Liber. II. Diſt. j.Ca. XXXIII.

Ca. XXXIII.

bonum habere. in meliorē ꝑtem interpretando qd̓ dubium eſt Et melius eſtꝙ aliquis freqn̄ter fallatur habens bonam opinionē de aliquo malo homīs.s tarius fallat̉ habens malam opiniorem de aliquo bono. qꝛ ex hoc fit iniutia alicui. non aūt ex primo. Unde catendū eſt ne quis ſit aliene ꝯuerſations temerarius iudex. ⁊ etiam ſi quidſorte dep̄hendat in ꝓximo reprehenſipile. non tn̄ ſtatim iudicet ſed potiusxcuſet. ⁊ ſi non poteſt excuſare opusct cuſet intentionē. Ad qd̓ faciendumbrtat̉ beatus bernar. ſic dicens. Caueaniene ꝯuerſatōnis eſſe aut curioſus exbrator. aut temerarius iudex. etiamtetperam actum ſit qd̓ deprehendasrec nc iudices ꝓximum. magis auteꝫecuſa intentionē ſi opus non potes.puta ignorantiā. puta ſurreptionē. puataſum. ꝙ ſi omnino diſſimulaōemet certitudo recuſet. ſuade nihilomiſs ip̄ſe tibi. ⁊ dicito apud temetipm. pehemēs fuit nimis temptatō. qͥdnē illa feciſſet ſi in me ſimiliter acpſet poteſtatē. hec bernar. Si verodua ſuſpitio de ꝓximo ex fragilitaenobis ſubreperit debemus illi reſiſteta diffinitiua ſnīa huiuſmodi iudiꝯtinere Unde thomas de aquinoſuipitōes vitare non poſſumus qꝛles ſumus. iudicia tn̄ firmaſqꝫ ſenſtias ꝯtinere debemus. hec ille.Et notandū ꝙ qui per ſemetip̄mprenſibilis eſt non debet iudicare ae: qꝛ per hoc magis ſeipſum ꝯdem.rrelidebeatus ambro. Cum graueræ alicto iudicate. ille de alterius cIndicet qui in ſeipſo non hꝫ qd̓ conInnet. ne dum de alio iudicat. in ſeꝯlim ſuīam ferat. hec ambro. Undemuits palde cautus detet ſibi eſſedetendoel audiendo iudicium deratlitione pximnoꝝ. qꝛ ſunt nonnula

li qui forte leſi ſunt. vel offenſi per aliquos. Cū vero de eiſdē fama nō bonaexorta fuerit ſtatim ad iudicandum tales qui eos offenderunt ꝓſiliunt ⁊ qd̓ſe putant zelo caritatis agere. hoc nonnunqͣꝫ faciunt zelo inuidie. ⁊ ideo peccant. Et ſunt nōnulli qui qͣꝫuis nō ſintoffenſi per aliquos tn̄ cū audiunt malam famā de aliquo ſtatim ſe aſſerunteſſe ſcandaliſatos ⁊ quandā moleſtiāatqꝫ diſplicentiā in corde ꝯtra ꝓximūꝯcipiunt ꝑ que caritas ſedit̉. Et ſuntnōnulli qui cū aliqua mala de ꝓximiſaudiunt. non ſolū dedignant̉ illis. verumētiā ſuꝑ eiſdem in ſua cogitatōnepreponunt eo ꝙ ſe exiſtimant talia mala nō admiſiſſe. Unde nccē eſt vt in talibꝰ cauti ſimus. ⁊ cū aliquid incōueniens factū de ꝓximo audimus. nō fimus ꝓni ſtatim ad iudicandū. ſed magis ad ꝯpatiendum. qꝛ forte in ſil̓ia velmaiora aliqn̄ lapſi ſimꝰ vel labi poſſumus ſi lapſi non fuimus. Et qͣꝫuis cōpaſſio circa ꝓximos ſit habenda. nontn̄ vitia eoꝝ ꝓpter hoc ſunt nutrienda.ſed ex zelo caritatis ſiue iuſticie. ⁊ nōex zelo odij ⁊ inuidie ſunt arguenda.Unde cū aliquis publice peccat. dꝫ inpublico corrigi vel corripi vel emendari vt ceteri metū habeant. ſi aūt occultum eſt pctm̄. ⁊ ad noticiam alicuiusdeuenerit. debet ꝓximū ſuum in ſecreto monere vt ab hoc malo deſiſtat. necſtatim eum ꝓdere ne ſua fama ledaturſi autem noluerit ſe corrigere adhibeat vnum vel duos. ⁊ coram illis corripiat̉. quem ſi nec ſic correxerit. tuncꝯtemnenda eſt eius fama. delicta illius ac vitia ſunt in publicū ꝓpalanda ⁊per ſuꝑiores corrigenda ſeu puniēda.De hoc ſic dicit quedā gloſa. Notandū ꝙ pctā publica ſunt in publico arguēda vt ceteri metū habeant. ſꝫ quando ſunt ſecreta tūc debet fieri primo in