¶ Liber .II.Diſt. I. Ca. VIII.

perbeatum ambro. ſic d̓r. Quid oro cibi inuido delectatōnis preſtat inuidiaquid alter ab odio mercedis accipit.quid iracundo furor ſuus ꝯfert. ſimiliter curre ꝑ ſingula ⁊ inuenies tot aīmecormenta. quot vitia que vtiqꝫ eo facilius vinci poſſunt. quo nulla nos alliciūt voluptate. hec ambro. B Etnotandū ꝙ vitiū inuidie. has habet filias. Prima eſt odiū. Secunda ꝯtractio. inſurrium. deprauatio Ingratitudo. comp̄ſſio. mali inuentio. inuidentia. Odium quippe eſt velle malū alicui ⁊ nolle bonū Detractio eſt bonoꝝalioꝝ denigratio. qꝛ talis intēdit melior apparere illo. cui detrahit. Suſurrium eſt inter amicos diſcordiā ſeminare Deprauatio eſt bona alterius ꝑuertere. vel mala memorari. Ingratitudo eſt de beneficijs gratias nō agereCompreſſio eſt alterius bonum latereInuentio mali eſt ad inuenire nouū genus peccati. Inuidentia eſt bonos ſucceſſus alterius nolle videre ſic igit̉ patet de vitio inuidie. Filius.Ccepta informatōne de vitio inuidie nūc de pctō ire ⁊ quid ipſaſit cupio īſtrui Ca. VIII. Pr. CRa vt ait beatus auguſti. eſt vlciſcendi libido. Et ẜm hug. de ſancto victore. Iraeſt irrationabilis perturbatio mentisEſt etiam ira aīmi tēpeſtas. qua quisaliū in aduerſitate monet. Notanduꝫaūt ꝙ oꝫ mentē valde eſſe quietā. queipſum deū vel donū eius hoc eſt gratiāſancti ſpūs in ſe ſuſciꝑe debet. teſte beato iheronimo qui d̓t ſic. Nihil quietius nihil purius ea mente debet eſſe. q̄in dei habitaculū preparanda eſt. Iravero cor hominis ac mentē valde perturbat. ⁊ inquietam facit. ideo in talicorde ſeu mente ſpūſſanctus dedigna

tur inhabitare. De hoc d̓t beatus greDum ira animum pulſat turbat ſpittum ſanctū. non ſolū qꝛ eius ymaginediſſipat ſed ymaginem diaboli locoeius collocat. qd̓ multuꝫ diſplicet deomanſueta enim ymago dei eſt. que ſeſper in nobis tranquilla fuit ſed illa ſtdiſſipat. q̄ multis ꝟtutibꝰ priuat metem ⁊ dū quietē mentis tollit ſpūſſamctus ibi non requieſcit. hec grego. ẜcit etiam de hoc iohannes abbas mōtis ſynai. Si ſpūſſanctus pax aīe dꝰfinit̉ ⁊ eſt. Ira vero cordis ꝑturbatiseſt atqꝫ d̓r. igit̉ nihil ita ipſius ſpūſſacti aduentum in nobis ꝯtriſtari ſoletꝰ⁊ non ſinere ꝑticipare naturam vt ſiror. hec ille. Neceſſe eſt ergo qui gratꝰam ſpirituſſancti habere deſiderat. vꝰpaſſionibꝰ iracundie fortiter reſiſtatꝰ⁊ motus impatientie inſurgentes ᵛriliter cohibeat. Ad hoc hortat̉ beatusambroſius ſic dicens. Aīmus quitrōnis capax non eſt ſuarum paſſionodn̄s ſed repreſſor. neqꝫ em̄ fieri polꝰfacilis ad iracundiā non iraſcat̉ ſꝫ tatatione ſe tꝑet. indignationem cobeat a puniendo ſe reuocet ſicut ꝓpinos docet dicēs Iraſcimī ⁊ nolite ſecare. Conceſſit qd̓ nature eſt. nesqd̓ culpe eſt Preclaruꝫ em̄ eſt motūtꝑare ꝯſilio nec minoris ꝟtutis dr̄ᵇhibere iracundiā indignatiōemqꝫ?peſcere. qͣꝫ oīno non iraſci qͣꝫuis pꝰqꝫ illd̓ leuius iſtud fortius eſtimatelemus. Unde reſiſte ire ſi potes. cedſi non potes ſi p̄uenerit ⁊ preoccuprit mentē tuam iracundia. ⁊ aſcendꝰrit in te. non relinquas locum tuū. iꝰcus tuus patientia eſt. hec ambronbꝰLaboremus gͦ vt nullas lites aniiſtiones cū proximo habeamus ne ſoꝰira noſtra in odiū tranſeat Si velofragilitate noſtra per aliquod ꝯmeiꝰoffenderimus proximum. ſtatim t