Liber .II.Piſt. I. Ca. XI.

els menia cuius infidiās habet̉. mensuoqꝫ ipſa certantis ſub graui ꝯfuſionrs de decore a ſpiritalis certaminis cōoteſſione repellit̉. qn̄ infirma in carreplio gule gladijs ꝯfoſſa ſuperatur.am cū ſe paruis ꝓſterni ꝯſpicit. ꝯftlipete maioribꝰ erubeſcit. Nonnulli ꝟovedinē certaminis ignorantes edomadulam negligūt ⁊ ad ſpiritalia bellaꝯlutgunt. qui aliqn̄ etiam multa quendne ſunt fortitudinis faciūt. ſed dommāte gule vitio per carnis illecebraꝯmē qd̓ fortiter egerint perdūt ⁊ dūentet non reſtringit̉ per carnis ꝯcupirentiā ſimul cuncte virtutes obruent̉ande ⁊ nabuchodo noſor vincēti ſcrit. princeps cocoꝝ deſtruxit murosctuſalē Quid enim per muros iherune ſignificans ſcriptura exprimit nitpittutēs anime q̄ ad pacis viſionemerdit. Aut quis cocorū princeps niſientet accipit̉. cui diligētiſſima a corentibꝰ cura ſeruit̉. Muros igit̉ ihemalē princeps cocoꝝ deſtruit. qꝛ virres anime dū non reſtringit̉. ventertait. Hinc eſt ꝙ paulus ꝯtra meni aulalē decertanti vires cōcor prinpmūbttahebat cum diceret. Caſtigoſus meū ⁊ in ſeruituteꝫ redigo ⁊cͣ.Incetiam ꝓmiſit dicens. Sic curmon quaſi in incertū. ſic pugno nonraetē perberans. qꝛ cum carnē ipctt ingimus ꝯtinentie noſtre ictidnon aētē ſed immundos ſpūs veranus. Et cū hoc qd̓ intra nos ē ſubtus. extta poſitis aduerſarijs pupoē damus. Hinc eſt ꝙ tex babiloetu ſiccendi ſornacē iuberet. napteſtipicis ⁊ malleole miniſtrare cōberꝭprecepit. ſed tn̄ abſtinentes ꝑueelociale mlmneꝯſimit. quia antimē ſoſtis licet innumeras ciboꝝ cōvicētuas noſitis obturibꝰ opponat.dd ſibidiinis ardor creſcatin bonis

mentibꝰ ſpūs ſuperni gratia inſibilat.⁊ a carnalibꝰ ꝯcupiſcentie eſtibꝰ illeſe ꝑdurant ⁊ ſi vſqꝫ ad temptationemcordis flāma ardeat. vſqꝫ ad ꝯſenſumtamen temptatio non exurgat. hec gregorius. De hoc dicit caſſianus in collationibꝰ patrum. Impoſſibile inquiteſt extingui ignita corꝑis incētiua priuſqͣꝫ ceteroꝝ quoqꝫ principalium vitiorum fomites radicitus excidant̉. prima nobis calcanda eſt gule ꝯcupiſcētia. ⁊ eouſqꝫ extenuanda mens non ſolum ieiunijs veꝝ etiam vigilijs. lectōequoqꝫ ⁊ crebra ꝯpunctōne donec eiuſmodi meditationibꝰ occupata ꝑiter ⁊poſſeſſa ipſius ſibi refectōne non tamiocunditati ꝯceſſam qͣꝫ oneris vite ſibi impoſitam recognoſcat. illud enimeſt cunctaꝝ luctaminū fundamentumvt primitus carnaliū deſiderioꝝ incētiua perimant̉ Non enim merebimurmentis robore ꝯquiſito grauiores pugnas nequiciaꝝ celeſtiū experiri ſi carnem fragilem reſiſtentem ſpūi noſtroſubiugare nequimus. Qui enim guleſuperfluos appetitus inhibere nō potuit. quomō eſtus carnalis ꝯcupiſcentievalebit extinguere. ⁊ qui nequiuerintpaſſiones huiuſmodi ꝯpeſcere. qualiter occultos nulloqꝫ hominū teſte prurientes poterit debellare. non enim eſtnobis aduerſarius extrinſecus formidandus. in nobiſipſis hoſtis eſt incluſus. inteſtinū nobis quotidie ingerit̉bellum. deuicto eo omnia que forinſecus ſunt reddent̉ infirmi ac militi xp̄ivniuerſa ꝑata erunt ⁊ ſubdita. De vitio gule etiam dicit Iohannes abbasmontis ſinai in tractatu de. xxx. gradibus ſic. Gula eſt preparatio deliciarūdelectantiū. ꝯditrix delectatōis fonslibidinis Gula eſt ciboꝝ ſatietas. pater fornicationis. tribulatio vero ventris. ꝯculcatio eſt caſtitatis. Qui ſuū