Liber .II.Diſt. I. Ca. VI.

bifficile tamen eſt ea non delectari cūbnertur. hec augu. Ueruntamen ꝓptertales incurſus ſeu temptatōnes vanediorie bonū opus ſiue ſit predicatio ſine qd̓cunqꝫ aliud per qd̓ ꝓximus edifitati poteſt non eſt obmittendū. ſed hutuimodi vitio cum mentē pulſauerit.ſortiter eſt reſiſtendū. qꝛ repugnandocceſiſtendo quibuſcūqꝫ vitijs merces⁊ deo copioſa acquirit̉. De hoc dicittettus damiani. Oportet vt dum animaꝝ fructus per predicatōnem acquitit. non humana laus. non aliqua honoris reuerentia mentis intentōe quetat̉. ꝙ ſivltimo oblatus honor volentidus nobis ingerit̉. nccārium eſt vt inpauimento cordis ſub diſtricto diſcipſine pede calcet̉ ⁊ velut venenatus ſerrens in ſe ipſo ſuggeſtionis capitelictūrentiat̉. ne nos qd̓ abſit in extremo bobꝑationis calcaneū mordere preſut. Hectn̄ ob id eſt animaꝝ vtilitasretenda. ſed vt reuera ſtrennui bellaees dū noſmetipſos humilitatis cliteo ab iniecto elatōis telo ꝓtegimus.pcimos noſtros ad fortiter agendumſcte exhortatōnis vocibꝰ excitemusſe nimiꝝ nobis duplex merces acctut dū ex ipſo caritatis officio quodpieximis noſtris impendimus. bellirs labor orit̉ quē repugnando vincams. nā quo valentior ictus impingivt eo nobis locupletius peracta victora premiū cumulat̉. hec petrus dami.o igit̉ dictum eſt de predicatiōe. ficTomnibꝰ virtutibꝰ accipiēdum eſt ꝑmas ꝓximus poteſt edificari. Notandimmi etiā ꝙ pia corda cum ſe laudarimreſſigunt de his que ipſi non habentrequaqͣꝫ ꝯſentiunt. cū vero laudant̉ dedono qd̓ forte habēt. toto tn̄ niſi huiuſrodī faliorē a ſe repellere ſtudent Un̄atus bern̄. de hoc d̓r. Qui humanass ꝑ̄fecte ꝯſueuit ꝯtemnere. cuꝫ ſe

laudari percipit de eo quod in ſe nouitnō eſſe. nullatenus acquieſcēs illud ſibi ꝯmemorat. Cū vero laudari ſe ꝯperit de bono qd̓ ſe fortaſſe habere ꝯgnoſcit. nihilominus quantū in ſe eſt ſcuto veritatis curat a ſe repellere iaculuꝫfauoris dans gloriā deo ⁊ dicens. gr̄adei ſum id qd̓ ſum. hec ber. Laborem⁊igit̉ vt bona oꝑa exerceamus. nec tamen per illa fauorē hoīm requiramusſed ſoli deo qui eſt inſpector cordiumplacere ſtudeamus. nec de noſtris viribꝰ preſumamus. ne forte hoc qd̓ abillo accepimus amittamus. Bonū etiam qd̓ ab ipſo habemus caueamus neper noſtrā negligentiā perdamus. Illud vero qd̓ nondū habemus rogemuſhumiliter vt habeamus. Iſta ꝯmemorat beatus augu. ſic dicens. Frēs quales haberi volumus in laude hoīm. tales in operibꝰ eſſe ſtudeamus. nec id̓obonos nos exiſtimemus ſi boni p̄dicamur ſed nos potius noſtro ⁊ nō alienoiudicio diſcernamus. nemo em̄ melius poteſt ſcire quis ſit qͣꝫ ipē qui ſibi cōſcius eſt. Et quidem beatus eſt qui laudes hoīm trāſcēdit. ⁊ id ſolū cū recteviuit intuet̉. ⁊ ei placere nitit̉ qͥ ꝯſciētie ſolus inſpector eſt. de cuius ꝯſcientie puritate qͥcquid ꝓcedit tanto ē laudabilius qͣꝫto laudes hoīm nō affectatUn̄ nihil de nobis tāqͣꝫ de nr̄is ꝓprijsviribꝰ p̄ſumamus. ne nr̄m facientesqd̓ ab illo eſt etiā qd̓ accepimus amittamus Magis etiā cogitare debemusquid nobis deſit. qͣꝫ quid nobis aſſit.Qd̓ habemus caueamus ne ꝑ̨̄damusqd̓ nōdū habemus ſupplicemus vt habeamus. Inquātū minores ſumus nobis cogitandū eſt non inquantū maiores. hec aug. Sciendū etiam ꝙ ſuntnonnuli qui de ſcīa ſeu intelligētia qͣꝫuis bona oꝑa non faciant ſolent ſe inmente eleuare. Et ſunt nonnulli quos