Liber .II.Diſt. I. Ca. XXXIII
ſecreto. Debet igit̉ temptare ſi poſſitfrattem ſuū emendare abſqꝫ detrimento ſue fame. qꝛ fama ꝯputat̉ inter maiora bona hominis circa virtutes. ⁊ ideo corrigens fratrem debet quantumpoteſt ꝯſeruare eius famam. Alia cauſa eſt qꝛ amiſſa fama vel leſa. efficiturhomo inuerecundus ⁊ per ꝯſequensminus a peccato retrahitur. qͣꝫ prius.C Eſt ergo debitus proceſſus incorrectione caritatiua. vt homo corrigat fratrem ſuū inter ſe ⁊ ip̄m ſolū. vtſic poſſit eū ſaluare cū omni integritate fame ſue. ſi autem non audierit adhibeat̉ vnus vel duo. qꝛ em̄ fama ē minus bonū. qͣꝫ ſit bona vita. ſi non poſſitſeruari vita bona fratris ſine detrimēto fame ſue. tūc ꝓcedēdū eſt ad ſalutēbone vite cū aliquali leſione ſue fame.⁊ ideo adducendus ē vnus vel duo adſciendum fratris delictū. vt coraꝫ eisarguat̉. ⁊ ſi ſe non correxerit. tūc ſimpliciter ꝯtemenda eſt eius fama. vtꝯſeruet̉ bona vita vel ſaltem ordo iuſticie ad terrorem alioꝝ. ⁊ tūc teſtes ſuntinducendi ad facti ꝓbationē. qui prius fuerant inducti ad fratris ſecretaꝫcorrectionem. hec glo. Unde cū proximum audimus vel ꝯſideramus nō curare. non debemus eū iudicare ſed cōpaſſionem erga ipſum habere. ⁊ ꝓ illius correctione dn̄m exorare. ⁊ cumcorripiendus eſt proximus aut emendandus pro ſuis exceſſibꝰ. ꝑ ſuum ſuperiorem hoc prelatus debet ex caritate ⁊ zelo ordinato facere. Sic igit̉ habemus de peccatis mortalibꝰ ⁊ eoꝝ circumſtantijs ac alijs vitijs ꝓut dn̄s donauit expoſitū. que oīa a volētibꝰ in ſtatu religioſo ꝓficere ſunt deteſtanda acfugienda. qꝛ vt dictuꝫ eſt ſupra ſtatusꝓficientiū ꝯſiſtit primo in peccatoruꝫac vitioꝝ deteſtatione. neceſſe eſt enimvalde oībꝰ maxime tn̄ ꝓficere volenti
bus. vt vitijs reſiſtāt ac pctā deteſtentqꝛ pctm̄ multa mala īfert homini. Dquo etiā d̓t beatus aug. Peccatum eſpriuatio glorie. corruptio nature. db̓probriuꝫ fame. elongatio dei. appromatio diaboli. amiſſio regni. obligatio inferni. hec auguſt. Et beatus berniQui pctō cōſenſerint manebit in eishorror in exitu. dolor in trāſitu. pudoin ꝯſpectu magni dei. hec bern̄. Et ficūvirtutes faciunt hoīem ſeruum deſ. mpeccatū ẜuū diaboli Teſte beato ausqui d̓t Oīs nimiꝝ peccator ſeruus eſttot demonioꝝ. quot fuerit vitioꝝ. ſecaugu. Non ſolum autem fugiendū etpctm̄. ſꝫ d̓ p̄teritis facinoribꝰ ꝯmiſſūſemꝑ dolendū. nam ſunt nonnulli. qunon ſolum nō dolent de pctīs aliqͥn̄ ꝑpetratis. verūetiam cū ad memorſaneadē reducūt. quandam laſciuaꝫ ex ᵍtationem de illis in mente concipioꝰquod valde diſplicet deo. ⁊ multū adhominabile eſt coram dn̄o Un̄ beatuauguſti. Nullum ſcelus eorū deo tanabhominabile eſt. qͣꝫ peccata preternꝰvnicuiqꝫ noſtrū dimiſſa reminiſcendꝰDe eis gaudere ⁊ inde exultare. Hiaug. Unde vnuſquiſqꝫ metuꝫ mortꝰante mētis oculos habeat. ne in aliqͦapctā ruat. qꝛ ẜm qd̓ d̓t beatus iheroſꝰAudacter peccant. qui de morte nō cgitant Maxime etiam valet ad renꝰdum vitijs a peccatis timor geheneamor dei. Nam qui perfecte perteꝰdit eterna inferni ſupplicia. que pertua ſunt omnibus peccantibus ⁊ ᵐque agentibꝰ. ⁊ eterna gaudia iuſtoꝰac ſocietatem ſupernorum ciuiuꝫ: qꝰpriuant̉ omnes vitioſe ⁊ nequitetuentes. vtiqꝫ talis pertimeſcat fplagrere ⁊ peccare. De quo ꝓſper ncꝰNulla res ſic nos ab omni malo ſerusimmunes. ſicut timor ſupplicij ⁊ abꝰdei Ad penam que peccanti debet mꝰ