Diſt. j. Ca. VI.Liber .II.

quidem ſcientia non eleuat ſed tn̄ bona oꝑatio quā exercēt exaltat Et ſuntnonnulli quos ꝓpria oꝑatio nō extollit ſed tn̄ cū laudari ab hominibꝰ ꝓ bona oꝑatione quā exercent ceperint. deuicti fauoribꝰ hoīm ſe quafi magnosin ſua cogitatione eſtimant. atqꝫ mentis oculos intranſitorium fauorem defigunt. Sunt etiam nōnulli. qui cū foris ꝓ ſuis bonis actibꝰ audiūt ſeꝯmendare. intus in corde quandā ꝑnitioſaꝫelationē ex hoc ꝯcipiunt. ⁊ qͣꝫuis de fauore hoīm in aīmo gaudeant. non tn̄ſe extra oſtendendo effundunt Et ſuntnōnulli. quos ita laus vane glorie inflat vt etiam ad verba elationis pertrahant̉. qꝛ dū vane glorie eoꝝ mens nōreluctat̉. ad hoc vſqꝫ ꝑducunt̉. vt ipſimet hoc laudent qd̓ faciunt. vnde magno metu ac circūſpectione opus eſt.vt nunqͣꝫ noſtra mens de ſuis laudibꝰcoram hominibꝰ vel etiam tacita letet̉ne mercede eterna apud dominuꝫ proſuis bonis oꝑbꝰ priuet̉ Sed ſuperbamens etiam cū de ea falſa bona dicuntur exultat. qꝛ non apud deuꝫ qualiterviuat. ſed apud homines qͣliter innoteſcat excogitat. At contra cor veraciter hūile. bona que de ſe audit aut minime recognoſcit. vel qꝛ falſa dicunt̉metuit. aut certe ſi adeſſe ea ſibi veraciter ſcit formidat. ne ab eterna retributione ſint ꝑdita quando hec conſiderathoībꝰ diuulgata. vnde plerūqꝫ agit̉.vt ſicut iniuſtus de laude polluitur. itavir iuſtus audita ſua laude purgetur.Iſta oīa iam p̄miſſa ⁊ quedā alia tangit beatus grego .xxij. moral̓. ſic dicēsSciendū ꝙ ſunt nōnulli. qui in elationē corruunt. qui ꝑ ſubtilem intelligētiam que nō faciunt bona cognoſcūt.Et ſunt nōnulli quos intelligētia quidem non eleuat. ſed habita oꝑa exaltant. qui dū actiones reſpiciūt. apud

mentem ſuam ſibi ceteros dedignadꝰpoſtponunt Et ſunt nōnulli quos netoꝑatio ꝓpria extollit. ſed cum laudatꝰab hoībꝰ ꝓ hac eadem oꝑatione boſceperint. ipſi hoīm fauoribꝰ deuictiſi magnos ſe quoſdā in ſua cogitatione ꝯſpiciunt. atqꝫ cordis cuſtodia dꝰſoluunt̉. qꝛ ſemetipſos neſcire incipunt. dū mentis oculos in tranſitoriūfauorē defigunt. Sic aūt ꝓfectus ehoīm. ſicut incrementū ꝯſpicimus etarbuſtoꝝ. Uis quippe future arboritin ſemine eſt. poſtmodū in ortū. ad extremū ꝓducit̉ in ramis. Sic nmituvniuſcuiuſqꝫ virtus ꝯualeſcit oꝑantſeminat̉ namqꝫ intelligentia. orūoꝑatione. atqꝫ ad vltimū ꝯualeſcitꝰqꝫ ad ꝓfectus magni latitudinē. Sºcū quēqꝫ ſua intelligentia extollit. pterat in ſemine putrifieri Cū vero pooꝑationem bonā elationis peſte corpitur. quaſi iā orta ſiccat̉. Cuꝫ aūt neoꝑatio currūpit. ſed excreſcente mabnitudine dū fauor laudantiū ſequituiatqꝫ a ſtatu ſuo bene oꝑandi aīm eudtit. linguaꝝ vētos arbor ꝑtulit. ⁊ oē qī ea robuſtū excreuerat. tēpeſtas falradicitus euulſit. quo eī arbor altiꝰ voſuꝑiora ſurrexerat. eo vētoꝝ vim vemētius ſētit. qꝛ quo qͥs ī bōa oꝑa alislit̉. eo ampliori ab ore laudantiū nafatigat̉ Si adhuc itaqꝫ arbor in ſene eſt. metuendū eſt. ne ip̄a ſcīe costio putrefiat Si aūt ad virgultū pdꝰcurandū eſt. ne hāc manus elatōis ſꝰgat. atqꝫ a viriditate ſue actōis arenꝰSi āt valēte labore etiā ad alta ſeleuet. valde formidandū ē. ne hac amotus laudis vētus grauiorradiciꝰeuellat. D Sed inter hec ſciidum eſt quia ne immoderatis landꝰbus erigamur. plerumqꝫ miro reciꝰris noſtri moderamine etiam detracꝰonibꝰ lacerari permittimur. vt cū noꝰ