Liber III.Diſt. II. Ca. I.
inde puniri timemus. ⁊ ex inſipiditate tedet nos laboris ⁊ feſtinamus indecito ſolui. ⁊ tedet nos aliquid ſimileinchoare. de hoc beatus betn̄. ſic d̓t. Recordare viaꝝ tuaꝝ. ⁊ vide quantū inter ſe diſtet viā ꝑ quā hactenus ambulare oꝫ ad deum. ⁊ vide quantū diſtetortus ab occidente. ſic vias a ſe diſco:dare. cū via ꝑ quā ambulaſti ſit plenaleuitate ocio diſſolutione corruptōnevanis quibuſdā delectationibꝰ. cuꝫ tenon lateat ꝙ qui mollis eſt ⁊ diſſolutus ſemper ſit ſua tꝑa diſſipans. ⁊ ꝙvere oꝑa eius in eo non vigeant ſed potius diſſipant̉. ꝯfateor quideꝫ nōnunqͣꝫ cogitans mores velle corrigere carnalibꝰ deſiderijs plus ⁊ plus velle reſiſtere. dei laudibus inuigilare ꝓponishec quidem nunqͣꝫ vel rariſſime videoa te effectui mancipari. imo ſi qn̄qꝫ incipis ſic miſere deſinis. vt ab immicistuis merito tibi illud dicat̉ hic cepitedificare ⁊ non potuit ꝯſummare. nōnūqͣꝫ cum debes orōni vel meditationiinſiſtere torpore grauaris. ſomno deprimeris. cogitatione ſuperflua ſeduceris ⁊ nonnūqͣꝫ vt tempus orationisexpendas in deſiderijs carnis ⁊ ſi quatibi confortatio gratie tribuenda eſſethanc tibi ſubripit carnis pigritia. itavt ip̄a ꝯfortet̉. ſpiritu debili ꝑmanente. O ꝟe impia mīa ⁊ dura crudelitasanc illam domine ſubſtantiam voluptuo ſe conſumere ꝑmittis domina famelica ꝑmanente. hec bern̄. Reſtat. etgo imminente pugna. vt a fortiori infirmior ſuperet̉. Neceſſe igitur eſt quiviam virtutū ingredi deſiderat vt conſtantiā mentis ⁊ bonū ꝓpoſitū habeatqd̓ ex dono dei perceperit in virtutibꝰ⁊ bonis oꝑbꝰ illud viriliter exerceatnaꝫ ſunt nonnulli. qui deū ſequentespoſt eū ambulant. alij currunt alij fortiter currūt. De quibꝰ grego. ſuꝑ can̄.
exponens illud dictū Curremus in odore vngentoꝝ tuoꝝ ſic d̓t. In odorevngentoꝝ dei currimus. cū doms ſpritualibus afflati in amoreꝫ viſionieius inhiamus. vnde in eo ꝙ hoīerdeū ſequūt̉ alij ambulant. alij currumalij fortiter currūt. Poſt deū ambuſlaqui tepide ſequit̉. currit qui freq̄nieiſequit̉. ꝑfecte currit qui ꝑſeuerantetſequit̉ Hic autem non motus ſed cūſus d̓r. qꝛ non ſufficit vt ſequamur mietiam deſiderando curramus ꝙ vtoneqꝫ currere ſufficit niſi etiā ꝑfecte cuirat̉ Paulus d̓t Sic currite vt ꝯp̄ſe ſdatis. hec grego. E Primo ſcierdū quid ſit ꝟtus Uirtus vt ait beatusauguſt. eſt bona qualitas mentis quibene viuit̉. quā nullus male vtit̉ quaſolus deus in homine oꝑat̉. Item viuyſidoꝝ. Uirtꝰ eſt animi habitus natare decus. viteratio. moruꝫ pietas. catus diuinitas. honor hoīs. et erne beatꝰtudinis premium. Ethimologia etſavirtutis hec eſt. d̓r em̄ virtus quaſi bisintus Et hec vis ꝯſiſtit in aggreſſſonꝰarduoꝝ. ⁊ in tolerantia aduerſoruꝫ:in abſtinentia placitorum. Uidendoigit̉ nunc eſt de effectu virtutum Iquo ſcienduꝫ ꝙ ſicut corpus ꝓpter ſigus honoreꝫ ⁊ decorem veſtimentis ſiduit̉. ſic aīa virtutibꝰ veſtitur. vt ꝯtīaimpugnantia vitia per virtutum indactionem defendat̉. Unde beatus abdꝰſtinus Sicut corpora ꝓpter algoreꝫlꝰborem. honorem. ⁊ decorem veſtibꝰ induūt̉. ſic ꝓpter eaſdē cauſas aīme vitutibꝰ veſtiunt̉. ita videlicet vt cū ſimmulta malorum genera. nos imponantia. per virtutum inductionē a mgulis defendamur. Sed ſciendum ahumana fragilitas ad vitia ꝑ̄pert anda prona eſt. ⁊ faciliter inclinatur. advirtutes vero exercendas cū difficuitate aſſurgit Unde d̓t yſido. Ad vitꝰ