui quidem virtutibꝰ deſiderant diti. ſed laborem ⁊ dolorem ꝓ eis obtirendis nolunt ſubire. volunt a paſſioroo carnalibꝰ temporalibꝰ temptari.atnis caſtimoniā poſſidere. ſed neqͣbroſunt dolores neceſſarios ꝓ eiſdēeſctutibꝰ ſuſtinere. De hoc dicit caſſimus in collationibꝰ patꝝ. Eſt volunrs que virtutum doloribꝰ non acquieeit. ſic querens a paſſionibꝰ temptarirenalibꝰ vt nequaqͣꝫ velit dolores neſatios ſuſtinere. ſine quibꝰ deſid̓rians nequeūt poſſideri. abſqꝫ caſtigadnſe carnis caſtimoniam deſideransdorinere. ſine vigiliaꝝ labore acquirepuritatem. cum requie carnis ſpūaduis exuberare virtutibꝰ. abſqꝫ vlliusaſperatōe ꝯuitij patientiā poſſidereamilitatē xp̄i fine honoris mundam

exercere iactura. religionis ſimplicitatem cū ſeculi ambitōne ſeruare. xp̄ocum hominū laude ac fauore ſeruire.poſtremo ſic vult futura cōſequi bonavt non amittat preſentia. hec caſſianªNon ſolū aūt eſt habendus labor in acquirendis virtutibꝰ veꝝ etiam omnisinduſtria ⁊ ſtudiū eſt adhibendum. vihomo ſcire poſſit ac valeat cum dei adiutorio in operibꝰ virtuoſis ſe exercere⁊ hoc ipſum tn̄ totum non ſibi ſed gratie dei attribuet. Unde etiam paulusquaſi gloriando dicit. Scio humiliari ⁊ abundare ⁊ penuriam pati Qd̓ beatus grego. exponens ſuper ezechieleꝫſic ait. Nunquid non fratres ars eſt aliqua humiliari ⁊ abundare. ſatiari ⁊eſurire. ⁊ penuriam pati. vt ꝓ magnoſe ſcire iſta tantus predicator inſinuetArs omnino ⁊ mire diſcipline ſciētiaque toto nobis cordis deſiderio eſt diſcenda. quem enim penuria ſua nō frāgit. a gratiarumactōe non retrahit. inreꝝ temporalium deſiderio non accendit. ſcit humiliari. hoc enim in loco apoſtolus humiliari dicit penuriā patiNam ſtatim ſubiunxit. ſcio ⁊ abundare. Qui enim acceptis rebꝰ non extollit̉. qui eas ad vſum vane glorie nō retorquet. qui ſolus non poſſidet qd̓ accepit. cum hoc cū indigentibꝰ miſericorditer diuidit ſcit abundare Qui vero acceptis alimentis non ad gurgitatem ventris ſed ad temperatōem virtutis nec plus carni tribuit qͣꝫ nccītas petit ſcit ſatiari. Qui alimentoꝝ inopiāſine murmuratione tolerat. nec ꝓ nccītate victus agit aliquid vnde aīa peccati laqueū incurrat ſcit eſurire. Quemergo nec in abundantia ſuꝑbia eleuatnec ī nccītate cupiditas irritat. nouitabūdare ⁊ nouit penuriā pati. Qui cūſtatī ſubderet Oīa poſſum. ne elatōisꝟba crederemus eē adiūxit in quo. in

t. j.