Diſt. I. Ca. VII.Liber.II.

abolus reus ē ⁊ inexplicabiliter reus?ſon enim dyabolo d̓r vt damnet̉. adpiterium ꝯmiſiſti. furtum feciſti. villāalienam rapuiſti. ſed homini intantuꝫnūidiſti. hec auguſt. Et ſciendum ꝗbuis per omne peccatū perpetratū hunao cordi antiqui hoſtis virus infunoſtut. in hac tn̄ nequicia totam ſuamnaliciam infundit ⁊ imprimit. ⁊ cuꝫmuidia mentē poſſederit. cūcta que inrenerit bona ꝯſumit. De hoc vitio loquit̉ beatus gregorius. atqꝫ de eius renedio exponens illud dictū Et paruuam occidit inuidia. ſic dicit. Inuideenon poſſumus niſi eis quos nobisraliquo meliores putamus. Paruuſns eſt ergo qui liuore occidit̉. qꝛ ip̄e ſiot teſtimoniū perhibet ꝙ eo minor eſttuſus inuidia torquet̉. qꝛ niſi ipſe inctior exiſteret. zelo alterius non ſeruict. Sed inter hec ſciendū eſt ꝙ qͣꝫuistet omne vitium qd̓ perpetrat̉ humad cordi antiqui hoſtis virus infundiſt. in hac tn̄ nequicia tota ſua viſceraetrens ꝯcutit. ⁊ imprimēde malicietetem pomit. de quo nimiꝝ ſcriptū eſtvnuidia dyaboli mors intrauit in orem terraꝝ. nam cū deuictum cor liuoraputtedīe corruperit. ipſa quoqꝫ exce ſora indicant qͣꝫ grauiter animū verma inſtigat. Color quippe pallore afcit. oculi deprimunt̉. mens accendipt. ⁊ membra frigeſcunt. ſit in cogitarone rabies. in dentibꝰ ſtridor. cumqꝫmatebris cordis creſcens abſconducalum Dlore ceco cribrat ꝯſcientiamninus incluſum. nil letum de ꝓprijs liet. qꝛ tabeſcenteꝫ mentē ſub pena ſaurat quā felicitas torq̄t aliena. Et ſciēdijꝓ inuidia cū mentem tabefecerit.facta q̄ inuenit bene geſta ꝯſumit. Untet ſalomonem d̓r. Putredo oſſiuꝫnuidia Et quid per oſſa niſi fortia acrngnant̉. per liuoris vitium autē an

te oculos pereunt etiaꝫ fortia facta virtutum. Sꝫ cur hoc de inuidia dicimꝰſi non ⁊ qualiter eruatur intimemus.Difficile namqꝫ eſt vt homo alteri nōinuideat quod adipiſci alter exoptat.qꝛ quicquid temporaliter percipit̉ tanto fit minus ſingulis quāto diuiditurin multis. ⁊ idcirco deſiderantē mentem liuor excrutiat. qꝛ hoc quod apperit aut funditus alter accipiēs adimit.aut a quantitate reſtringit. Qui verohac liuoris peſte plene carere deſiderat illam hereditatem diligat. quā coheredū numerus non anguſtat. que eſt⁊ omnibꝰ vna ⁊ ſingulis tota. que tanto largior eſſe oſtendit̉ quanto ⁊ hancpercipientiū multitudodilatat̉ Inminutio eſt gͦ liuoris affectus inſurgensinterne dulcedīs. ⁊ plena eius morseſt perfectus amor eternitatis. Nā cūmens ab huius rei appetitu retrahiturque accipientiū numero partit̉ tantomagis ꝓximum diligit quāto minusex ꝓfectu illius ſua damna ꝑtimeſcit.que ſi perfecte in amore celeſtis patrierapit̉. plene etiam in ꝓximi dilcōe ſolidat̉. quia cū terrena nulla deſiderat.nihil eſt quod eius erga ꝓximū caritati ꝯtradicat. Que nimiꝝ caritas quidaliud eſt niſi oculus mentis. qui ſi terrem amoris puluere tangit̉ ab internelucis mox intuituleſus reuerebat̉. qꝛautem ꝑuulus eſt qui terrena diligit.magnus qui eterna ꝯcupiſcit. Paruulū ergo occidit inuidia. qm̄ huius peſtis labore non morit̉. niſi qui adhucin deſiderijs mundi infirmat̉. hec grego. Et qꝛ vitiū inuidie nullam delectationem ꝯfert homini. ſed potius moleſtiā atqꝫ torturam infert menti. nccē ēvt inuidie ac odio reluctet̉ aīmus. nātāto facilius hmōi vitia vinci poſſuntquanto nullaꝫ voluptatem ſed magispenam ſuſtinentibus inferūt. De hoc

q. ij.