Liber .II.Diſt. I. Ca. XVIII.

peccatum. ſic em̄ ad auariciā ꝑtinet ꝙaliquis īiuſte accipiat vel retineat resalienas qd̓ ꝑtinet ad rapinam vel adfurtuꝫ. que ſunt mortalia. Alio modopoteſt accipi auaricia ẜm ꝙ opponiturlibertati alias liberalitati ⁊ ẜm hoc importat inordinatū amorem diuiciaꝝ.Si ergo in tantum amor diuitiaꝝ creſcit ꝙ p̄ferat̉ caritati. vt .ſ. ꝓpter amorem diuitiaꝝ aliquis non vereat̉ facere ꝯtra amorem dei ⁊ ꝓximi. ſic auaricia erit peccatum mortale. Si aūt homo qͣꝫuis ſuꝑflue diuitias amet. nontn̄ prefert amorem eaꝝ amori diuino.vt .ſ. ꝓpter diuitias nō velit aliquid facere ꝯtra deū ⁊ ꝓximum ſic auaricia ēpctm̄ veniale B Et qꝛ auaricia eſtimmoderatus amor ſiue appetitus habendi ſciendum ꝙ ſi aliquis appetit aliena apperitu ꝯpleto. qui etiam ꝓcederit in opus ſi facultas adeſſet ſic eſt peccatū mortale Item ſi quis appetit illicita voluntate ꝯpleta vt ſi aliquis indignus conat̉ beneficiū eccleſiaſticū adipiſci. ſic eſt iterū peccatū mortale. Itēſi quis apperit talia ſiue ſint aliena ſiueillicita cū voluntate cōditionata .ſ. ſipoſſet habere ſine offenſa dei ac iniuriaꝓximi. ⁊ tūc vel nullū vel veniale pctm̄eſt Item ſi quis ſimpliciter appetit habere ſuꝑflua ⁊ hoc appetitu ſuffocantementem a cura ſui ⁊ a ꝯſideratione diuinoꝝ. hoc eſt peccatū mortale. Iteꝫ ſiquis ſuꝑfluo amore inheret tꝑalibꝰ tn̄infra amorē dei. hoc eſt peccatū mortale. Item ſi quis retinet ea que ad nccītatem ſuam ⁊ ſuoꝝ pertinent vel ad ꝯſiderationem ſui ſtatus ⁊ ſuoꝝ ẜm quoddecet ſuam dignitatē. hoc nō eſt pctm̄Item ſi quis retinet ſuperflua reſpectuvtriuſqꝫ iā dictoꝝ ⁊ hoc tꝑe nccītatisextreme alicuius. ⁊ ſic eſt pctm̄ mortale. Item ſi quis retinet ſuperflua citraextremam neceſſitatem ex inſaciabili

cupiditate ſic etiam eſt peccatum motale. Precipuum aūt ſignū talis anoctus eſt. ꝙ em̄ quis potius res puttenri ſinit qͣꝫ vtiliter alijs diſpenſaret. ⁊aūt vitiū auaritie ydolatrie ꝯpetut.hoc thomas de aquino ſic ait.Apoſtolus nō d̓t ꝙ omnis ſimplicitsauarus non habeat partē in regno xi⁊ dei ſed addit qd̓ eſt ydolorum ſetotus. illa em̄ auaritia a regno xp̄i exedit̉. que ꝯꝑat̉ ydolatrie. eo ꝙ honorꝰdeo debitū exhiberet creature. inquatū in tꝑalibꝰ bonis finem ꝯſtituſt.ſoli deo debet. nā cupiditas extinducaritatē eſt illa. que finem cōſtituſttemporalibꝰ bonis. illa aūt que nnenon conſtituit qͣꝫuis ſupercedit debꝰmodum non extinguit caritatem ſaimpedit eam in ſuo actu. hec thomaEx quibus dictis colligere poſſumꝰꝙ nō oīs auaricia ſit ydoloꝝ ſerumꝰvel peccatum mortale. ſed ſolū illa tiextinguit totaliter caritatē Undearitia poteſt eſſe peccatum veniale ineꝰtis caſibꝰ vt premiſſum eſt.Ca. .XVIII.PUla eſt immederatus appetitus edendiꝰ-poteſt eē qͣtuor modis. Primo ſnꝰſolus appetitus cibi ⁊ hoc nūqͣꝫ eᵖnec etiā delectatō in cibū ꝯn̄s eſtin quantū ordinat̉ ꝯta defectu nitrariuꝫ. hec em̄ pure ſunt natutalquibꝰ nō eſt meritū neqꝫ demerſiscundo ſi appetitui nccītatis adipꝰappetitus delectatōis. ⁊ volupiacibo. hoc ē veniale pctm̄ Tercio ſitrāſgreſſio p̄cepti vt cū aliquis nceſſitate ſoluit ieiuniū eccīe. veſ taoſus comedit carnes. cū hoc in ſnꝰdine ſit prohibitum ſub precereſt pctm̄ mortale. Quarto ſi al