Liber .II.Diſt. I. Ca. XI.

geſtione ſuſtinent. ⁊ quaſi quidam rectiſſimi arbitris inter neceſſitatem voluptatemqꝫ ꝯſtituti hanc conſulendoſubleuant illā premendo frenant. Unde ſit vt ⁊ ſi infirmitatis ſue calamitatem tolerant tamen ad ſqualorem miſerie ꝑ negligentiam non deſcendant.at econtra praui gaudēt in his corruptionibꝰ ſuis ac neceſſitatibꝰ que nimirum eos ad vſum voluptatis retorquētcū enim reficiendis cibo corporalibusnature ſeruiunt pro delectatione gulein voluptatis ingluuie deſcenduntur.Cum regendis membris veſtimentaquerunt. non ſolum que tegūt ſed etiāque extollunt appetunt ⁊ ꝯtra torporeꝫfrigoris non ſolum que per pinguedinem muniant ſed etiam que per molliciem delectent. Et non ſolum que permolliciem tactum mulceant ſed ⁊ queper colorem oculos ſeducant. hec gregorius X Sciendum etiam eſtꝙ nequaqͣꝫ aliquis ad ſpiritualis agonis certamē ꝯſurgere poteſt. niſi hoſtis prius interior videlicet appetitusgule fuerit edomatus Quia niſi quisex ea que magis ſunt vicina ꝓſternat.ad ea que longius ſunt expugnāda nōpreualebit. Nec merebit̉ grauiorespugnas nequitiaꝝ celeſtium experiri.ſi carnem fragilem reſiſtentē ſpirituinequiuerit ſubiugare. qui em̄ gule ſuꝑfluos appetitus cohibere nō pōt. quomodo valebit carnalis cōcupiſcentieeſtus extinguere. Et qui nō valēt paſſiones hmōi cōpeſcere. qualiter poterint occultas temptationes debellareqͣꝫ plures em̄ ordinem certaminis ignorantes edomare gulam negligūt. ⁊tn̄ ad ſpūalia bella ꝯſurgunt. qui aliqn̄etiā multa q̄ magne fortitudinis ſuntfaciunt. ſed dominante gule vitio. percarnis illecebra oē qd̓ fortiter egeruntꝑdunt. Et dum venter non reſtringit̉

ꝑ carnis ꝯcupiſcentiam videlicet perluxuriam ſimul cuncte virtutes obtuuntur. De hoc beatus grego. xxx. moral̓. exponens illud dictum Clamoreexactoris nō audit ſic aitꝭ. Quis iniligi exactor alius niſi diabolus poteſtqui ſemel iam paradiſo hoī male peſuaſionis nummum ꝯtulit. ⁊ quotidieab eo huius debiti exigere reatum qurit. huius exactoris ſermo ē ꝑſuaſionmale inchoatio. huius exactoris ciamor eſt iam nō leuis ſed violenta temptatio. hic exactor .i. temptator lodꝰtur cū leuiter ſuggerit. hic exactor cumat cum fortiter temptat. Clamoreexactoris non audire eſt violēter temptationum motibꝰ minime cōſentiaudiret em̄ ſi ea que ſuggerit facetercum peruerſa agere deſpicit recteꝰtur clamorē exactoris nō audiet. ſnulli vero hoc loco ꝑ exactorem veniꝰintelligi volunt. ip̄e nāqꝫ a nobis qdam debitum exigit. qꝛ quotidianofructum ſibi humani laboris impenetiam ꝑ naturaꝫ querit. Abſtinenigit̉ viri. qui dum violentia gule dꝰderia reprimunt. quaſi clamantisactoris ꝟba ꝯtemnunt. ſed cū ꝯtineꝰviro contra innumera vitia muſtatutum certamina ſuppetunt. cur ſusactoris clamore cōtempto de ſoloꝰventre d̓r ꝙ eius impetū impulſulꝰꝰreſtrīgit. niſi ꝙ nullus palmā ſicertaminis apprehendit. qͥ nō in ſipſo prius ꝑ afflictā mētis vel veᵐꝯcupiſcentiā carnis incentiua beꝰrit. Neqꝫ em̄ ad ꝯflictum ſpūalisꝰnis ꝯſurgit̉. ſi nō prius intra noip̄os hoſtis poſitus gule viꝫ aledomat̉. qꝛ ſi nō ea q̄ viciniora nꝰſunt ꝓſternimus. nimiꝝ īaniter aq̄ lōgius ſunt īpugnanda tranniIncaſſum nāqꝫ ꝯtra exterioresⁱcos in cāpo bellū gerit̉. ſi intra ip