Diſt. I Ca. VIII.Liber.II.

humilitatem ſeu per humilem ſatiſfactionē ſtudeamus curare hoc qd̓ in ꝓrimū deliquimus. vt oratōnes noſtreputē poſſint eſſe in ꝯſpectu domini. qͣsp teatibꝰ noſtris ac alijs neceſſitatibꝰdram illo fundimus. Ad hoc facienpum monet beatus auguſt. ſic dicens.ltes aūt nullas habeatis. aut qͣꝫ celertime finiatis. ne ira creſcat in odium.titabem faciat de feſtuca. ⁊ animā farat̉ ſpmicidam. Sic em̄ legitis Quiddit ſrēm ſuum homicida eſt. Quicūbauitio pel maledicto vel etiam crimins obiectū aliquē leſerit. memineritatiſfactionē quantorius curare qd̓ fet. ⁊ ille qui leſus eſt ſiue diſcepta dinttēte. ſi aūt ſe inuicē leſerint. inuieſibi debita relaxare debebunt ꝓptercdes veſtras quas vtiqꝫ quanto celecalores habetis tanto ſanctiores habeebetis. hec auguſt. D Et notāꝓvitiū ire multa mala infert hoſam per iram māſuetudo amitſuperne ymaginis ſimilitudoitur. Per iram etiam iuſticia reſait. quia perturbata mens omneſuror ſuggerit rectū putat. Permembroꝝ domina mēs captiuatut̉. que cum fuerit furore ſuccēſain mēbra exteriora videlꝫ manusas ſiue percuſſiones ꝓximorumEt ſi manus in percuſſiones nōcet. ſinguam tamen ꝓtinus in mactionis verba vertit. fratriſqꝫ intem a deo precibꝰ expoſcit. ſitqꝫ vt vodce homicidiū peragat etiam cuꝫnſone ceſſat. Hec ⁊ alia de vitio ires grego. v. mora. exponens illuomn. Uiꝝ ſtultum interficiet iracūne ꝯmemorat dicens. Cū ſcriptūrautē domine cum tranquillitatecas. Sciendū nobis magnopereeſꝭſuotiens turbulentos animi moancte manſuetudinis virtute re-

ſtringimus. redire ad ſimilitudinemconditoris conamur. nam cū tranquiſlitatē mentis ira diuerberat. dilaniatāquodammō ſciſſamqꝫ perturbat. vt ſibimetipſi non ꝯgruat. ac vim intimeſimilitudinis amittat. Quanta ſit iracundie culpa penſemus per quam dūmanſuetudo amittitur ſuper ne ymaginis ſimilitudo vitiatur. Per iram ſapientia perditur. vt quid quove ordineagendum ſit omnino neſciat̉. Sicutſcriptum eſt. Ira in ore ſtulti requieſcit. Quia minirum intelligentie lumēſubtrahit cum mentem ꝓmouendo cōfundit. Nam ꝯfuſus anmus nequaqͣꝫexplet etiam ſi intelligere aliquid prudenter valet. Per iram iuſticia relinq̄tur. ſicut ſcriptū eſt. Ira viri iuſticiamdei non oꝑatur. quia dum perturbatamens iudicium ſue rationis exaſperatomne quod furor ſuggerit rectum putat. Per iram luxveritatis amittitur.ſicut ſcriptum eſt. Sol non occidat ſuper iracundiā veſtram. que cuilibet mēti iracunda ꝯfuſionis tenebras incutit⁊ huic deus radiū ſue cognitionis abſcondit. Per iram em̄ ſpūſſancti ſplēdor excludit̉. nam dū ira quieteꝫ mentis ſubtrahit. ſuam ſpūiſancto habitationē claudit. Cuius receſſione animꝰvacuus ad apertam mox inſaniā ducitur. nam ire ſue ſtimulis cor accenſumpalpitat. corpus tre mit. lingua ſe prepedit. facies igneſcit. exaſperant̉ oculi. ore quidē clamorē format. ſed ſenſus quid loquant̉ ignorant. Unde fitplerumqꝫ vt vſqꝫ ad aꝑtas manus iraꝓſiliat. ⁊ qꝛ ratio longe recedit. audacior exurgat. ſeqꝫ ipſuꝫ animus retinere non valet qui factus eſt poteſtatis aliene. ⁊ eo furor mēbra foras in ictibꝰexercet. quo intus ipſam membroruꝫdominā mentem captiuam tenet. Aliquando autē manus non exerit. ſed in

q. iij.