¶ Liber .II.¶ Diſt. I. Ci
Hec richardus. Iotandum etiam ꝙreddere malū ꝓ malo eſt fragilitatisſicut fecit ioab qn̄ interfecit abner interfectorem fratis ſuis azahel. Sꝫ reddere malum ꝓ bono eſt ꝑuerſitatis. ficut fecit iudas tradendo dn̄m Reddere aūt bonū pro malo eſt ꝑfectionis. ſicut fecit ſcūs ſtephanus qn̄ pro inimicis orauit. Reddere vero bonū ꝓ bonō ē equitatis. ſicut fecit aſſuerus qn̄mardocheum honorauit. P Sciēdū vltimo ꝙ filie ire ſunt he. viꝫ imꝑacientia. diſcordia. rixa: ꝯtumelia. iniuria. ꝓteruia. malicia. maligītas. furor. clamor. indignatio. blaſphemia.homicidiū. Impatientia aūt eſt impetuoſum animi motum non refrenare.Diſcordia vero eſt aliquoꝝ diſſenſio.quos prius amoris vinculū colligauerat. Diſcordia aūt vel litigare valde ērep̄henſibile. qꝛ ẜm beatū augu. Nihileſt ſimilius actibꝰ demonū qͣꝫ litigareRixa eſt motus ex diſcordia factus.Contumelia eſt voluntas ſe vindicāsꝑ exprobationem maloꝝ. vel ꝑ ꝟborūiniuriaꝫ. Iniuria eſt verbo vel facto cūaliquo iniuſte facem Proteruia ē ſubicaneo motu in verba obiecta obrumpere vel ꝓrumpere. Malicia ē qua quisdamnum alicui mollit̉. Malignitas ēmala voluntas hoīs cū vltra non poſſitFuror eſt intemꝑata tempeſtas animirōnem ꝓhibens Clamor eſt voluntasſe vindicans in exaltando vocem pervituperium ad alioꝝ aures ꝑueniens.Indignatio eſt voluntas ſe vindicansꝑ ſignum moleſtie exterius declarata.Blaſphemia eſt voluntas ſe vindicans.ꝑ obprobriū deo ⁊ ſanctis oblata. Homicidium eſt actuali volūtate in mortem alterius moliri. Sic igit̉ patet ⁊⁊ habemus de vitio ire.Filius.
Diſt. I.q. IX.Oſt explanationem de vitio itenunc de vitio accidie ⁊ quid ſpſit cupio informari.Ca. IX. Pater. ICcidia ut dicit̉beatus greg. eſt de virtute ſaldabili exercitō vtr iuſqꝫ hoīs languidadeiectio Itē ẜm hugonē de ſctō victoAccidia eſt in ꝯfuſione mētis nata ſuſticia ſiue tediū ⁊ amaritudo aī immederata. qua iocūditas ſpūalis extibꝰtur ⁊ quadaꝫ deſꝑatione in ſemetipiſubuertit̉ Eſt aūt accidia animi torſꝭquo quis aut bona negligit inchoateaut inchoata implere faſtidit.RSunt aūt duo nomina huius vitij. ſtriſticia ⁊ accidia. quorum nominumhec eſt ratio. qꝛ in peccato iſto eſt auſio a ſpūali bono. qd̓ eſtimat̉ graue ſcut ieiunare vigilare ⁊ hmōi ⁊ rōe ſꝰius d̓r triſticia. Eſi etiam ibi ꝯuetad creaturam .ſ. ad quietem. que eſtmat̉ leuis. ⁊ rōne huius d̓r accidiaPatet ex his ꝙ hoc vitium ꝓnt̓ vocꝰtur triſticia opponit̉ leticie ſpūali. qͥꝰeſt in exercitio ſpirituali ſed prontuscatur accidia opponit̉ fortitud im econſiſtit in aggrediendis arduis ⁊ꝰſtinendis aduerſis. qꝛ per ea habetꝰnima tediuꝫ de omni ſpirituali dimꝰli. L Circa quod notandum aaliquis volūtarie ſe ſubdit obediemꝰ⁊ precepto ⁊ tamen triſtetur de aſiqͥsopere afflictiuo. ⁊ laborioſo. eo ꝙter hoc ſentiat aliquā corporaleᵐ ᵍºuitatem ſicut contingit in ieiunijs.gilijs ⁊ ceteris caſtigationibꝰ corꝑSed tamen prout valet qͣꝫuis cū dicultate illa que prius voluntarie ſpperat exequitur. talis triſticia non oaccidia. quia non eſt de interiori beſed de exteriori malo. vnd̓ etiā ⁊ maꝰres dicunt̉ in lacrimis ſeminaſſea-