Liber .II.Diſt. I. Ca. XI.

ventrem fouet ⁊ nutrit ⁊ ꝯtendit ſpiritum vincere fornicationis. ſimul eſt volenti cū oleo incendiū extinguere Sſpōpondiſti xp̄o iheſu auguſtam ⁊ artāambulare viaꝫ. anguſta ventrē. Mēsieiunātis orat vigilanter ⁊ ſobrie. nōabſtinentis vero replet̉ ydolis īmundis in menſa alimentoꝝ recumbēs adrefectionem affer in mediū memoriāmortis ⁊ iudicij poculum bibens. xp̄iregis dn̄i fellis ⁊ acceti non ceſſes memorari. ⁊ penitus aut abſtinebis autſuſpirabis aut ſapere magis humilefacit. hec iohannes A Notandūvero eſt ꝙ quinqꝫ modis peccat̉ circagulam Primo cum quis horam comedendi p̄uenerit ⁊ hoc ſepius fit ꝓpterimpatientiam expectandi tempus debitum. Secundo cum quis querit cibaria p̄cioſa ⁊ delicata. de quibꝰ Ouidius. Eſt virtus placitis abſtinuiſſecibis ⁊ ſic peccauit diues ille. qui epilabat̉ quotidie ſplendide. Tercio qn̄qͥs menſurā excedit .ſ. nimis ꝯedendoPro quo ſciendum ꝙ hoc quod vni ēmenſura debita hoc alteri eſt exceſſusUn̄ mcſura nō conſtat in cibi quātitate. ſed in comedētis qualitate. Quarto quando quis nimis ardenter vel feſtinanter comedit. nō em̄ ciboꝝ vſusſed concupiſcentia in vitio eſt. Quinto qn̄ nimis ſtudioſe quis preꝑat ſuacibaria. Unde bernardus. Non ſapores ſed fames excitet appetitum Inomnibꝰ his ſumenda ſunt duo nō quevoluntas ſed que requirit neceſſitas.Contingit etiam eſſe peccatuꝫ circa diminutionem cibi ſicut circa ſuꝑfluitatē. hec ⁊ alia de vitio gule Beatus gregorius. xxx. moral̓. commemorat ſicd̓t. Sciendum ꝙ quinqꝫ modis vitiūgule temptat. Aliquando namqꝫ indigentie tempora preuenit aliquādo ꝟotꝑs non preuenit. ſed cibos lauciores

querit. aliqn̄ cū quelibet ſumēda ſumprepatari accuratius expetit Aliquado aūt qualitati ciboꝝ ⁊ tempori cogruit. ſꝫ in ip̄a quātitate ſumendi ſſuram refectionis excedit Nonnuntvero ⁊ abiectus eſt cibꝰ quē deſideta⁊ tn̄ ipſo eſtu immenſi deſiderij detclus peccat Mortis quippe ſm̄aꝫ patiore ionathas meruit. qꝛ in guſtū ſlis ꝯſtitutum edendi tempus anteteſit. Ex egipto populus eductus inremo occubuit qꝛ deſpecto manna.bos carnium pecijt quos laucioreᵍtauit. Et prima filiorū hely culpa ſorta eſt. ꝙ ex eoꝝ voto ſacerdotis punon antiquo more coctas vellet decrificio carnes acciꝑe ſed crudas:acuratius exhiberet. Et cum iherulꝰd̓r hec fuit imquitas zodomē ſorbꝰtue ſuperbia ſaturitas panis ⁊ habꝰdantia. aperte oſtendit̉ ꝙ idcirco ſatem ꝑdidit. qꝛ cū ſuperbie vitio ſſuram moderate refectionis excemEt primogenitorum gratiam e ſaꝰmiſit. qꝛ magno eſtu deſiderij vilembum .i. lenticulam concupiuit. qͥdꝰdum emens etiam primogenitis ẜlit quo in illā appetitu anhelaretcauit. Neqꝫ em̄ cibꝰ ſed appetitusvitio. Unde ⁊ lauciores cibos pioꝰqꝫ ſine culpa ſumimus. ⁊ abiectionon ſine reatu ꝯſcīe deguſtamus hꝰquippe quem diximus Eſauprimꝰper lenticulam perdidit. Et helyasheremo virtutem corporis cat̓neido ſeruauit. Unde ⁊ antiquus ſoqꝛ non cibum ſed cibi ꝯcupiſcentꝰeſſe cauſam dam nationis inteſlidꝰprimum ſibi hominem non catupomo ſubdidit ⁊ ſcd̓m non carnehne temptauit. hinc eſt plerumchpa ꝯmittit̉ etiam cū vilia ⁊ abſeuide ſumunt̉. Ea vtiqꝫ ſumendaque nature neceſſitas requitit. ⁊ ſ-