Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. j. Ca. V.Liber .II.

cit. eius ſuꝑ ſe dominium ſub quo oēsequales ſunt non agnoſcit dominando p̄ſunt. exemplo ſue ſuꝑbie ſubditos ad impietatem trahūt Ad vitānamqꝫ pietatis ducerent ſi ſubditorūoculis hūilitatis exempla mōſtrarentDux eſt aūt impius. a tramite veritatis exorbitat. ip̄e inpreceps ruit. ad abrupta ſeqn̄tes inuitat. Dux ēimpius. qui tumoris exempla. viaꝫoſtendit erroris Und̓ neceſſe eſt vt isqui p̄eſt. qui exempla ſubditis p̄beat.ſolerter attendat. tantis ſe ſciat viuere. quātis p̄ēſſe. ac vigilanter inſpiciat. ne in eo prelatus eſt intumeſcat.ne iura debite poteſtatis īmoderatiusexigat. ne diſcipline ius mutet̉ invigorem ſuꝑbie vnde a ꝑuerſitate ſubditos reſtringere poterat. inde magis intuentiū corda ꝑuertat U aūtdebet hoīm ducatuꝫ ſuſciꝑe. qui neſcithoīes bene viuēdo p̄ire. ne qui ad hoceligit̉. vt alioꝝ culpas corrigat. qd̓ reſecare debuit. ipſe ꝯmittat. hīcinde ſe qui p̄ſunt circumſpiciant vt ſibi ſubditis viuant. vt bonum qd̓ faciunt intra ſinum mentis abſcondanttn̄ ex eo ad ꝑfectū ſeqn̄tium exemplarecte oꝑationis imꝑciant̉. vt ſubditorum culpas aīaduertentes corrigant.nec tn̄ per vim eiuſdem aīaduerſionisintumeſcāt. vt quedā leuiter correptatolerent. nec tn̄ diſcipline vincula eadem lenitate ſoluant̉ qua diſſoluantquedam tolerando diſſimilent. nec tn̄ea creſcere diſſimilando ꝑmittant. laborioſa ſunt iſta niſi d̓ina gratia fultiat. ad cuſtodiendū difficilia ſunt. Un̄magnoꝑe curandū eſt. vt qui regēdishoībꝰ p̄fert̉ apud ſe in ſecretario cordis in cathedra preſideat humilitatiscūqꝫ iudicanti ei a ceteris foris aſſiſtitur. vigilanti oculo inceſſanter aſpiciat. cui qn̄qꝫ iudici ipſe de his iudican

dis aſſiſtat. quāto nunc ante quenon videt ſollicitius trepidat. tāto eb viderit ſecurior cernet. Penſet etgo qꝛ qui ad ſatiſfaciendū diſtricto iudici de ſua tantūmodo aīa fortaſſe vtrſufficit. ad regendū ſubditis preeſtꝰreddendo rōem tꝑe iudicij quomodoapud diſtrictū iudiceꝫ ille ſufficiat vita dicam. qui regere tot ſolus aimahabet Que nimiꝝ cogitatio ſi aſſidbmentem excoquit. omnem ſuꝑbie iumorem premit. rector ꝓuidus taloiam neqꝫ rex apoſtata neqꝫ dux impus vocabit̉. quanto ei cogitatiōe ſolcita poteſtas que accepta eſt honoſed onus eſtimat̉. nam cui eſſe iuditelibet. huic tn̄ iudicem videre non ſitenumerari em̄ culpe nequeunt. que habende poteſtatis amore ꝑpetrant̉ Tᵐᵉſolum vero poteſtas bene regit̉. noamando ſed timendo retinet̉. queꝰminiſtrari recte valeat. oportet primꝰvt hanc non cupiditas ſed neceſſſiaimponat. Poteſtas autē nec formione debet deſeri. nec ex libidine ampcti. Ne in peius quis quaſi ex humiutate ſuperbiat. dum diuine diſpenſatꝰonis ordinem fugiendo contemſaaut eo iugum ſuperni rectoris abijdiꝰquo eum ſuper ceteros primatus tesminis delectat. Poteſtas ergo epitur. non ex libidine amāda eſt. ſ-3elonganimitate toleranda. vt indead iudiciuꝫ ſalubriter laus ſit. vn̄ noad miniſteriū patienter innoteſcit. ſegreg. X Qūo aūt verus p̄latᵐac rector circa ſubditos ſibi cōminſoſe habere debeat Idem beatus gresxxvj. moral̓. ſic d̓t. Summus itacicus bene regitur. is qui preeſt vſtpotius qͣꝫ fratribꝰ dominat̉ Cunciquippe natura equales genuit. Ut ᵐꝰalijs ad regendū alij ꝯmittāt̉. esnatura ſꝫ culpa preponit als poſtpolꝰ