Liber .II.Diſt. I. Ca. VIII.

maledictionis iaculo linguam vertit.fratriſqꝫ interitum precibꝰ expoſcit. ⁊hoc deū ꝑpetrare expedit. qd̓ ip̄e ꝑuerſus homo vel facere metuit vel erubeſcit. Fitqꝫ vt voto ⁊ voce homicidiū peragat. etiā cū a leſione proximi manibꝰceſſet. Plerūqꝫ ira ꝑ ſilentium clauſaintra mentem vehemētius eſtuat. ⁊ clamoſas tacita ita voces format ⁊ verbaſibi. quibꝰ exaſperet̉ ⁊ obijcit quaſi incauſa examinis poſita durius exaſperata reſpondet Sicqꝫ ſit vt perturbatusanimus maiorem ſtrepitum ſui ſilencij ſentiat. eumqꝫ grauius clauſe ire flāma ꝯſumat. Sciendū vero eſt ꝙ nonnullos ira citius accendit faciliuſqꝫ deſerit nōnullos quidem tarde ꝯmouet.ſed diutius tenet Alij aūt qd̓ eſt nequius ⁊ citius iracundie flammas accipiunt ⁊ tardius deponūt. Nonnulli verohas tardius ſuſcipiūt ⁊ citius amittūtIn quibꝰ nimiꝝ quatuor modis liqͥdolector agnoſcit qꝛ ad trāquillitatis bonum vltimus plus qͣꝫ primus appropinquat. ⁊ malum ſecundū tercius ſuperat E Sed quid ꝓdeſt ꝙ iracūdia quomodo mentē teneat dicimusſi non ⁊ qualiter ꝯpeſci debeat exprimamus Duobꝰ em̄ modis fracta poſſidere aīm ira deſueſcit Primus vt mensſollicita anteqͣꝫ agere quodlibet incipiat. omnes ſibi quos pati poteſt ꝯtumelias preponat. quatenus re demptorisſui ꝓbra cogitans aduerſa ſe preparetque nimiꝝ venientia tanto fortius excipit. quāto ſe cautius ex p̄ſciētia armauit. Qui em̄ improuidus ab aduerſitate dep̄hendit̉. quaſi ab hoſte dormiensinuenit̉ eūqꝫ inimicus eius citius necat qui non repugnantem ꝑforat. naꝫqui mala imminentia ꝑ ſolicitudineꝫprenotat. hoſtiles incurſus qͣſi in inſidijs vigilās expectat. ⁊ inde ad victoriā valenter accingit̉. vnde neſciens

deprehendi putabat̉. Sollerter gͦ amꝰmus an̄ actionis ſue primordia cūciadebet aduerſa p̄meditari. vt ſemꝑ ſeccogitans ſemꝑꝯtra hec theorace patitie munitus ⁊ quicquid acceſſerſtdus ſuꝑet ⁊ quicquid nō acceſſerit ſūcrum putet. Scd̓s aūt ſeruande maſuetudinis modus eſt vt alienos exteſus aſpiciamus. noſtra ī quibꝰ manexceſſimus delicta cogitemus Coſderans em̄ infirmitas ꝓpria mala eſtſat aliena. patienter nāqꝫ illatā imuam tolerat. qui pie meminit ꝙ forſahabeat ip̄e tolerare ⁊ quaſi aquā ſidextinguit̉. cū ſurgente furore cum ſcuiqꝫ ad mentē culpa reuocat̉ qꝛ etꝰbeſcit peccati non ꝑcere. quibꝰ vel evel proximo ſepe ſe recolit ꝑcendo ſꝫcaſſe. F Sed inter hec ſollertet l?endū eſt ꝙ alia eſt ira quā īpatienꝰexcitat. alia quā zelꝰ format. illa ettio iſta ex virtute generat̉. Si emīla ira exvirtute ſurgeret diuinealuerſionis īpetū phinees ꝑ gladitplacaſſet De hoc ꝑ pſalmiſtā d̓rꝰcimini ⁊ nolite peccare. Quod inbnō recte intelligūt. qui iraſci nosbis tantūmodo nō aūt ꝓximis deꝰqn̄tibꝰ volūt. ſi em̄ ſic ꝓximos viamare p̄cipimur. reſtat vt eoꝝ feſicut noſtris vicijs iraſcamuriteꝝ pſalmiſta d̓t. Turbatus eſt ſoculus meus Ira quippe ꝑ viriūcat mētis oculū Ira aūt ꝑ zelū tulꝰqꝛ quo ſaltem recta emulationetur eoqꝫ niſi tranquillo corde ꝑtꝯtemplatio diſſipat̉ Ipſe nāqꝫrectitudinis qꝛ in egritudine meexagitat. eius mox aciem obſcualtiora in commotione nō videa,bene prius tranquilla cernebatinde ſubtilius ad alta reducit.ad tempus. ne videat reuerebatipſa recti emulatio. eternam ponᵏ