Diſt. k Ca. VIII.¶ Liber.II.
rulum tranquillitatem aperit. que hicanterim per ꝯmotōem claudit. ⁊ vndemens turbat̉ ne videat. inde ꝓficit vtad hidendū melius clareſcat. NonnūStero ꝯmotioni ꝯtemplatio iungiturrec preualet mens perturbata conſpicete ad qd̓ vix valet tranquilla inhīaE Sed cū per zelū anmus mouet̉ cutandū ſummopere eſt ne hec eadeꝫ quetmtrumento virtutis aſſumit̉ mēti iradminet̉. ne quaſi dn̄a preeat. ſꝫ velutancilla ad obſequiū ꝑata a rōis tergoreduaqͣꝫ recedat. etem̄ robuſtius ꝯtravſtia erigit̉ cum ſubdita rationi famuat. Nam quantūlibet ira ex zelo rectindinis ſurgat. ſi immoderata mentēvicerit rationi ꝓtinus ſeruire ꝯtemnitranto ſe impudentius dilatat. quano impatientie vitiū virtutē putat. vnE neceſſe eſt vt hoc ante omīa qui zeloectitudinis mouet̉ attendat. ne ir a exta mentis dominiū tranſeat. ſed in vlrone peccati modumqꝫ ꝯſiderans ſurdente animi ꝑturbatōem ſubtilius ꝑractando reſtringat. aīoſitatēqꝫ reprirat. ⁊ motus feruidos ſub eqͥtate diſtollat. ⁊ eo fiat iuſtior vltor alteriusno prior extitit victor ſuus. qͣtenusccuipas corrigat delinquentiū vt an̄equi corrigit per patīam creſcat. ⁊torē ſuū tranſcēdendo dijudicet. nerpanter excitatus ipſo zelo rectitumē ſonge a rectitudine aberret. Hecvtēd. In his igit̉ dictis ſanctiſſimi virolplicē iram eſſe audiuimus. Unāpatientia excitet. Alia quam zelusAnat Prima eſt vitioſa. ſcd̓a eſt meſoria. ſti actus ſuos cum diſcretionemore dn̄ ꝓſecuta fuerit. nam ſi zete defuerit. nec doctrina ſufficiet.rtimina ꝯpeſcent̉. ⁊ non ſolū mae ſed etiā nonnunqͣꝫ bonos ad mamninultat Teſtat̉ hoc beatus criſoſtoneſūtet mnath. ſic dicens. Ita nāqꝫ
ſi non fuerit. nec doctrina proficit. neciuſticia ſtat. nec crimina cōpeſcuntur.Itaqꝫ qui cū cauſa occurrit ſi non iraſcit̉ peccat. Patientia em̄ irrationabilis vitia ſeminat. negligētiam nutrit.⁊ non ſoluꝫ malos. ſed bonos ad malum inuitat. hec criſo. G Sciendum ꝙ ſunt nōnulli qui quidē diuerſis virtutibꝰ ſunt prediti. ad zelum tn̄anmaꝝ nimis ſunt pigri ⁊ peccantesquoſqꝫ quaſi ob cuſtodiā humilitatisincrepare non preſumunt. vel ne caritatem ꝑturbare videant̉. deliquentesarguere metuunt. Econuerſo ſunt nōnulli qui hoc qd̓ agunt in ſpū furorisagere ſe arbitrant̉ ſpū rectitudinis. ⁊que veraciter exequunt̉ odio hoīm exercere ſe putant vel ſimulant odio vitioꝝ. De talibꝰ richardus de ſancto victore in tracta. ſuꝑ benya. ſic d̓t. Quāmultos videmus ſpū pauꝑes. ſpe gaudentes. caritate feruentes. multuꝫ abſtinentes. ad modū patientes. ad zelum tn̄ animaꝝ nimis tepidos. multūqꝫ torpentes. Alij quaſi ob cuſtodiamhumilitatis delinqn̄tes increpare nōpreſumunt Alij ne caritatē fraternamꝑturbare videant̉. peccantes argueremetuunt. Econtra multi qd̓ abſqꝫ dubio agunt in ſpū furoris agere ſe arbitrant̉ zelo rectitudinis. Et que veraciter exequunt̉ odio hoīm exercere ſe putant. vel ſimulant odio vitioꝝ. Sed q̄ſo ſeipſos interrogent. vtꝝ inveritatediligant quos quaſi inſtigante zelo tn̄acerbe caſtigant. Illi em̄ pietate potiꝰqͣꝫ crudelitate delinqn̄tes ꝓſequi credendi ſunt. qui interna illa gaudia adque eos tot doloribꝰ inuitant per exꝑientiā nouerunt. Mens aūt que caritatis adhuc ⁊ interne ſuauitatis exꝑs eſtrectitudinis normā in ſuo zelo mīmeſeruare poteſt Caritas enim docet quōtractare oporteat quos zelus caſtigat.
q. iiij.