Diſt. I. Ca. XII.LLiber .II.
pſuſqͣꝫ debemus tribuimus carni hoſtēnuttimus. ⁊ ſi nccītati eius que debenus nō reddimus ciuē necamus Satranda itaqꝫ eſt caro. ſed adhuc vſqꝫ viir bono nobis oꝑe famulando ſufficiat. ſia quiſquis ei tantū tribuit vt ſuꝑbiat ſatiare penitus ignorat. ars nāqꝫmagna eſt ſatiari. ne vnuſquiſqꝫ ꝑ ſaticrate carnis ad iniquitatē ꝓrūpat turpitudinis. hec greg. O FFilie aūtdule ſunt iſte. videliꝫ Scurrilitas. inptā leticia. immūdicia. ebetudo menrs. immodeſtia. inhoneſtas. crapulatorletas. inſuſtinētia. inuerecundia.mnmoderātia. vaniloquiū. Scurrilias aūt eſt que mouet ad ꝟba ſcurriliamnepta leticia ē laſciuia carnis ſiue getas corꝑis inordinatus laſciuiā menrs demonſtrās. Immūdicia eſt q̄ ſopuenire ex gula. vt ſunt vomitus ⁊tuctatōes ſetide ac luxuria. EbetudoIſtis eſt ſubuerſio rōnis. Immodea eſt corꝑis ſuꝑfluitas. Inhoneſtasriautiora fercula querere ⁊ operā dacerapilla eſt exceſſus in cibo. Ebrire eſt exceſſus in potū. Inſuſtinētiaratutū tꝑs p̄uenire in comedendo.mētecūdia eſt feda verba ⁊ turpia ꝓTre. Immoderātia. ciboꝝ minus apetitus. Ganiloquiū eſt ocioſa ꝟba exꝓferre Ultimo ſciendū ꝙ gulactit .ſ. comeſatōem. ebrietatē. ⁊ſoquēdo ꝑſimonia opponit̉ comen. ⁊ ſobrietas ebrietati.¶ Filius.Oſt informatōem de vitio gulermnataut. cipio eruerri.nunc de peccato luxurie. Et quidXII.Pater. HCire debes qd̓luxuria ẜm hugonē de ſanctoda elocipia expienderoluptatisanē inmlici Itē luxutia eſt ex im
mundis deſiderijs veniens lubrica carnis ⁊ mentis ꝓſtitutio. Eſt etiā luxuria incontinentia corꝑis de pruritu libidinis naſcens Notandū autem ꝙpeccatū luxurie eſt valde ꝑiculoſuꝫ. qꝛhoc facinus plus qͣꝫ cetera vitia mentēquam ceꝑit ꝓſternit ⁊ eneruat. Undehugo in libro de clauſtro anime Nihilmentē citius eneruat qͣꝫ cum aliquisad luxuriā affectū cordis inclinat. Ethugo de ſancto victore. Luxuria eſt immoderata carnis petulantia. dulce venenū. importuna lues. ꝑnicioſa potio.que humanū corpus debilitat. ⁊ virilis animi robur eneruat. hec hugo. Un̄reſiſtendū eſt viriliter huic vitio. qꝛ nihil ita vaſtat corda hoīm ⁊ ſubijcit ſuodominio cū preualet quemadmodū libido. Quod teſtat̉ beatus augu. qui ſicdicit. Felicius ſeruit̉ homini qͣꝫ libidini. qꝛ libido ſeuiſſimo domīatu vaſtatcorda mortaliū. Et iſtius ſeruitutis atrocitas declarat̉ dupliciter. Primocū voluntas noſtra ſit ita libera vt nonpoſſit ab aliqua creatura citra deū cōpelli. tn̄ ſeruitus libidīs ita ipſam ſubiugat ſucceſſiue. vt poſtqͣꝫ fuerit ei perꝯſuetudinem ſubmiſſa. teneat eam ſiccaptiuam vt vincat̉ faciliter ab omnimalo ⁊ pareat quaſi cocta Scd̓o declarat̉ qꝛ in ceteris dominijs q̄nto facilius ⁊ melius ſeruit quiſqꝫ. tanto mitiꝰtractat̉ ⁊ remunerat̉ a dn̄o ſuo. in iſtaaūt tyrannide qua voluptas ꝯpellit̉ adpreter eundū libidinē quanto perfectius exequit̉ eius preceptū. tanto ferocius in fine oꝑis excruciat̉. Peſſima exgo hec peſtis vicꝫ vitiū luxurie cū mentem ꝑfecte inuaſerit totaliter cor hoīsexcecat. nullūqꝫ bonū cogitare ꝑmittit. nā ipſe amor carnalis ⁊ libidinoſus eſt inſatiabilis. cū em̄ extinctus fuerit iteꝝ reaccendit̉. ⁊ poſt expletōemturpis voluptatis. iteꝝ inopiā patit̉.
r. ij.