Liber .II.Diſt.I. Ca. V.

euangelium d̓r. A fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos. Ne nos leuiathā iſtius mēdra mira faciendo fallerent. aꝑtum ſidnſū dominus quo dep̄hendi valeat on̄pit dicens. ipſe eſt rex ſuꝑ omnes filibs ſuperbie. Qui ⁊ ſi aliquando fictaꝫtem humilitatis aſſumunt. ſemetipbs in celare in omnibꝰ nequaqͣꝫ pn̄t.ſe eoꝝ ſuperbiam diu latere non ſuſtirent. ⁊ cū ex alia tegit̉ ex alia actioneenūdat̉. Qui vero ſub rege humilitatis militant. ſemꝑ pauidi atqꝫ ex omratere circumſpecti aduerſum iacu⁊ elationis pugnant. ⁊ quaſi ꝯtra venintes ictus ſolum magis in ſuo corꝑevtulum cuſtodiūt. dum in ſemetipſispeincipaliter humilitatem tuent̉. hecdtego. in moral̓. S Notandū eſtriam ꝙ ſunt nōnulli qui licet in ſtatupamili ſint poſiti apud ſe tn̄ in ſua eſtiralōe magni ⁊ ſuperbi eſſe nō deſiſtūttales alijs preeſſe deſiderant. aduatioſſes querūt. fauoribꝰ intumeſcūt.enitura gaudia querunt. De quibꝰ diIt ceatus grego. xxviij. moral̓. Multiſuntſui ꝑuuli eſſe deſpiciunt. vn̄ conngit vt etiaꝫ in humilitatis loco imalſes apud ſe eſſe minime deſiſtant.os p̄ſerumqꝫ videmus honoribꝰ exdi. voluptatibꝰ perftui rerum multipnicitatē dilatari. Hi ſepe nihil niſi p̄re cetetis appetunt. a multis timerirrarulant̉ recte viuere negligunt. ⁊ rearamā habere ꝯcupiſcunt. adulatioſuerunt. fauoribꝰ intumeſcunt. fura gaudia non querunt. qꝛ qui trandeus occupatōnibꝰ obcecant̉ eterneſeia quaſta ſit claritas neſciūt. ⁊ duPreoo tettenjs ſuꝑbiunt. celeſtis ſibiniiē aditū claudunt. Ueritatis eirenob elatis occupatiſqꝫ mentibAtondit̉. aglictis humiliatiſqꝫ reuete nec ateg. Tales igit̉ cum ad prenonē tonorem puenunt. metū ſibi

a ſubditis exigunt. ⁊ quafi deus honorari volunt Sed ſuperbꝰ rector totiēsad culpā apoſtaſie dilabit̉ quotiens p̄eſſe hominibꝰ delectat̉. nec etiam pn̄tculpe numerari que in regiminibus aſuperbis prelatis ꝯmittunt̉. qui ꝑ vitium ambitionis prelationis culmē ſubintrauerunt. T De hmōi ſuperbis rectoribꝰ beatus grego. xxiiij. moral̓. ſic dicit. Sepe nouimus ꝙ pleriqꝫ qui preſunt inordinatū mētū a ſubditis exigunt. ⁊ non tam ꝓpter dominiū qͣꝫ ꝓ domino venerari volūt Intusem̄ ſe tumore cordis extollūt. cunctoſqꝫ ſubditos in ſua ꝯparatione deſpiciunt. nec ꝯdeſcendendo ꝯſulunt. ſed dominando premunt. qꝛ videlicet alta ſecogitatōne erigunt. ⁊ equales ſe illisquibꝰ preeſſe ꝯtingit non agnoſcunt.Hunc tumorē per ꝓphetam dn̄s in paſtoribꝰ increpans ait. Uos aūt cuꝫ auſteritate imꝑabatis eis ⁊ cū potentia.Ipſa enim bona que ſubditis dicūt dominando potius qͣꝫ ꝯſulendo ꝓferunt.qꝛ ſi quicquid eis videlicet quaſi ex equo eijcerent. ſemetipſos exiſtimāt deieciſſe. ſingularitate em̄ gaudēt culminis ⁊ nō equalitate ꝯditionis. ſꝫ hec tumentia corda rectoꝝ ſubtiliter dn̄s pēſat bene ꝯtra eos d̓r. Qui dicit regi apoſtata. vn̄ vnuſquiſqꝫ ſuꝑbꝰ rector totiens ad culpā apoſtaſie dilabit̉ quotiens preeſſe hoīnibus delectat̉. ⁊ honoris ſui ſingularitate letat̉ Sub quo eīſit non ꝯſiderat. ⁊ ꝙ equalibꝰ qͣſi nonſit equalis exultat Unde aūt hec radixvitioꝝ pullulat in corde regentiū. niſiex imitatōe illius qui deſpectis angeloꝝ ſocietatibꝰ dixit. Aſcendā ſuꝑ altitudinē nubiū. ⁊ ſimilis ero altiſſimo.Quia vnuſquiſqꝫ rector quotiēs extollit̓ in eo ꝙ ceteros regit. totiens ꝑ illapſum ſuꝑbie a ſummi rectoris iugo ſeꝑatur ⁊ cū equales ſibi ſubditos deſpi

p. ij.