LLiber. II. ¶ Diſt. j.Ca. XV. XVI. XVII

teſiberato animo admittit ⁊ ꝯſentit vitio inuidie. ⁊ ſic eſt mortale pctm̄ Uelſtahit̉ per intentōem extra rōnem ſuāvt qn̄ dolor ſurgit ex cā bona. ſicut qn̄bolet aliquis de bono tꝑali alterius qꝛvidet illud redundare in detrimentuꝫale illius vel etiam in detrimentū communitatis. ⁊ dolor talis bonus eſt. qꝛllis bonū eſt magīs appetendūCapitulum XV. TRa ex ſuo genere ēmortale pctm̄. qꝛ ẜm caſſiodoꝝ. Ira ēnotus animi ꝯcitatus ad penam ꝓuotanti inferendā. Talis aut motus ꝯͣrirtūt caritati que non irritat̉. nec cogiat malum. jͣ. ad Chorin. U Eſtſt ira triplex. Prima eſt remiſſus afcetus ꝯtra ꝓximū per quē nō dolet demlo ꝓximi. nec gaudet de bono eiusca ſt ei indifferens. ⁊ ſic nō eſt pctm̄etale. ſed eſt imꝑfectio caritatis.tda eſt actualis impatientia. abſqꝫet itu vindicte. ⁊ talis motus etiaꝫeniceratiuus eſt veniale pctm̄. qꝛ hꝫ inInpletā tatōem ire Tercia eſt imꝑacrſa cū aperitu vindicte. Et hoc triꝯnicitet. Qn̄qꝫ em̄ ira eſt ex natura. ſim melancolis in quibꝰ ẜm phūmꝯmuē mordet̉ natura. ꝓpter qd̓ ſemꝑnr rutbulenti. ⁊ ſic nullū eſt peccatūnt motus naturalis Qn̄qꝫ eſt ab apetitū deliberato ⁊ tunc eſt veniale ſicutnprimi motus. qn̄qꝫ aūt eſt a volunedeliteratiua. ⁊ tunc eſt peccatumortalCipim XVI. XCcidia ex genece ſuo eſt veniale peccatū. quiadali. Accidia eſt tediū eterni bomiint nō opponit̉ caritati ſed facitmttꝫ ſetioris catitatis. in quovtoē pctmpeniale Illud ergo tedi-

um vel eſt motus naturalis ⁊ ſic nullūeſt pctm̄. vel eſt motus appetitus ꝯtriſtati de oꝑe ſpūali laborioſo. ⁊ ſic eſtpctm̄ veniale. Cū vero tediū redundatin omiſſionē que ſunt nccāria ſaluti.vel obmittunt̉ ea ad que tenet̉ quis vteſt horas canonicas ꝑſoluere. ad quasobligati ſunt qui ſacros ordines p̄ceperunt. tunc eſt pctm̄ mortale. AUnde thomas de aquino. Sicut inuidia que eſt triſticia de bono ꝓximi eſtpctm̄ mortale in ſuo genere inquantūꝯtrariat̉ caritati quantū ad dilectōeꝫꝓximi. Ita accidia q̄ eſt triſticia boniſpūalis diuini eſt pctm̄ mortale ex ſuogenere inqͣꝫtum ꝯtrariat̉ caritati quantum ad dilectiōem dei. ⁊ hoc verificat̉in omībus pctīs que ſunt mortalia exſuo genere. ſed motus imꝑfecti in genere taliū pctōꝝ non ſunt pctā mortalia. que .ſ. ſunt abſqꝫ deliberatōe rationis. vn̄ tales motus accidie ſunt pctāvenialia. nam etiā in viris ꝑfectis pōteſſe imperfectio motus accidie ſalteꝫin ſenſualitate. ꝓpter hoc ꝙ nullus eſtita ꝑfectus in quo nō maneat aliqͣ cōtrarietas carnis ad ſpūm Sed qn̄ affectus carnalis ita p̄ualet rōni vt ex deliberatiōe homo triſtet̉ de bono ſpūali ⁊diuīs manifeſte. talis motus eſt pctm̄mortale. hec tho. Si aūt illud qd̓ fit exobmiſſione bomvel difficultate aggrediendi bonū ducit in deſꝑatōem. tunciā accedit ad pctm̄ in ſpūmſctūm. Etqn̄qꝫ illud tediū ita creſcit ꝙ etiaꝫ ducit in tediū vite. intantū ꝙ inijciat ſibimanus. tunc iam ſimilis erit iude quilaqueo ſe ſuſpendit.XVII.¶ Capitulum.varicia diciturdupliciter. Uno modo ſecundum ꝙ eſt oppoſitum iuſticie.⁊ hoc modo ex ſuo genere eſt mortale