¶ Liber.II.Diſt. I Ca. IX.

ſtatur hoc beatus thomas de aquino ſicbicens. Si quis voluntarie implensboīam vel p̄ceptū triſtet̉ de aliquo opte afflictiuo vel laborioſo. talis triſtici⁊ non eſt accidia. qꝛ non eſt de interioti bono ſed de exteriori malo. Unde ⁊martires dicunt̉ in lacrimis ſeīaſſe vtaugu. exponit. Nec illa triſticia paſſioins eſt accidia. qꝛ nō eſt de interiori bono ſed de exteriori malo Hec tho. Sialt preualente triſticia ex aliqua negndētia ſeu incuria hoīs nequaqͣꝫ oppriiſit affectus ⁊ deliberato animo ⁊ nontenſtēte omittit̉ bonuꝫ opus ad quodſuis tenet̉. tunc talis triſticia fiue accidia habet culpā. ¶ De hoc idēbinas d̓i Triſticia d̓r oē aggrauansndūantū opprimit affectū ne inſurgatra cene operandum. ⁊ hec aggrauat iotuticie in bonis magis hꝫ rōnem culte qͣꝫ pene. qꝛ eius principiū ex nobisIr. hecthomas. Un̄ reſiſtendū eſt accięle. nec ꝓpter hmōi vitiū obmittendūropus bonū ⁊ illa que ꝑtinent ad ſarem. Nam per pctm̄ ꝓuocat̉ deus ⁊mummſue gratie ſubtrahit his qui adcleſtia regna querēda fuerint accidiCeſtat hoc beatus fulgē. qui dicit.gant̉ angeli. irritat̉ deus. ſubtrahiEt munus. duꝫ animus humanusceleſtia accidioſus fuerit ⁊ infirmꝰDec ille. Qui igit̉ vult aſſequi premirrūturē glorie excutiat pigriciā ſeuidiā a ſe ⁊ in bonis operibꝰ ſe exerqꝛ multi ſunt qui regnare quidēſetant cum xp̄o. ſed laborē nolūtꝓ xp̄o. De talibꝰ beda ſic dicitſt ⁊ nonpult piger. Recte pigri voſo denotat̉. qui vult regnare ⁊ nōtate ꝓ deo. delectant p̄mia cū pol¶r. deterrēt certamina dum terrēEt beatus bernar. dicit de eodē. qͣꝫꝯnci poſtteo pn̄e ire volunt. cum ta⁊ te peruenite nemo ſit qui nolit.

hec ſcientibꝰ cunctis ꝙ delectationesſunt in dextera tua vſqꝫ in finem. ⁊ ꝓpterea volunt omnes te frui. ac non itate imitari. ꝯregnare cupiunt ſed nonꝯꝑati. non curant querere que tn̄ deſiderant inuenire. cupientes ꝯſequi ſednon ſequi. hec bernar. Cupientes igit̉efficaciter has ꝓmiſſas dn̄i delectationes. tunc cauenda eſt valde accidia.qꝛ de ipſa ꝓcedit tepiditas que hoīemad multa incongruentia perducit. nātepidoꝝ eſt leticia remiſſa. breuis ⁊ rara ꝯpunctio. tepida ꝯuerſatio. obediētia ſine deuotione. oratō ſine cordis intentōe. lectio ſine edificatōne. amantenim terrenas ꝯſolatōnes ⁊ ſuas affectiones raro in deū dirigunt. Und̓ bernardus. Pernicioſa tepiditas id̓o fugienda. nam tepidoꝝ remiſſa ē leticiapuſillanimis triſticia. quoꝝ breuis rara ꝯpunctio. animalis cogitatio. tepida ꝯuerſatio. quoꝝ obedientia ſine deuotōe. ſermo fine circūſpectione. oratio ſine cordis intentōe. lectio ſine edificatōe. Quos deniqꝫ vt videmus vixgehenne metus inhibet. vix pudor cohibet. vix frenat ratio. vix diſciplinacoercet. Huiuſmodi autem ſi diu itapermanſerint ſub onere. aut opprimūtur ⁊ ſuccūbunt. aut quodam modo ininferno ſunt ⁊ nunqͣꝫ ad plenum reſpirant in luceꝫ miſerationū domini. necin libertatem ſpūs. qui ſolum facit iugum ſuaue ⁊ onus leue. Inde autē pernicioſa tepiditas emanat. quia voluntas eorum nōdum purgata eſt. nec bonum ſic volunt vt nouerunt a ꝓpria ꝯcupiſcentia abſtracti ⁊ illecti Amant em̄in carne ſua terrenas ꝯſolatiūculas.inde eſt ꝙ raro affectōes ſuas in deuꝫdirigant. ⁊ eoꝝ ꝯpūctio nō eſt ꝯtinuaſed horaria. Impleri aūt viſitatōnibꝰdn̄i anima que his diſtractionibꝰ ſubiacet non poteſt. ⁊ quanto magis illis