¶ Diſt. I. Ca. V.Liber .II.

A vitijs aūt debent rectōres erigi. quotam etiam cauſa preferunt̉. ⁊ cum deinquentes corrigant. ſollicite attenpant vt per diſciplinā culpas quippeutē poteſtatis feriant. ſed per humilitatis cuſtodiā equales ſeip̄os fratribꝰſubs corrigant agnoſcant. qͣꝫuis pletamqꝫ dignū etiam eſt vt eoſdē quoscortigimus tacita nobis cogitationepſeramus. illoꝝ namqꝫ per nos vitiaoiſcipline vigore feriunt̉. in his veromne ipſi ꝯmittimus ne verbi quideꝫ abmiquo inuectione laceramur. tanto erpo apud deū obligatiores ſumus quāto apud hoīes inulte peccamus. Diſplina aūt noſtra ſubditos tanto diuiro iudicio liberiores reddit. qͣnto hicx culpas ſine vindicta non deſerit.Detuanda eſt itaqꝫ in corde humililaI in opere diſciplīa. atqꝫ inter hecbiſexter intuendū eſt ne dū immodetatius cuſtodit̉ virtus humilitatis ſolrant iura regiminis. ⁊ dum prelatusſͦ plus ſe qͣꝫ deceat deijcit. ſubdipitam ſtringere ſub diſcipline repimine non poſſit. Teneamus ergo extus qd̓ ꝓ alioꝝ vtilitate accepimusiſeamus interius qd̓ de noſtra eſtīare ſentimus. ſed tn̄ decenter quibꝰnr erūpentibꝰ ſignis tales nos apudzeſſe ipſi etiaꝫ qui nobis commiſſiſt non ignorent. vt de autoritate no⁊qd̓ formident videant. ⁊ de humirate qd̓ imitent̉ agnoſcant Seruatortegimine ad cor noſtꝫ ſine ceſſatōctedeanius ⁊ ꝯſideremus aſſidue ꝙnus equaliter cū ceteris conditi nōtem poraliter ceteris prelati. Poters emm quanto exterius eminet. tanymntētils debet premi ne cogitatōeꝫIncat. ne in delectatōem ſui animumvblat. ne iam ſub ſe mens eaꝫ regereon̄ poſſit cui ſe libidine dn̄andi ſuptolut. Bene dauid regmī potentiā re-

gere nouerat. qui elationem eiuſdempotentie ſemet ip̄m premendo viceratdicens. Dn̄e non eſt exaltatū cor meum. quiqꝫ in eiuſdē humilitatis augmento ſubiunxit. neqꝫ elati ſunt oculimei. atqꝫ addidit. Neqꝫ ambulaui inmagnis. qui adhuc ſemetip̄m ſubtiliſſima diſcutiens inquiſitōe ait. neqꝫ inmirabilibꝰ ſuper me Omneſqꝫ etiamcogitationes a fundo cordis exhauriens ſubiungens ait. Si nō humiliterſentiebam ſed exaltaui animā meam.Ecce humilitatis hoſtiā ab intimo cordis oblatam ſepe replicat. ⁊ iteꝝ atqꝫiteꝝ ꝯfitendo non ceſſat. eamqꝫ multipliciter loquēs iudicis ſui oculis oſtētat. Quid eſt hoc ⁊ quō iſtud ſacrificium deo placere cognouerat. ꝙ in ꝯſpectu eius tanta iteratōe vocis immolabat. niſi ꝙ vicina eſſe ſuperbia potentibus ſolet. ⁊ pene ſemꝑ rebꝰ affluentibus elatio ſociat̉. Et qꝛ ſepe honorisabundantia duriciam dat tumoris. nimiꝝ eſt voꝝ niſi cū in ſublimiū cordibꝰregnat humilitas moꝝ. Unde penſandum eſt qꝛ potentes quiqꝫ cum humiliter ſapiunt culmen extranee ⁊ qͣſi longe poſite virtutis attingūt; ⁊ recte hacvirtute dn̄m quantotius placant. qꝛ illud ei ſacrificium offerunt qd̓ potētesvix inuenire pn̄t. Subtiliſſima nāqꝫars viuendi eſt culmen tenere. gloriāreprimere. eſſe quidē in potentia. ſꝫ potentē ſe eſſe neſcire. Recte itaqꝫ de talibꝰ d̓r. Deus potentes non abijcit cūipſe ſit potens. Deus quippe imitarideſiderat. qui faſtigiū potentie alienisintentus vtilitatibꝰ nō ſuis laudibusinflatus admīſtrat. qui p̄latus ceterisꝓdeſſe appetit non p̄eſſe Tumoris naqꝫ elatio non ordo ptātis in crimine ēPotentiā deus tribuit. elationē veropotentie malicia nr̄e mentis inuenit.Tollamus ergo q̄ de noſtro ꝯtulimus

p. iij.