Liber.II.Diſt. IICa. I.
inteqͣꝫ peccet aſpiciat. ⁊ nulla eum adfeccandū delectatio carnalis inclinatcogitate quale maluꝫ ab illo gaudiopiuine ꝯtemplationis excludi. beatiſſina oīm ſanctoꝝ ſocietate priuari. motipite eterne ⁊ morti viuere ſempiterſe. ꝓfundo gehenne fluctuanti immerbi. edaciſſimis vermibꝰ ineternū dilanari. nec finiri. hec ⁊ ſimilia cogitareſibil aliud eſt qͣꝫ vitijs omnibꝰ repudiatē ⁊ oīa carnalia blādimēta refrenate. hec Proſper. Sic igit̉ pꝫ primuminquo ꝯſiſtit ſtatus ꝓficientiū. vicꝫ inreccatoꝝ ac vitioꝝ abſtinentia ⁊ detelatione.Sequit̉ diſtinctio ſecunda ſecundeptis Malogranati. ¶ Filius.Oſtquā informatus ſum de pctīs capitalibꝰ ſiue mortalibꝰ. ⁊ alijsdinerſis vitijs ⁊ circumſtantijs eoꝝ aſulbꝰ primo debent abſtinere ꝓficienes. Hunc de ſcd̓o videliꝫ de virtutuꝫoꝑatione qd̓ pertinet ſcd̓o loco ad ꝓfirentes. ⁊ primo quid ſit ꝟtus de hoctibio epoceri.Ca.II. ¶ Pater. DCire debeſfili primo ꝙ nequaqͣꝫin vita ꝟtuoſa poteritquis delcāri qͣꝫdiu fuerit in pctīs ⁊ vitijs inrolutus. Une d̓t boe. Conſtat ꝙ anīafeccatis obnoxa in nullo eoꝝ que deiant. aūt que ad beatā vitam ꝑtinent.roterit delectari. Et beatus auguſtinꝰ.bens non p̄t habere regnū virtutū. miriugum prius excuſſerit vitioꝝ. Nectram ẜm beatū greg. bonū meritoriedit̉. niſi prius malum deſerat̉. Undereceſſe eſt volenti in virtutibꝰ ꝓficerevt abſicahat ſe a quibuſlibet vitijs. ſta
tim cum ſentit ſe aliquo eoꝝ interiuspulſari vel exterius occupari. non ſolūa maioribꝰ veꝝ etiam leuioribꝰ .i. ab ocioſis verbis. a iocis. ab actionibꝰ infructuoſis ⁊ maxime a cogitatōnibusvanis ⁊ affectōnibꝰ vanis ⁊ vitioſis ⁊carnalibꝰ ꝯcupiſcentijs q̄ nec ad horādebemus in corde ꝑmittere morari neoffendamꝰ deū ⁊ ſcōs āgelos pn̄tes nobiſcū. ⁊ ꝯſcīaꝫ ſordamꝰ. ⁊ bona q̄ poſſemus cogitare ⁊ agere interim negligimus. Sic abrahā quondaꝫ iubentedeo ſacrificia offerens deſcendētes ſuper ea volucres ad lacerandū vel fedandū ſollicite abigebat. Et nos ne aliqn̄in ꝯſpectu dei appareamus vacui cū ſacrificia ei offerimus bone voluntatis.bone actionis. bone locutionis. ſacremeditatōis ⁊ pie affectōnis volucresmalaꝝ cogitatōnū ⁊ affectionū ſtatimabigere debemus. ne ea nobis diſſil̓antibꝰ aliquatenus nos maculent. ⁊ deoingrata efficiant. ⁊ nobis inefficaciaad meritū ad vitam ſpūalem ꝓficiantQui ergo bonū hoſpitē xp̄m non vulteffugare de hoſpitio cordis ſui. inimicos eius .i. vitia ſecū nō hoſpitet. Dꝫergo quilibet ꝓficere volens ꝯtra vitiaſe armare ⁊ viriliter reſiſtere. ⁊ ad bonū ſeu fructuo ſuꝫ opus qd̓ ex alteriusammonitōe vel ex diuina inſpiratōneintelligit faciendū ſtrennue ſe habere.multū em̄ ꝓfectū negligimus tam meritoꝝ qͣꝫ premioꝝ. eo ꝙ ſepius tedeatnos bonis ſtudijs inſiſtere. ex horrorehabemus difficultatē. aut ſi voluntatēfaciendi habemus qd̓ tunc etiā de tempore in tꝑs differimus ⁊ ꝓcraſtinamqet interim irrecuꝑabiliter perdimustempus ⁊ premiū quod lucrari poteramus. aut ita deſidioſe ⁊ indeuote facimus. ꝙ nec deo eſt valde gratum. necꝯſcientie noſtre meritorium vel conſolatorium. imo corroſiuum quod etiaꝫ